D-maĵoro

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

D-maĵoro estas tonalo de la modalo maĵoro, kiu baziĝas sur la toniko d . La tonalo D-maĵoro estas indikata en la notacio per du diesoj (f♯, c♯). Ankaŭ la respektivan gamon kaj la bazan akordon de ĉi tiu tonalo (la toniko d-f♯-a) oni nomas D-maĵoro.

Antaŭsignoj de D-maĵoro

D-maĵoro validas kiel la plej solena el inter la tonaloj. La kaŭzo estas, ke en la epoko de la barokmuziko la baroktrumetoj, kiuj eksonis je solenaj okazoj, plejofte estis agordita en D.

Krome D-maĵoro estas la plej ofta tonalo en irlanda popolmuziko, ĉar la irlandaj tradiciaj blovinstrumentoj (ekz. die uilleann pipes) estas agorditaj en D. ankaŭ sur la violono ĉi tiu tonalo estas tre facile ludebla.

Verkoj[redakti | redakti fonton]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]