Spiko

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Temas pri... Ĉi tiu artikolo temas pri floraro. Se vi serĉas informojn pri la samnoma stelo en la konstelacio Virgulino, vidu la paĝon Spiko (astro).
Floraroj: 1. Grapolo, 2. Korimbo, 3. Spiko, 4. Amento, 5. Spadiko, 6. Spikaro, 7. Grapolaro, 8. Korimbaro, 9. Funela korimbaro, 10. Umbelo, 11. Umbelaro, 12. Duaksa cumo, 13. Umbelaro, 14. Kapo, 15. Kapitulo, 16. Strobilo.

Spiko estas simpla nefinita floraro, kie la floroj sidas rekte ĉe la akso. La malsameco kun la grapolo estas ke la floroj estas sentigaj. Pro tio la spiko estas floraro rekta, densa, longforma, pinta. La vorto devenas el la latina spica, pinto. Ekzemple, spiko de greno, plantago.

Skemo de spiko.

Kunmetitaj floraroj[redakti | redakti fonton]

Ĉe la poacoj[redakti | redakti fonton]

La tipa floraro de la poacoj estas spiketo kiu kuniĝas kelkaj floroj, aŭ eĉ unu sola. La spiketoj estas kunmetitaj, kaj eblas spiko de spiketoj (ekzemple ĉe la tritiko, hordeosekalo), aŭ grapolo de spiketoj (kiel ĉe la avenorizo).

Elformiĝo ĉe grenspecoj[redakti | redakti fonton]

La sovaĝaj, praaj formoj de la nunaj cerealoj disŝutas, lasas fali la semojn el la spiko. Ilia spika akso estas rompiĝema kaj ĝi disfalis jam antaŭ rikolto. La propreco pri la semotena spiko estas trovebla nur ĉe ĉiu 2-4-miliona planto kiel mutacio. Kiel eliminiĝis dum la alhejmigo tiu malavantaĝa semofaliga propreco? Oni analizis la aferon per komputila simulado kaj trovis, ke la prahomo kolektis la perditajn, restintajn spikojn en la kampo kaj rezervis ilin tra la vintro. Inter la kolektita spikoj, la semotenaj, nerompiĝemaj spikoj estis super-reprezentitaj. Se oni semis la grajnojn venontjare, la mutaciantaj variantoj oftiĝis de jaro al jaro. Oni kalkulas la elormiĝos de semotena varianto dum 200-250 jaroj.

Malmaturaj spikoj de hordeo, tritiko kaj sekalo.


Morpho didius Male Dos MHNT.jpg Rilataj artikoloj troviĝas en
Portalo pri Biologio