Abscisio

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo

Abscisio estas botanika termino por la faligado de folioj, fruktoj[1] kaj aliaj plantpartoj kiel burĝonoj, branĉoj, pikiloj, dornojfloraroj. Komunlingvaj nomoj estas folifalo, fruktofalo kaj burĝonfalo.

La kialo de la abscisio povas esti

  • 1. Mempurigado per forigado de maljuna aŭ malsanaj plantopartoj
  • 2. Forigado de organoj en kiuj amasiĝas metabolaj rubaĵoj (ekskreta funkcio)

Krome abscisio okazas ĉe la disvastigo de fruktoj kaj neseksaj multobligaj korpoj. Antaŭ la abscisio la zono de la disiĝo ŝanĝiĝas. Ofte ekestas speciala disiĝhisto.[1] Tiu trovigas ĉe la bazo de la folia aŭ frukta tigo kaj konsistas el speciale malgrandaj parenĥimoĉeloj kun densa protoplasmo. La procezo de la abscisio komenĉiĝas per solviĝo de du ĝis tri ĉeltavoloj. La planta hormono aŭksino, kiu estiĝas en funkciantaj, ankoraŭ ne maljuniĝintaj folioj kaj fruktoj malhelpas la abscision. Tial la hortikulturisto povas preventi fruktofalon per ŝprucado de aŭksino.

Faktoroj, kiaj la maljuniĝo ĉe folioj kaj fruktoj malrapidigas procezon, kiel ekzemple la citokinino, kiu malrapidigas ankaŭ la abscision. Etileno estas la senpera regulanto, kiu ekas ĝin, se la abscisia histo pretas. Estiĝas ribonuklea acido, celulozo kaj /aŭ pektinazo.

Lasta folifalo en malfrua aŭtuno.

Folifalaj lignigitaj plantoj[redakti | redakti fonton]

Folifalaj arboj kaj arbustoj faligas siajn foliojn en la aŭtuno antaŭ aŭ dum la unuaj frostoj aŭ en la seka tempo („folifalo“). Tiu reduktas la danĝeron de sekiĝado en regionoj kun frosto kaj seka periodo.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. 1,0 1,1 Peter Schopfer: Experimentelle Pflanzenphysiologie II. Einführung in die Anwendungen. Springer Verlag, 1989, ISBN 3-540-51215-2, S. 316.