Elizabeto de Aŭstrio-Hungario

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Elizabeto de Aŭstrio-Hungario
Aŭstria imperiestrino, hungara, kroata kaj ĉeĥa reĝino
Erzsebet kiralyne photo 1867.jpg
Elizabeto okaze de hungara kronado, fotografio de Emil Rabending, 1867.
Naskiĝo la 24-an de decembro 1837(nun 1837-12-24)
en Munkeno, Flag of Bavaria (lozengy).svg Reĝlando Bavario
Morto la 10-an de marto 1898 (60‑jara)
en Ĝenevo, Flago-de-Svisio.svg  Svislando
Tombo Imperiestra kripto en Vieno
Antaŭulo Marie Anna de Savojo
Sekvanto Zita de Bourbon-Parma
Reganto Francisko Jozefo la 1-a
Edzo Francisko Jozefo la 1-a
Dinastio Vitelsbaĥoj
Patro Duke Maximilian Joseph in Bavaria
Patrino Princess Ludovika of Bavaria
v  d  r
Information icon.svg
Parencaro
patro
patrino
edzo
frato
frato
frato
fratino
fratino
fratino
fratino
avo
avino
avo
avino
Franz Xaver Winterhalter: Imperiestrino Elizabeto de Aŭstrio, 1865

Elisabeth Amalie Eugenie, dukino en Bavario (ankaŭ nomata SisiSissi; naskita la 24-an de decembro 1837 en Munkeno, mortis (murdita) la 10-an de septembro 1898 en Ĝenevo) estis princino de la duka flanka linio Zweibrücken-Birkenfeld-Gelnhausen de la dinastio Vitelsbaĥoj kaj per sia edziniĝo al Francisko Jozefo la 1-a ekde 1854 imperiestrino de Aŭstrio kaj ekde 1867 ankaŭ apostola reĝino de Hungario.

Vivo[redakti | redakti fonton]

Ŝi estas belulino kaj scipovis aparte en Hungario - kies reĝino ŝi fariĝis en la 8.6.1867 - akiri la veneron ankaŭ de la intelektuloj. Ŝi estis rajdistino perfekta kaj amikono de naturo kaj literature klerita. Ŝi ege ŝatis la verkojn de Heinrich Heine. Jam en ssiaj fruaj jaroj ŝi komencis vojaĝadi; multajn monatojn ŝi pasigis survojaĝe aŭ en sia kastelo Vilao Aĥilejon sur Korfuo.

Ŝin murdis en Ĝenevo itala anarĥiisto Luiĝi Lukeni.Post la mortigo ŝi entombigitis en la Kripto de la kapucenoj en Vieno. Ŝia edzo fondis memore je ŝi la ordenon de la Elizabetanoj por virinoj kaj fraŭlinoj. Multloke starigitis monumentoj por ŝi el kiuj la kvazaŭ unua estis en Budapeŝto (aprilo 1900).

Fonto[redakti | redakti fonton]

Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 5. Leipzig 1906, p. 714, kio legeblas tie ĉi interrete.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]