Franz von Papen

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Franz von Papen
parlamentano de la Vajmara Respubliko
Bundesarchiv Bild 183-1988-0113-500, Franz v. Papen (cropped)(2).jpg
Persona informo
Franz von Papen
Naskonomo Franz Joseph Hermann Michael Maria von Papen
Naskiĝo 29-an de oktobro 1879 (1879-10-29)
en Werl
Morto 2-an de majo 1969 (1969-05-02) (89-jara)
en Sasbach
Tombo Wallerfangen [#]
Religio katolikismo [#]
Lingvoj germana [#]
Ŝtataneco GermanioGermana Regno [#]
Alma mater Prusa Militakademio [#]
Partio Zentrumspartei [#]
Subskribo Franz von Papen
Familio
Dinastio Papen family [#]
Patro Friedrich von Papen [#]
Edz(in)o Martha von Papen [#]
Infanoj Friedrich Franz von Papen [#]
Profesio
Okupo politikistodiplomatomilitisto [#]
Aktiva en Berlino [#]
[#] Fonto: Vikidatumoj
Wikidata-logo.svg
Information icon.svg
vdr

Franz Joseph Hermann Michael Maria von PAPEN, Erbsälzer zu Werl und Neuwerk (naskiĝis la  29-an de oktobro 1879(nun 1879-10-29) en Werl; mortis la 3-an de majo 1969 en Obersasbach) estis germana politikisto (Zentrumspartei, malmembriĝis je 1932), regna kanceliero en 1932 kaj de 1933 ĝis 1934 vickanceliero en la kabineto de Hitler.

Franz von Papen, 1945/46

Papen estis unu el la 24 personoj, kiuj estis akuzitaj en la Nurenbergaj procesoj kontraŭ la ĉefmilitkrimuloj antaŭ la internacia milita tribunalo. Li estis malkondamnita en ĉiuj punktoj la 1-an de oktobro 1946. En la sekvinta juĝoĉambra procedo li estis akuzita je ok jaroj da laborkampo.

Skribaĵoj[redakti | redakti fonton]

  • Appell an das deutsche Gewissen. Reden zur nationalen Revolution, Oldenburgo 1933.
  • Der Wahrheit eine Gasse, Munkeno 1952.
  • Europa, was nun? Betrachtungen zur Politik der Westmächte, Göttingen 1954.
  • Vom Scheitern einer Demokratie. 1930–1933, Majenco 1968.

Literaturo[redakti | redakti fonton]

  • Henry Mason Adams/ Robin K. Adams: Rebel Patriot. A Biography of Franz von Papen. Santa Barbara 1987.
  • Jürgen Arne Bach: Franz von Papen in der Weimarer Republik. 1977.
  • Theodor Eschenburg: Franz von Papen. En: VJZG 1 (1953), p. 153–169.
  • Larry Eugene Jones: Franz von Papen, the German Center Party, and the Failure of Catholic Conservatism in der Weimar Republic. En: Central European History, n. 38 (2005), p. 191–217.
  • Franz Müller: Ein „Rechtskatholik“ zwischen Kreuz und Hakenkreuz. Franz von Papen als Sonderbevollmächtigter Hitlers in Wien 1934–1938. 1990.
  • Joachim Petzold: Franz von Papen. Ein deutsches Verhängnis. Munkeno/Berlino 1995.
  • Hans Rein: Franz von Papen im Zwielicht der Geschichte. Sein letzter Prozess. 1979.
  • Richard W. Rolfs: The Sorcerer's Apprentice. The Life of Franz Von Papen. 1996.
  • Karl-Heinz Roth: Franz von Papen und der Deutsche Faschismus. En: Zeitschrift für Geschichtswissenschaft (ZfG), n. 51 (2003), p. 589–625.
  • Wilhelm von Sternburg (eldonisto): Die deutschen Kanzler. Von Bismarck bis Schmidt. Fischer-Taschenbuch-Verlag, Frankfurto 1987.
  • Erich Stockhorst: 5000 Köpfe – Wer war was im Dritten Reich. Arndt, Kijlo 2000, ISBN 3-88741-116-1.
  • Joachim Petzold: Franz von Papen. Ein Deutsches Verhängnis. Bvu Buchverlag Union, 1995, ISBN 3-372-00432-9.

Ligiloj[redakti | redakti fonton]