Kanceliero de Germanio

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Willy Brandt kun Richard Nixon

La Federacia Kanceliero de la Federacia Respubliko Germanio, (Germane: Bundeskanzler der Bundesrepublik Deutschland), konata ankaŭ pli simple kiel Kanceliero de Germanio, estas la ĉefo de la registaro de Germanio. La termino, date el komenca Mezepoko, estas derivita el la Latina termino cancellarius. La moderna posteno de Kanceliero evoluis el la posteno kreita por Otto von Bismarck en la Nordgermana Federacio en 1867; tiu federacia ŝtato evoluis al Germana nacio-ŝtato kun la Unuigo de Germanio de 1871. La rolo de la Kanceliero ege variis laŭlonge de la moderna historio de Germanio. Nuntempe, la Kanceliero estas la efektiva estro de la lando, kvankam en formala protokolo, la Bundespräsident kaj Bundestagspräsident estas rangitaj pli alte.

Kanceliero (germane: Kanzler) estas en Germanio la titolo de diversaj altrangaj funkciuloj, kiel ekzemple administranto en universitato. Sed precipe oni celas la estron de la registaro. Pro historiaj kialoj, en 1867 Otto von Bismarck elektis la titolon Federacia Kanceliero Bundeskanzler por la Nordgermana Federacio. En 1871 la titolo fariĝis Regna Kanceliero, kaj kiam en 1949 fondiĝis Federacia Respubliko Germanio, denove Federacia Kanceliero.

Dum la Nordgermana Federacio kaj la Germana Imperiestra Regno, la kanceliero estis nomumita de la prezidanto de la Federacia Konsilio, tio estis la prusa reĝo. Ekde 1919 la kancelieron nomumis la Regna Prezidanto, sed la parlamento rajtis malelekti lin. Ekde 1949, nur la parlamento rajtas elekti kaj malelekti la kancelieron.

La nuna kanceliero estas Angela Merkel, politikisto de la kristandemokratia partio (CDU). Al la sama partio apartenis Konrad Adenauer kaj Helmut Kohl, kiuj regis plej longe (14 resp. 16 jarojn). La plej konata socialdemokrata federacia kanceliero estis Willy Brandt.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]