Hiĝabo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
(Alidirektita el Hijab)
Saltu al: navigado, serĉo
Tunizia virino kun hiĝabo

La vorto hiĝabohiĵabo (arabe: حِجَاب, IFA: [ħiˈdʒæːb] aŭ [ħiˈɡæːb]) devenas de la araba radiko haĝaba, «ŝteli de la rigardo, kaŝi», kaj signifas «ĉiun vualon metitan antaŭ persono aŭ objekto por kaŝi aŭ izoli ĝin». Do en la araba lingvo la vorto signifas ankaŭ «kurtenon» aŭ «ekranon». Fojfoje oni nomas hiĝabon ankaŭ «kaptuko».

Pli precize, hiĝabo konsistas el tuko kiu kovras de la virino la hararon kaj la kolon, dum restas senkaŝe la tuta vizaĝo, diference de burĥoj kaj nikaboj, kiuj kaŝas respektive la tuton aŭ suban parton de la vizaĝo kaj diference de ŝajloj, kiuj estas similaj al hiĝaboj, sed kovras ankaŭ la ŝultrojn.

Historio[redakti | redakti fonton]

En la socio de la araba duoninsulo antaŭislama, virinoj havis tre fortan pozicion, liberon kaj rajtojn pli gravajn ol la viroj (malagnoski sian edzon kaj ne male, sekskuniĝi kun la viroj de si mem elektitaj, ktp.).

Sed sen rajtoj, la viroj komencis postuli ilin kaj renversis la fluon de la historio ŝanĝante malrapide sian staton.

Hiĝaboj en la Korano[redakti | redakti fonton]

Hiĝaboj estas gravaj laŭ la kunteksto socikultura en kiu ĝi aperas, kaj tiel ne estas fundamenta principo de islamo.

Pri la religia signifo, la vorto «hiĝab» troviĝas sepfoje en la Korano. Neniam temas pri la virina vestaĵo, por kiu aliaj terminoj estas uzitaj.

Aliflanke, la vorto hiĝab havas la signifon de "kurteno" por indiki la izolaĵon truditan al la edzinoj de la profeto Mohamedo, suraoj 33, 53:

  • "Kiam vi petas ion de la edzinoj de la profeto, petu tion de malantaŭ vualo! Tio pli decas por viaj koroj kaj iliaj koroj." Ĉi tiu apartigo, komence rezervita al la edzinoj de la profeto Mohamedo, ŝajne poste estis tiam etendita al nesklavaj islamaj virinoj.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]