Roscoff

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search


Koordinatoj: 48°43′38″N 03°59′04″U  /  48.72722°N, 3.98444°U / 48.72722; -3.98444 (Roscoff)
Roscoff
bretone Rosko
Komunumo
Roscoff vue Chapelle St-Barbe.jpg
Centro de Roscoff vidata de la kapelo Sainte-Barbe
Oficiala nomo: Roscoff
Ŝtato Francio Francio
Regiono Bretonio
Departemento Finistère
Arondismento Morlaix
Kantono Saint-Pol-de-Léon
Interkomunumo komunumoj de Leono
Historia regiono Bretona duklando
Situo Roscoff
 - koordinatoj 48°43′38″N 03°59′04″U  /  48.72722°N, 3.98444°U / 48.72722; -3.98444 (Roscoff)
Plej alta punkto
 - alteco 58 m s. m.
Plej malalta punkto
 - alteco m s. m.
Areo 6,19 km² (619 ha)
Loĝantaro 3 648 (2008) [1]
Denseco 589,34 loĝ./km²
Dato 2001-2014
Urbestro Joseph Seité
Horzono MET (UTC+1)
 - somera tempo MET (UTC+2)
Poŝtkodo 29680
INSEE 29239
Situo kadre de Francio
ButtonRed.svg
Situo kadre de Francio
Situo kadre de Finistère
ButtonRed.svg
Situo kadre de Finistère
Commons-logo.svg Vikimedia Komunejo: Roscoff
Retpaĝo: Oficiala retpaĝejo de komunumo

Roscoff estas franca komunumo, situanta en la departemento Finistère, kiu estas en la regiono Bretonio, kiu mem estas en Francio.

Iama ripozhaveno de korsaroj, de kie deiris la Johnnies vendi siajn rozkolorajn cepojn, Roscoff « urbeto kun karaktero[2] », estas eta banurbo, kiu konservis arkitektan heredaĵon de la 16-a kaj 17-a jc, kun grava haveno de pramŝipoj, de la kompanioj Irish Ferries kaj Brittany Ferries, kies sidejo estas tie, kaj deirhaveno al la britaj insuloj kaj Hispanio.

Ĝemeliĝoj kaj patronadoj[redakti | redakti fonton]

La urbo estas la baptopatro de Altaïr, ŝipo de la nacia franca ŝiparo, konstruita en 1993.

La interkomunumo patronas aranĝajn projektojn en Ambalanirana, kampara komunumo kun ĉirkaŭ 20 000 loĝantoj en la profunda centro de Madagaskaro.

Laboro[redakti | redakti fonton]

La grundo: la cepoj de Roscoff AOC[3] de Roscoff.
La maro: la fiŝbasenoj de Bloscon.

Kulturo kaj heredaĵo[redakti | redakti fonton]

Sunsubiro sur insulo de Batz

Bretona lingvo[redakti | redakti fonton]

En la bretona lingvo, la urbo nomiĝas Rosko. Roscoff estas malnova bretona skribo, la ff, signo de nazaligo aliloke, estas muta en leona lingvo.

La aliĝo al la ĉarto Ya d’ar brezhoneg estis decidita de la magistrato en la 4-a de novembro 2008.

Komence de la lerneja jaro 2007, 19,1 % el la komunumaj infanoj estis registritaj en dulingvaj elementaj klasoj[4].

Lokaj artistoj[redakti | redakti fonton]

  • René Le Gall dirata Gougnou[5], pentristo.
  • Hervé Mangenot[6] [7], emajlisto kaj pentristo.
  • Groupe Expressions[8], artistoj de katolikaj muzikaj spektakloj.

Festoj[redakti | redakti fonton]

Johnny en Hampstead en Decembro 2008. La festo okazos nur kun la venonta deiro.
  • La pardonprocesio[9].

Monumentoj[redakti | redakti fonton]

Megalitaj restaĵoj[redakti | redakti fonton]

  • Dolmeno de Kerfissiec.
  • Lech de Reuniou dirata Croaz covec (dikventra kruco), apud Keravel (sudokcidente de la komunumo).

Religia heredaĵo[redakti | redakti fonton]



Famaj vizitintoj[redakti | redakti fonton]

Restadejo de Alexandre Dumas somere de 1869.


Transportoj[redakti | redakti fonton]

La MV Pont-Aven deiranta de Roscoff.

Notoj[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

  • J. Loredan, france La Fontenelle, seigneur de la Ligue 1572-1602, Parizo, 1926.
  • Gilberte Taburet, Roscoff, Jos Le Doare, 1957.
  • Jean Meyer, Jean Tanguy & Jean Delumeau, france Le siècle de l'Intendance in Documents de l'histoire de la Bretagne, p. 245 & sq., Edouard Privat, Tuluzo, 1971.
  • J.-Y. Tanguy, Le port et le havre de Roscoff, Editions des paludiers, La Baule, 1975.
  • P. Cuzon, france Jean Feuntren, Chroniques d'histoires, Bulletin Paroissial de Roscoff, 1962 - 1977 in Roscoff quotidien, Roscoff quotidien, Roscoff, 1998 La voix de Sainte Barbe.
  • P. Cheval, france La capitainerie de Saint-Pol-de-Léon. La défense côtière du Léon oriental de Louis XIV à Louis XVIII in Bulletin de la Société Archéologique du Finistère ĈV, p. 267-285, 1986.
  • P. Cheval, france Les baies de Morlaix et leur défense in Baie de Morlaix vie et traditions maritimes, , p.11, hiver 1988-1989.
  • O. Corre, france La Guerre de course durant la guerre d'indépendance des États-Unis d'Amérique dans le ressort de l'Amirauté de Morlaix, mastreca memuaro, Universitato de okcidenta Bretonio, Brest, 1990.
  • J. Darsel, france Les côtes du Léon sous l´Ancien Régime in Bulletin de la Société Archéologique du Finistère CIV, p. 163-198, 1992.
  • Bernard Le Nail, france Bretagne, pays de mer, Hachette, 1993.
  • Jean Tanguy, france Quand la toile va. L'industrie toilière bretonne du XVIe au XVIIIe, Apogée, Rennes, 1994.
  • Olivier Levasseur, france Roscoff, A. Sutton.
  • C. Sergent, france La défense des côtes du Léon durant la Révolution française, 1789-1799, mastreca memuaro sub la regado de Philippe Jarnoux, Universitato de okcidenta Bretonio, Brest, 1997.
  • Diversaj aŭtoroj, france Les secrets de nos régions. Bretagne, Atlas, 1999.
  • A. Tanguy, Santec 1666-1920 - De l'ensablement de la localité à son érection en commune, Antologio, Santec, 1999
  • Sub la regado de Maurice Dilasser, france Patrimoine religieux de Bretagne, Le Télégramme, 2006.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]