Staicele

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Staicele
Urbo
Staiceles pilsētas dome 2000-04-29 - panoramio.jpg
Urbodomo
Staiceles karogs.gif
Flago
Staicele gerb.png
Blazono
Lando Latvio Latvio
Distrikto Limbaži
Historia regiono Vidzeme
Rivero Salaca
Supermara alteco 45 m s. m.
Koordinatoj 57° 50′ 14″ N 24° 44′ 39″ O / 57.83722 °N, 24.74417 °O / 57.83722; 24.74417 (mapo)
Areo 4,0 km² (400 ha)
Loĝantaro 808 (29.01.2021)
Denseco 202 loĝ./km²
Urborajtoj 1992
Horzono EET (UTC+2)
 - somera tempo EEST (UTC+3)
Poŝtkodo LV-4043
ButtonRed.svg
Europe relief laea location map.jpg
ButtonRed.svg
Commons-logo.svg Vikimedia Komunejo: Staicele
Retpaĝo: www.staicele.lv

Staicele estas urbo en Latvia historia regiono Vidzeme, en la nordo de Latvio. Ĝi apartenas al distrikto Limbaži kaj situas en norda parto de la distrikto, sur la bordoj de rivero Salaca. Staicele situas en naturparko de Salaca rivervalo. La distancoj al la plej gravaj centroj estas 44 km de Limbaži kaj 130 km de Rigo.[1]

Historio[redakti | redakti fonton]

Komence de la 19-a jarcento, sur la loko de Staicele ekzistis nur drinkejo, ĉevalstalo kaj pramistdomo sur la bordo de la Salaca. Ĉirkaŭ 1846, la drinkejo kaj la pramistodomo kreis duon-grandbieno. En 1887, la posedantoj de Rozēni kaj Unguri grandbienoj havis ponton konstruita super la Salaca.

La setlejo komencis formiĝi intense post 1897, kiam la Staicele paperfabriko estis konstruita. Konstruo estis kompletigita en 1898.[2] En 1913, branĉo de la etŝpura fervoja linio Ainaži-Smiltene estis konstruita de Pāle stacio por la bezonoj de la fabriko. Paperaj ĉaroj estas transportitaj laŭ la trako fare de ĉevaloj.[3] En 1925, Staicele ricevis la statuson de dense loĝata areo (vilaĝo), en 1950 - la statuso de laborista vilaĝo (de 1961 - urbovilaĝo). En 1992, al Staicele estis koncedita urborajtoj.

Geografio[redakti | redakti fonton]

La urbo situas en la Meza Latvia malaltebenaĵo.[4]

Averaĝa temperaturo estas -5,5°C en januaro kaj +16,5°C - +17°C en julio. Da precipitaĵo falas 800 mm jare.[4]

Transporto[redakti | redakti fonton]

La ĉefa aŭtovojo de urbo estas P15 (Ainaži-Matīši-(Valmiera)), lokaj vojoj estas V118 (Staicele-Rozēni), V119 (Staicele-Lejasmūņas-Rozēni) kaj V163 (Mazsalaca-Staicele).

Loĝantaro[redakti | redakti fonton]

Laŭ la stato de la jaro 2022 en la urbo vivis 783 personoj sur areo de 4,04 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 194 loĝantoj/km².

Ŝanĝo de loĝantaro[redakti | redakti fonton]

Jaro Homoj[2][5]
1969 2600
2000 1174
2021 831

Etna strukturo[redakti | redakti fonton]

Jaro Homoj
kune
Latvoj Rusoj Belarusoj Ukrainoj Poloj Litovoj La cetero[5]
2000 1174 1016 (87%) 111 (9%) 18 (2%) 9 (1%) 8 (1%) 4 (0%) 8 (1%)
2021 831 747 (90%) 47 (6%) 6 (1%) 3 (0%) 6 (1%) 1 (0%) 21 (3%)

Vidindaĵoj[redakti | redakti fonton]

  • Ekspozicia halo "Artista Ŝedo"
  • Limŝtona skulptaĵo dediĉita al la historio de la ĉirkaŭa latvoj, livonoj kaj estonoj.
  • Staicele fonda monumento
  • Promenanta pado al la Karogu kavernoj
  • Ferfontoj - forte mineraligitaj fontoj
  • Lutera preĝejo
  • Livona muzeo.[6]

Bildoj[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Toponavi.com. Distancoj
  2. 2,0 2,1 Latvijas PSR Mazā Enciklopēdija - Latva Malgranda Enciklopedio, v. 3, p. 405.
  3. Aloja.lv. Staiceles pilsēta un pagasts
  4. 4,0 4,1 Latvijas ģeogrāfijas atlants - Latvia geografia atlaso. "Jāņa sēta", 2020
  5. 5,0 5,1 stat.gov.lv
  6. Aloja.lv Apskates objekti (latve)

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]

Logo Wikimedia Commons Bildoj, sonoj kaj videoj pri temo Staicele en Vikimedia Komunejo