Brunetto Casini

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Brunetto "Bruĉjo" Casini
Brunetto "Bruĉjo"
Brunetto "Bruĉjo" Casini
Persona informo
Nomo Brunetto "Bruĉjo" Casini
Dato de naskiĝo 23-a de majo 1954
Loko de naskiĝo Pizo
Okupoj eldonisto kaj esperantisto
Aĝo 63
Portalo pri Homoj
v  d  r
Information icon.svg

Brunetto "Bruĉjo" Casini ([bruneto kasini] ; naskiĝis la 23-an de majo 1954, en Pizo) estas itala eldonisto kaj esperantisto.

Verkistoj en Antverpeno dum la UK 1982: Georges Lagrange, Tibor Sekelj, Aldo de' Giorgi, William Auld kaj eldonisto Brunetto Casini.

Li eklernis Esperanton en 1970.

En 1972 li organizis, kune kun Giuseppe Martini, la 43-an Italan Kongreson de Esperanto en Pizo (poste, ili tie denove okazigis la Kongreson en 1987 kaj en 2007).

En 1973 li estis elektita en la estraro de la Itala Esperantista Junularo (IEJ), kaj en 1974 li iĝis Ĝenerala Sekretario de Tutmonda Esperantista Junulara Organizo, posteno kiun li tenis, daŭre reelektita, ĝis 1980. De 1980 ĝis 1981 li estis Vicprezidanto de TEJO.

En 1977, kiel estrarano de IEJ, li ankaŭ lanĉis la Internacian Junularan Festivalon (IJF), kiu rapide fiksiĝis kiel unu el ĉefaj internaciaj junularaj kunvenoj de esperantistoj.

La 13an de decembro 2009 la Konsilio de Fondumo Zamenhof (Bjalistoko, Pollando) [1] elektis lin prezidanton de la Fondumo por la trijara periodo 2010-2012.

Historio kiel eldonisto[redakti | redakti fonton]

En 1975, kunlabore kun la eldonejo La Nuova Frontiera, Brunetto Casini eldonis en Esperanto la poemkolekton La doloro de la itala poeto Giuseppe Ungaretti.

Poste, en 1977, li fondis propran eldonejon, Edistudio[2], kiu dum pli ol 30 jaroj eldonis centojn da libroj en kaj pri la internacia lingvo.

En 1982, por la Universala Kongreso de Esperanto en Antverpeno, li aranĝis kontrakton kun la monda kompost-firmao CompuGraphic, kiu pruntis fotokompostilon al la UK por prepari ĉiutagan eldonon de Heroldo de Esperanto, redaktita de Ada Fighiera Sikorska kaj presita de Torben Kehlet. La kutimo dumkongrese publikigi tagan informilon, kutime kun titolo Kongresa Kuriero, de tiam fariĝis tradicio. Li poste denove redaktis la Kongresan Kurieron dum UK 1990 (en Havano), UK 1991 (en Bergeno), UK 2008 (en Roterdamo), UK 2009 (en Bjalistoko).

Agado en la itala movado[redakti | redakti fonton]

En 2006, dum la Universala Kongreso de Esperanto en Florenco, li respondecis pri la Gazetara Servo.

En 2007 li organizis en Pizo la 74-an Italan Kongreson de Esperanto. Ekde oktobro 2007 li estis Respondeculo pri Kongresoj de la Itala Esperanto-Federacio kiel elektita membro de la Nacia Konsilantaro kaj, de aŭgusto 2009, de la Nacia Estraro. En tiu tasko li organizis la kongresojn de [1] Groseto (aŭgusto 2008), [2] Casino (aŭgusto 2009), [3] Linjano Orsabla (aŭgusto 2010), [4] Torino 2011, [5] Mazaradelvalo 2012.

De novembro 2007 li estas Prezidanto de la Esperanto-grupo de Pizo.

En septembro 2008, laŭ lia iniciato, okazis en la ĉirkaŭaĵoj de Pizo la unua Semajno de Kulturo Internacia (SKI), organizata de la Itala Esperantista Junularo kunlabore kun la komunumoj de San Giuliano Terme, Vecchiano, Calci, Vicopisano, Buti, Cascina kaj la Provinco de Pizo.

Notoj[redakti | redakti fonton]