Felikso la 5-a (kontraŭpapo)

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Amadeo la 8-a de Savojo
Duko de Savojo, kontraŭpapo
Felikso la 5-a en la Nurenberga Kroniko
Felikso la 5-a en la Nurenberga Kroniko
C o a Felice V (antipapa).svg
Persona informo
Naskiĝo 4-an de septembro 1383 (1383-09-04)
en Chambéry
Morto 7-an de januaro 1451 (1451-01-07) (67-jara)
en Ĝenevo
Religio Kristanismo [#]
Familio
Dinastio Savoja dinastio [#]
Patro Amadeo la 7-a, grafo de Savojo [#]
Patrino Bonne of Berry [#]
Gefratoj Humbert de Savoie • John IV, Count of Armagnac • Bernard d'Armagnac, Count of Pardiac • Bona di Savoia • Joan of Savoy • Bonne of Armagnac • Mary of Armagnac • Anne of Armagnac • Jeanne of Armagnac • Beatrix of Armagnac [#]
Edzino Mary of Burgundy, Duchess of Savoy [#]
Idoj Margaret of Savoy, Duchess of Anjou • Marie of Savoy, Duchess of Milan • Ludoviko la 1-a • Bonne of Savoy • Philip of Savoy, Count of Geneva [#]
Profesio
Okupo militisto • katolika sacerdoto [#]
1-a Duko de Savojo Arms of the House of Savoy.svg
Amadeo la 8-a
Regado 13911416 grafo
14161440 duko
Sekvanto Ludoviko la 1-a, lia filo
Kontraŭpapo de la katolika eklezio Emblem of the Papacy SE.svg
Felikso la 5-a
Regado 14391449
Antaŭulo papo Eŭgeno la 4-a
Sekvanto
[#] Fonto: Vikidatumoj
v  d  r
Information icon.svg

Felikso la 5-a (4-a de septembro 1383, Chambéry7-a de januaro 1451, Ĝenevo) - origine Amadeo la 8-a de Savojo, „la Pacema“, („il Pacifico“) – estis de 1439 ĝis 1449 la lasta katolika kontraŭpapo.

Vivo[redakti | redakti fonton]

Amadeo estis filo de grafo Amadeo la 7-a de Savojo („la ruĝa grafo“) kaj ties edzino Bona, filino de duko Johano de Berry. En 1391 li sekvis sian patron kiel grafo de Savojo.

En 1416 li estis nomumita duko de Savojo far imperiestro Sigismondo kaj de 1418 li ankaŭ estis princo de Piemonto.

En 1434 li transdonis la politikan laboron al sia filo kaj retiriĝis en monaĥejon ĉe la lago de Ĝenevo, kie li fondis la kavaliran Maŭrican ordenon.

En 1439, dum la Koncilio de Bazelo li estis elektita kiel kontraŭpapo (kontraŭ papo Eŭgeno la 4-a) la 5-an de novembro. Li rezidis en Ĝenevo, Laŭzano kaj Bazelo. Li estis agnoskita nur en Aragono, Hungario, Bavario kaj Svisio. Finfine li rezignis (7-a de aprilo 1449) - dolĉigita de pluraj privilegioj. Sed li restis kardinalo ĝis sia morto 1451. Li estas klasigita kiel la lasta kontraŭpapo en historio.