Germain Pirlot

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Germain pirlot.jpg

Germain PIRLOT (naskita la 18-an de marto 1943(nun 1943-03-18) en Sart-Custinne (Ardenoj, Belgio) estas la elpensinto de la vorto eŭro de Eŭropo. Li estas belga esperantisto kaj li estis instruisto de la franca lingvo kaj historio en mezgrada lernejo.

Fakte, en letero de la 4-a de aŭgusto 1995, li proponis al la prezidanto de la Eŭropa komisiono, s-ro Jacques Santer, doni la nomon «eŭro» al la nova eŭropa mono. Nome de la Prezidanto J. Santer, la ĝenerala sekretario de la Eŭropa Komisiono dankis s-ron Pirlot pro tiu ĉi sugesto (let. de la 18.09.1995, ref. SG/95/D/86446). Tiu nomo estis oficiale adoptita dum la Eŭropa Ĉefkunveno, kiu okazis en decembro 1995 en Madrido. Laŭ s-ro Jean-Jacques Schul, prezidanto de Promeuro (Asocio de la civitanoj por la promocio de la eŭropa mono) ne estus farita tia sugesto antaŭ 04.08.1995 (retinformo de la 28-a de januaro 2002).

Pirlot dum multaj jaroj kolektis kaj regule publikigis informojn pri simpati-esprimoj de politikistoj pri Esperanto. Li ankaŭ organizis varbadon por Esperanto ĉe anoj de la Eŭropa Parlamento.

Inter 1980 kaj 1987 li estis kronikisto pri Esperanto por la belga ĵurnalo La Dernière Heure (La Lasta Horo), kiu en monata ritmo aperigis 96 kronikojn liajn.

De 1977 al 1992 Pirlot kolektis kaj publikigis informojn pri oficialaj Esperanto-kursoj ĉe universitatoj. En 2002 li reaktivigis tiun servon.

Pirlot estas ano de Akademio Internacia de la Sciencoj de ties fondo en 1983. Li fondis premion, kiu subtenas sciencajn verkojn en Esperanto.

Vivresumo[redakti | redakti fonton]

Germain PIRLOT (naskita la 18-an de marto 1943 en Sart-Custinne (Ardenoj, Belgio).

Mezgrada lernejo, sekcio latina-matematiko, en Dinant (Athénée Royal Adolphe Sax ) kaj pedagogia altlernejo en Virton ( 1961-1963, École Normale Moyenne ).

En 1963-64 instruas en Bertrix (franca, historio) kaj en Gedinne (latina, franca). Ekde 1966 ĝis 1997 instruas, laŭ individua sistemo, la francan, historion kaj, dum deko da jaroj, la latinan, en la franca sekcio de la liceo ĉe la Marpreventorio en De Haan-aan-Zee (ĉe la belga marbordo) kie estis zorgitaj junuloj ĉefe por astmo kaj ekzemo.

Ekde 1980 : trejnisto ĉe "Budo Karate Oostende" (1-a dan).[redakti | redakti fonton]

En letero de la 4-a de aŭgusto 1995, propono al la Prezidanto de la Eŭropa komisiono, s-ro Jacques Santer, doni la nomon « eŭro » al la nova eŭropa mono. Nome de la Prezidanto J.Santer, la ĝenerala sekretario de la Eŭropa Komisiono dankis pro tiu sugesto (let. de la 18.09.1995, ref. SG/95/D/86446). Tiu nomo estis oficiale adoptita dum la Eŭropa Ĉefkunveno, kiu okazis en decembro 1995 en Madrido. Laŭ s-ro Jean-Jacques Schul, prezidanto de Promeuro (Asocio de la civitanoj por la promocio de la eŭropa mono) ne estus farita tia sugesto antaŭ 04.08.1995 (retinformo de la 28-a de januaro 2002).

Eklernas Esperanton en 1970 per koresponda kurso. Ekde 1972 iaj kontaktoj kun belgaj E-medioj, sed plej ofte agado okazas ekster la landa E-strukturo, kelkfoje kun aktivuloj, kiuj pli malpli kunlaboras laŭ siaj eblecoj.

Agadoj en instruista medio en la jaroj 1970[redakti | redakti fonton]

Kiel membro de AEI (Eŭropa Asocio de la Instruistoj - Association Européenne Des Enseignants - AEDE) kaj de ILEI (Internacia Ligo de Esperantistaj Instruistoj) kaj dank'al Patro Busse, AEI-anoj kaj lernejestro en Hannut, Belgio, Esperanto iĝis laborlingvo apud la franca la germana kaj la nederlanda dum ĉiujara Eŭropa Semajno; tio okazis en Hannut kaj en Freiburg (Germanio). Sed tio finfine fiaskis pro sektema konduto de kelgaj "samideanoj", kiuj senĉese tedegis la aliajn partoprenantojn por esperantigi ilin !

Post preskaŭ atentema 2-jara kontakto kun estro de eŭropa centro en Bruselo S-ro Goovaerts, instruisto pri fremdlingvoj, eblis aperigi Esperanto-version de la bulteno "Eŭropa Dokumentaro"; poste la eldonon transprenis "Eŭropa Klubo" en Paderborn.

Laŭ peto de S-ro Kech, ataŝeo ĉe la belga franclingva Ministerio pri Edukado kaj eŭropa prezidanto de EAI - post rifuzo de la tiama ĝen. sekr. de ILEI - estis starigita tradukreto pere de Esperanto, kun kunlaboro de E-kolegoj el kelkaj landoj, i.a. el Germanio Grekio kaj Italio.

Pro peto de ILEI kunlabori kun EAI, estis oganizata 3-taga laborkunveno en Parizo kun 4 reprezentantoj de EAI kaj 4 de ILEI ( James Fairbank, Francio; Grahame Leon-Smith , Britio; Claude Piron , Svislando; Germain Pirlot, Belgio). Malgraŭ kontentigaj rezultoj, la tiama ILEI-estraro aldonis nepran kondiĉon : ke Esperanto estu LA ununura laborlingvo por ĉiuj rilatoj inter la du organizoj. Konkludo, la tuto fiaskis !

Gazetara rebat-inform-servo (1980-86)[redakti | redakti fonton]

Post timema reago de E-responsuloj al sugesto plikonigi Esperanton en ĵurnaloj denove estis persona agado por informi gazetojn pri konkretaj alikadoj de Esperanto. Pro pozitivaj reagoj kaj publikigitaj leteroj, kelkaj esperantistoj proponis sin por iel kunlabori kaj estis starigita gazetara inform-reto por la franclingva gazetaro de Belgio. Sekve informoj kaj leteroj pri Esperanto multiĝis.

Rezultoj :

  • rekta intervjuo ĉe radio : RTBF (franclingva radio, Bruselo);
  • rekta intervjuo ĉe televido : RTL (franclingva televido, Luksemburgo);
  • telefona alvoko de ĉefredaktisto por prizorgi 50-linian kaj monatan kronikon pri Esperanto en la tagĵurnalo "La Dernière Heure" (eld. 120.000 ekz.) . Tio okazis ekde januaro 1980 ĝis decembro 1987 [sume 96 kronikoj].

Afrika kunagado (1981-1988)[redakti | redakti fonton]

Kunagado kun S-o Hans Bakker en lia rimarkinda agado en Afriko. Al legantoj de la afrikaj revuoj franclingvaj "Bingo" kaj "Jeune Afrique", kiuj petis korespondantojn el aliaj kotinentoj estis sendita letero (ĉ. 20 monate), kiu atentigis pri la eblecoj de Esperanto por eksterlandaj, eksterkulturaj rilatoj, kaj kun propono sekvi senpage 10-lecionan korespond-kurson. Al tiu letero estis aldonita paĝo de pozitivaj opinioj pri Esperanto de … afrikaj ambasadoroj ĉe UNo en Nov-Jorko. Sen forgesi aldonon de la unua leciono de la proponita kurso; la ekzercoj devis esti senditaj al s-ro Hans Bakker, kiu resendis ilin kun laŭnecesaj korektoj kaj kun la sekvanta leciono.

Tio estis farita ekde decembro 1981 ĝis decembro 1988, kiam Hans petis ĉesigo , ĉar tio postulis pli kaj pli da tempo kaj, intertempe, kelkaj “lernantoj” komencis mem instrui Esperanton al samlandanoj kaj starigi E-movadon en sia lando.

Inform-kampanjo ĉe la eŭropaj parlamentanoj (1995-2002) En marto 1995, post sugesto rifuzita de E-respondeculoj, lanĉo de inform-kampanjo ĉe la eŭropaj parlamentanoj (EP-anoj) por klopodi atentigi ilin pri la eblecoj de Esperanto por plifaciligi rilatojn inter eŭropaj civitanoj. Neniam la celo estis proponi ke Esperanto estu (la) lingvo uzota en eŭropaj instancoj, kaj neniam la celo estis konvinki ilin, nur informi plej eble objektive pri nunaj eblecoj de la lingvo. La leteroj estis senditaj individue al la privata adreso de la EP-ano, laŭ adresaro menciita en dokumento de la eŭropaj instancoj en Bruselo.

Feliĉe aktivuloj el aliaj eŭropaj landoj [tiam la Eŭropa Unio enhavis 12 landojn] ekkunlaboris; iom post iom pozitive reagis EP-anoj, kiuj konsentis eniri la liston, kiu estis sendita al ĉiuj EP-anoj post ĝisdatigo.

La situacio en decembro 1998, antaŭ eŭropa balotado, estis jena : el 626 EP-anoj 131 (aŭ 20,9%) el ĉiuj landoj kaj el ĉiuj politikaj grupoj , opiniis ke Esperanto povus iel helpi por plifaciligi kaj plirapidigi la dialogon en Eŭropa Unio, en reciproka respekto de la lingvo, de la kulturo, de la digneco de ĉiuj, apud la aliaj lingvoj. La agado devis esti relanĉita post la balotado. La lasta listo listo, en marto 2002 (antaŭ alia eŭropa balotado) enhavis 94 EP-anojn (15%).


Kompilado de sciigoj pri E-kursoj en universitatoj kaj altlernejoj (1977- )

Kompilado de sciigoj pri E-kursoj oficiale organizataj en universitatoj kaj altinstitutoj, kun pli malpli regula ĝisdatigo.

1) Poŝta kompilado kun memeldono de la rezultoj en dec. 1977, jan. 1981, jan. 1982, dec. 1983, dec. 1984, jun. 1986, jun. 1988, jun. 1990; jun. 1992.

2) Reta kompilado en nov. 2002, febr. 2004, jan. 2006, jan. 2008, jan. 2010, jan. 2012, jan. 2012.


Akademio Internacia de la Sciencoj (AIS) Aniĝo en 1983 - ASci. Bac. sc. hum. - dv AdAIS SMdAIS

       AdAIS : adjunkto de AIS  -  SMdAIS : subtena membro

Partopreno en la 4-a SUS (San-Marineca Universitata Semajno) , 29.08-07.09.1987) kaj ricevo de la titolo Baccalaureatus scientiarum humanarum honoris causa.

Premio Pirlot - Estas premio ĉiujare aljuĝata al la plej bona scienca (ne esperantologia aŭ interlingvistika) publikaĵo en Esperanto. La decidon pri la aljuĝo faras la Senato de AIS San-Marino, kiu akceptas proponojn ĝis fine de marto de la jaro post la eldonjaro. 1994: Dan Maxwell, M. Preotu, A. P. Tacu: "Lingvo kaj Cibernetiko". 1995: Reinhard Selten, Jonathan Pool  : "Enkonduko en la teorion de lingvaj ludoj". 1996: Igor J. Galajĉuk : "10-a Internacia Medicina Esperanto-Konferenco. Sciencaj Resumoj". 1997: Carlo Minnaja: "Vocabolario italiano-esperanto" . 1998: (ne aljuĝita) 1999: Wim De Smet : "Nova Biologia Nomenklaturo". 2001: Amri Wandel, David Galadi-Enriquez, "La kosmo kaj ni ". 2002: (ne aljuĝita) 2003: (ne aljuĝita) 2004: Hermar Gunter Frank, Natalja Maksimova : "Informaciterorio por komunikadscienistoj".

Kelkaj klarigoj pri tiu Premio :

Ĝi konsistas el minimuma sumo de 5 AKU kaj estas ĉiujare atribuota (AKU : Akademia Kotiz-Unuo, nun, t.e. 65 EUR ).

La verko estu prezentita al la Senato de AIS per alsendo de propono al la senata sekretariejo antaŭ la 1-a de marto. La Senato decidas dum la unua sesio post tiu dato. Se pro malalta scienca nivelo la premio ne estu agnoskebla, la duono de la rento reiru al la kapitalo kaj la alia duono al la Subtena Sektoro de AIS.

Kondiĉoj – La verko estu originale verkita en ILo, eventuale en ILo kaj naciaj lingvoj, sed almenaŭ la duono de la tekstoj estu verkita en ILo. La publikigo okazu en la kalendara jaro aŭ dum la kuranta jaro antaŭ la prezento ĉe la senata sekretariejo. Publikigo de prespreta verko post la decido akcepteblas, sed tiam la premio estos pagata nur post la aperigo de la verko. Estu minimume du kandidatoj por ke la premio estu agnoskebla, krom en kazo de unika sed algrade elstara verko laŭ unanima decido de la Senato. Se la kondiĉoj ne estas plenumita, verko el la koncerna jaro povas kandidatiĝi ankaŭ dum la sekvaj jaroj, ĝis kiam troviĝos almenaŭ du kandidatoj kun sufiĉe scienca nivelo. Aŭtoro – La aŭtoro, aŭ la kompilinto (redaktinta eldonisto) devas esti AIS-ISK-ano (membro de la Internacia Sciencista Kolegio laŭ la regularo de AIS) dum almenaŭ 5 jaroj.

Verkoj[redakti | redakti fonton]

  • Rigardo al Neŭtrala Moresnet - Coup d'oeil sur Moresnet Neutre, 1816-1919, memeldono, Oostende, 1987, 30 p.
  • Rigardo al Neŭtrala Moresnet - Blick auf Neutral-Moresnet, 1816-1919, germana teskto prizorgita de Hildegard ZACHARIAS,

memeldono, Oostende, 1990, 30 p.

  • Oficiala situacio de la Esperanto-instruado en la mondo, memeldono, Oostende, januaro 1981, 10 p.
  • Oficiala situacio de la Esperanto-instruado en la mondo, memeldono, Oostende, januaro 1982, 14 p.
  • Oficiala situacio de la Esperanto-instruado en la mondo, memeldono, Oostende, decembro 1983, 17 p.
  • Oficiala situacio de la Esperanto-instruado en la mondo, memeldono, Oostende, decembro 1984, 21 p.
  • Oficiala situacio de la Esperanto-instruado en la mondo, memeldono, Oostende, junio 1986, 23 p.
  • Oficiala situacio de la Esperanto-instruado en la mondo, memeldono, Oostende, junio 1988, 33 p.
  • Oficiala situacio de la Esperanto-instruado en la mondo, memeldono, Oostende, junio 1990, 24 p.
  • Oficiala situacio de la Esperanto-instruado en la mondo, memeldono, Oostende, junio 1992, 14 p.
  • Situation officielle de l'enseignement de l'espéranto dans le monde, memeldono, Oostende, janvier 1982, 14 p.
  • Situation officielle de l'enseignement de l'espéranto dans le monde, Documents sur l'Espéranto 11 F, Rotterdam 1982, 24 p., ISSN 0165-2621.
  • La oficiala situacio de la Esperanto-instruado en la mondo, Esperanto-Dokumentoj 20 E, Rotterdam 1985, 32 p., ISSN 0165-2524.
  • Officielle situatie van het Esperanto onderricht in de wereld, Sonorilo, Wilrijk, 1985, 36 p.
  • Rim. - Versioj aperis ankaŭ en la pola (1986), en la korea (1984), en la ĉina (1981, 1987, 1989).
Traduko
  • Kiel diskonigi vian asocion, tradukita de Germain Pirlot el la franca originalo "Comment faire connaitre votre association" (Crédit Mutuel, 1984), Universala Esperanto-Asocio (Konsilaroj por Aktivuloj), 1991, 24 p.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]