Kultura heredo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Romiaj ruinoj kun profeto, de Giovanni Pannini, 1751. La arta kultura heredo de la Romia Imperio funkciis kiel fundamento por pli posta okcidenta kulturo, precipe per la Renesanco kaj Novklasikismo (kiel ekzempligite ĉi tie).

Kultura heredo estas la heredaĵo de fizikaj artefaktoj kaj netuŝeblaj atributoj de grupo aŭ socio kiuj estas hereditaj de pasintaj generacioj, konservitaj en la nuntempo kaj donitaj por la avantaĝo de ontaj generacioj. Kultura heredo inkludas percepteblan kulturon (kiel ekzemple konstruaĵoj, monumentoj, pejzaĝoj, libroj, artaĵoj, kaj artefaktoj), netuŝeblan kulturon (kiel ekzemple folkloro, tradicioj, lingvoj, kaj scio), kaj naturan heredaĵon (inkluzive de kulture signifaj pejzaĝoj, kaj biodiverseco).

La konscia ago de konservado de kultura heredo de la donaco por la posta tempo estas konata kiel konservado, kvankam tiu esprimo povas havi pli specifan aŭ teknikan signifon.

Kultura heredo estas unika, neanstataŭebla kaj bela, kiu lokigas la respondecon de konservado sur la nunan generacion. Pli malgrandaj objektoj kiel ekzemple artaĵoj kaj aliaj kulturaj majstraĵoj estas kolektitaj en muzeoj kaj artgalerioj. Kulturaj organizoj kaj politikaj grupoj, kiel ekzemple la internacia organizo Unesko, estis sukcesaj ĉe akirado de la necesa subteno por konservi la heredaĵon de multaj nacioj por la ontaj generacioj.

La ekonomio de kelkaj urbegoj grandmezure baziĝas sur heredaĵoj de artoj kiel metioj, muziko, danco, belartoj, tradicia kulinaro, teatro[1].

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

  • Barbara T. Hoffman, Art and cultural heritage: law, policy, and practice, Cambridge University Press, 2006
  • Leila A. Amineddoleh, "Protecting Cultural Heritage by Strictly Scrutinizing Museum Acquisitions," Fordham Intellectual Property, Media & Entertainment Law Journal, Vol. 24, No. 3. Available at: http://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=2467100
  • Paolo Davide Farah, Riccardo Tremolada, Desirability of Commodification of Intangible Cultural Heritage: The Unsatisfying Role of IPRs, in TRANSNATIONAL DISPUTE MANAGEMENT, Special Issues “The New Frontiers of Cultural Law: Intangible Heritage Disputes”, Volume 11, Issue 2, March 2014, ISSN 1875-4120 Available at: http://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=2472339
  • Paolo Davide Farah, Riccardo Tremolada, Intellectual Property Rights, Human Rights and Intangible Cultural Heritage, Journal of Intellectual Property Law, Issue 2, Part I, June 2014, ISSN: 0035-614X, Giuffre, pp. 21–47. Available at: http://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=2472388
  • Dallen J. Timothy kaj Gyan P. Nyaupane, Cultural heritage and tourism in the developing world : a regional perspective, Taylor & Francis, 2009
  • Peter Probst, "Osogbo and the Art of Heritage: Monuments, Deities, and Money", Indiana University Press, 2011
  • Constantine Sandis (eld.), Cultural Heritage Ethics: Between Theory and Practice, Open Book Publishers, 2014
  • Karol Estreicher jr, Straty kultury polskiej. Katalog strat kultury polskiej pod okupacją niemiecką 1939-1943 (Perdoj de la pola kulturo. Perdo-katalogo de la pola kulturo sub la germana okupado 1939-1943), Londyn 1944
  • Karol Estreicher jr, Curtural Losses of Poland. Index of Polish cultural losses during the German occupation 1939-1943, London 1944
  • Stanisław Edward Nahlik, Grabież dzieł sztuki. Rodowód zbrodni międzynarodowej (Rabo de artverkoj. La genezo de internacia krimo), Wrocław-Kraków 1958

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. (esperanto) Jyoti Hosagraher, Kulturo : la kerno de CDE, Unesko-Kuriero, aprilo-junio 2017, p.13