La Satana Biblio

El Vikipedio, la libera enciklopedio
(Alidirektita el Satana Biblio)
Saltu al: navigado, serĉo

La Satanic Biblio estas kolekto de eseoj, rimarkoj, kaj ritoj eldonitaj de Anton LaVey en 1969. Ĝi enhavas la kernajn principojn de Satanismo kaj konsideriĝas la fundamento de ĝia filozofio kaj dogmo.[1] Ĝi priskribiĝas kiel la plej grava dokumento influi nuntempan Satanismon.[2] Kvankam La Satana Biblio ne konsideriĝas sankta skribo same kiel la kristana Biblio konsideriĝas al kristanismo, LaVejaj Satananoj rigardas ĝin kiel aŭtoritatan tekston[1] ĉar ĝi estas nuntempa teksto kiu atingis por ili sanktan statuson.[3] Ĝi bonkrias la virtojn de esplori onian propran naturon kaj instinktojn. Kredantoj povas priskribiĝi kiel "ateisma Satananoj"[4] ĉar ili kredas ke nenia Dio.[5][6] Estis tridek presaĵoj de La Satana Biblio,[7] tra kiu pli ol milionaj kopioj vendiĝis.[8]

La Satanic Biblio konsistas el kvar libroj: La Libro de Satano, La Libro de Lucifero, La Libro de Belialo kaj La Libro de Levjatano. La Libro de Satano defias la Dek Ordonojn kaj la Ora Regulon kaj antaŭenigas ĝuamon.[9] La Libro de Lucifero enhavas la plejparton de la filozofio en La Satana Biblio, kun dek du ĉapitroj diskutanta temojn kiel indulgo, amo, malamo, kaj sekso. LaVey ankaŭ uzas la libron dispeli onidirojn ĉirkaŭiganta la religion. En La Libro de Belialo, LaVey detalas ritojn kaj magion. Li diskutas la bezonatan pensmanieron kaj fokuson por elfari riton kaj provizas instruojn por tri ritoj: sekso, kompato, kaj detruo.[10] La Libro de Levjatano provizas kvar alvokadojn por Satano, volupto, kompato kaj detruo.[11] Ĝi ankaŭ enlistigas la dek naŭ Enokajn Ŝlosilojn (adaptita de la Enoka lingvo de la ŝlosiloj de John Dee), provizitaj kaj en la Enoka kaj la angla.[12]

Estis ambaŭ pozitivaj kaj negativaj reagoj al La Satana Biblio. Ĝi estis priskribita kiel "razilo-akra"[13] kaj "influema".[14] Kritiko kontraux La Satano Biblio devenas ambaŭ de memriproĉoj pri la skribaĵoj de LaVey kaj malaprobo pri la enhavo ĝi mem. LaVey estis kritikita pro plagiante sekciojn,[15] kaj akuzoj estis faritaj ke liaj filozofioj estas plejparte estas depruntitaj.[16][17] La Satana Biblio estis multe kondamnita kiel danĝera, precipe al adoleskantoj.[18] Provoj estis faritaj, ambaŭ sukcese kaj nesukcese, malpermesi la libron ene de lernejoj, publikaj bibliotekoj, kaj malliberejoj,[19][20][21] kvankam ĉi tiuj provoj estas iom maloftaj.[22]

Historio[redakti | redakti fonton]

Estas multoblaj rakontoj pri la naskiĝo de La Satana Biblio. En la enkonduko al la 2005–nuna eldono, Alta Pastro Peter H. Gilmore priskribas LaVey ke li kompilis La Satanan Biblion el liaj propraj monografioj kiujn li skribis pri la Kirko de Satano kaj ĝiaj ritoj. Gilmore enlistigas nombron de homoj kiuj influis la skribojn de LaVey: Ayn Rand, Friedrich Nietzsche, H. L. Mencken, la anojn de la karnavalo kun kiu LaVey supozate laboris dum lia juntempo, P. T. Barnum, Mark Twain, John Milton kaj Lord Byron.[23]

La malamikigita filino de LaVey, Zeena Schreck, dum intervjuo pri ambaŭ la religio de ŝia patro kaj lia pasinto, atribuas la naskiĝon de La Satana Biblio al sugesto de Peter Mayer, eldonisto por Avon.[17] Laŭ Schreck, Mayer proponis ke LaVey verki la Satanan Biblion por ke tiri de la populareco de la 1968 horora filmo la Bebo de Rosemary, kiu kaŭzis lastatempan altigis publikan intereson en ambaŭ Satanismo kaj aliaj okultaj praktikoj.[1] Schreck deklaras ke, helpita de Diane Hegarty, LaVey kompilis nombron de skriboj kiujn li jam distribuis: enkonduko al Satanismo, nombro de mallongaj eseoj, gvidilo al rita magio, kaj artikolojn li antaŭe eldonis en La Fendita Hufo, informilo de la Kirko de Satano.[25][17]

Aŭ por renkonti longecajn postulojn fiksitaj de la eldonejo[15] aŭ pro interkonsento kun la ideoj,[23] LaVey kaj Hegarty depruntis multe da skriboj de aliaj verkistoj. Ĉi tiuj inkluzivis socialan Darvinisman libron eldonitan en 1890 nomita Forto Egalas Rajton de Ragnar Redbeard, kaj ankaŭ la Enokajn Ŝlosiloj Dee pere de La Ekvinokso de Aleister Crowley, modifitaj por anstataŭigi referencojn al Kristanismo kun taŭgaj referencoj al Satano.[26] Iuj akuzas LaVey pri senagnoske parafrazi la Naŭ Satanajn Eldirojn el la verko de Ayn Rand Atlaso Sultrolevis, kvankam aliaj asertas ke LaVey simple tiris inspiron de la verko.[27][28] LaVey poste konfirmis la rilaton kun la ideoj de Rand deklarante ke lia Satanismo estis "nur la filozofio de Ayn Rand kun aldonitaj ceremonio kaj rito".[29]

Eldona historio[redakti | redakti fonton]

Originale eldonita en poŝlibre de Avon en 1969, La Satana Biblio havis tridek presaĵojn[7] kaj neniam ne haveblis.[30] Durkovraĵa eldono estis eldonita de Universitataj Libroj (angle: University Books) la saman jaron sed nun dum jardekoj ne naveblas.[2] En 2015, William Morrow eldonis novan durkovraĵan eldonon de la libro kombinita kiel unu volumo kun ĝia kunula laboro, La Satanaj Ritoj kaj merkatumita per speciala aranĝo de Rabiaj Korvaj Artoj kaj Grafikaĵoj. (angle: Rabid Crow Arts)[3] La ĉefa enhavo ne ŝanĝiĝis ekde la komencigo de la verko, kvankam la dediĉo estis forigita post pluraj presadoj kaj la enkonduko ŝanĝiĝis plurajn tempojn.[33] La Sigilo de Bafometo estis presita sur la kovrilo ekde la originala eldono.[34] La Satana Biblio vendis pli ol unu milionon da kopioj ekde ĝia unua komencigo.[33] Ĝi ankaŭ estis tradukita en la danan, svedan, hispanan, kaj finnan lingvojn.[35]

Enhavo[redakti | redakti fonton]

Dediĉo[redakti | redakti fonton]

Kvankam ĝi estas ne plu inkluzivata en nunaj presaĵoj de La Satana Biblio, fruaj presaĵoj inkluzivis vastan dediĉon al diversaj homoj kiujn LaVey rekonis kiel influemajn. La primara dediĉo de LaVey estis al Bernardino Nogara (misskribita kiel "Logara"), Karl Haushofer, Grigori Rasputin, Bazilo Zaharoff, Alessandro Cagliostro, Barnabas, Ragnar Redbeard, William Mortensen, Hans Briko, Max Reinhardt, Orrin Klapp, Fritz Lang, Friedrich Nietzsche, W. C. Kampoj, P. T. Barnum, Hans Poelzig, Reginald Marsh, Wilhelm Reich kaj Mark Twain. La duaranga dediĉo nomis Howard Hughes, James Moody, Marcello Truzzi, Adrian‐Claude Frazier, Marilyn Monroe, Wesley Mather, William Lindsay Gresham, Hugo Zacchini, Jayne Mansfield, Frederick Goerner, C. Huntley, Nathan West, Horatio Alger, Jr., Robert E. Howard, Georgo Orwell, H. P. Lovecraft, Tuesday Weld, H. G. Wells, Fratino Marie Koven, Harry Houdini, Togare (la hejmbesta leono de LaVey) kaj la Naŭ Malkonataj Viroj de La Naŭ Malkonatoj.[36]

Enkondukoj[redakti | redakti fonton]

Dum la diversaj presaĵoj de La Satana Biblio, ĝi inkluzivis enkondukojn de diversaj verkistoj. La unua eldono (havebla de 1969 al 1972) inkluzivis eltiraĵon de artikolo de Burton H. Wolfe, esploranta ĵurnalisto kaj biografanto de LaVey, nomitan "La Kirko kiu Adoras Satano". Wolfe provizas vastan biografion de LaVey kaj historion de la Kirko de Satano. LaVey mencias La Bebon de Rosemary kiel kontribuanta al la populareco de Satanismo, kvankam li ne asertas ke sia Satanismo rekte influis ĝian kreon.[37] De 1972 ĝis 1976, la enkonduko al La Satana Biblio estis verketo de Michael Aquino, kiu poste fondis la Templon de Set per la helpo de aliaj eksanoj de la Kirko de Satano. Li donas detalan analizon de Satanaj filozofioj kaj forsolvas mitojn pri LaVeja Satanismo. Li klarigas ke ĝi ne estas "diabla adoro" kaj ke LaVeja Satananoj fakte malakceptas la adoron de eksteraj dioj tute. Li ankaŭ provizas nelongan fonon pri LaVey, klariganta kiel LaVey alportis iom da la scio kiun li akiris laborante en la cirko al lia religio.[38] Wolfe denove skribis la enkondukon por la 1976 al 2005 eldonoj de La Satana Biblio. Ĝi inkluzivis iom da la samaj entanaĵoj kiuj aperis en la 1969 versio, sed kun vastigita biografio de LaVey kaj pli da informo pri la diversaj konfliktoj inter aliaj religioj kaj LaVeja Satanismo.[39] Ekde 2005, La Satana Biblio enhavis enkondukon skribita de Gilmore, Alta Pastro de la Kirko de Satano. En ĉi tiu enkonduko, li diskutas lian eltrovon de LaVeja Satanismo kaj lia interrilato kun LaVey. Li tiam daŭras provizi detalan biografion de LaVey kaj diskutas akuzojn ke LaVey falsis multe da lia propra pasinteco. La enkonduko ankaŭ provizas historion de La Satana Biblio ĝi mem, kaj ankaŭ tiun de du aliaj libroj de LaVey: La Satanic Sorĉistino kaj La Satanaj Ritoj.[40]

Antaŭparolo[redakti | redakti fonton]

LaVey klarigas siajn kialojn por skribi La Satanan Biblion en mallonga antaŭparolo. Li parolas dube pri volumoj skribitaj de aliaj verkistoj sur la temo de magio,[41] malakceptanta ilin kiel "nenio pli ol sankta fraŭdo" kaj "volumoj de malnovaĉaj misinformo kaj falsa profetaĵo." Li plendas ke aliaj verkistoj faras ne pli ol konfuzi la temon. Li mokas elspezantojn grandajn kvantojn de mono por provi ritojn kaj lerni pri la magio dividita en aliaj okultaj libroj. Li ankaŭ notas ke multaj de la ekzistantaj skriboj pri Satana magio kaj ideologio estis kreita de verkistoj "de la dekstra vojo." Li diras ke La Satana Biblio enhavas kaj veron kaj fantazion, kaj li deklaras, "Kion vi vidas eble ne ĉiam plaĉos al vi, sed vi ja vidos!"[42]

Prologue[redakti | redakti fonton]

La prologue al La Satana Biblio komenciĝas diskutante la koncepton de dioj, bono kaj malbono, kaj homa naturo. Ĝi inkluzivas la Naŭ Satanaj Eldiroj.

La Naŭ Satanaj Eldiroj priskribas la bazan ideologion de LaVeja Satanismo kaj fariĝis efektive igxis la gvidantaj principoj de LaVeja Satanismo. Ili ankaŭ servis kiel ŝablono por postaj eldonoj de LaVey, kiel lia 1987 "Naŭ Satanaj Pekoj".[25] La influo de Ayn Rand sur LaVejan Satanismon estas tre evidenta en la Naŭ Satanaj Eldiroj, al la punkto ke iuj, inkluzive Nikolas Schreck (la edzo de Zeena LaVey), asertis ke la Eldiroj estas simple senagnoskigita parafrazo de la pensoj de Rand.[17]

La Libro de Satano[redakti | redakti fonton]

La plejparto da la unua libro de La Satana Biblio estas prenita de partoj la verko Forto Egalas Rajton de Ragnar Redbeard redaktita por forigi la rasismon, akontraŭjudismon kaj mizoginion ĉeestantajn en la originala versio.[44][45] Ĝi defias ambaŭ la Dek Ordonojn kaj la Oran Regulon, rekomendante okulon-por-okulo filozofio. LaVey, per Redbeard, forte rekomendas socian Darvinismon, dirante, "Morto al la senfortulo, riĉeco al la fortulo!"[9] Homoj estas identigita kiel instinke preda kaj "volupto kaj karna deziro" soligiĝis kiel parto de homa naturo.[46] La Libro de Satano sugestas ĝuaman perspektivon, dirante, "Mi rompas for de ĉiuj normoj kiuj ne gvidas al mia surtera feliĉo." Indulgo estas aprobita kaj legantoj estas enkuraĝigitaj atingi kiom multe laŭeble dum siaj vivoj. Ĝi kritikas kaj leĝajn kaj religiajn principojn, anstataŭ sugestanta faru nur tion kiu feliĉigas kaj sukcesigas onin. LaVey daŭras kondamni aliajn religiojn kaj li kritikegas kion li konsideras arbitraj difinoj de "bono" kaj "malbono".[9] Religio estas kritikita kiel hom-farita konstruaĵxo kaj la leganto enkuraĝiĝas pridemandi ĉion kaj detrui ajnajn mensogojn malkovrita de ĝi. Longe-starantaj mensogoj kiuj estas kredita esti nerefuteblaj veroj estas identigita kiel la plej danĝeraj.[47] La lasta parto de La Libro de Satano estas adapto de la kristana Beatecoj, ŝanĝita por reflekti la principojn de LaVeja Satanismo.[48]

La Libro de Lucifero[redakti | redakti fonton]

La Libro de Lucifero enhavas la plimulton de la filozofio de La Satana Biblio. Ĝi detalas kiel kristanismo instruis ke Dio estas bona kaj Satano estas malbona,[49] kaj prezentas alternativan vidon. Ĝi priskribas ke la koncepto de Satano, uziĝis sinonime kun "Dio", estas la forto de entropio kiu signifas "mezuro de malordo de sistemo." Al Satananoj, Satano ne estas ulo aŭ senkorpa cerbo, sed naturaj leĝoj kiujn la Satanano rajtas manipuli por atingi diversajn celojn. La Satanano ankaŭ komprenas Satanon kiel simbolo de forto, libero, kaj kontraŭbatalo. Kredantoj povas nomiĝi "ateismaj Satananoj" pro ĉi tiu manko de kredo je iaj dioj.[4] Iuj Satananoj identiĝas kiel kontraŭteismaj.[50] Satano vidiĝas al LaVeja Satananoj ne kiel "homtipa estaĵo kun fenditaj hufoj, pika vosto, kaj kornoj", sed kiel forto de naturo kiu nur estis priskribita kiel malbono de aliaj religioj.[51] Satano estas vidita kiel metaforo[50] aŭ simbolo, ne kiel estaĵo adorinda.[52] Satananoj ofte diras ke "Satano postulas esploron, ne adoron."

LaVey malakceptas la ideon de preĝo, male instiganta Satananojn preni agon ripari situacion anstataŭ petanta solvon.[53] La sep mortigaj pekoj estas rekomenditaj sur la bazo ke ili ĉiuj gvidas al personala plezuro. Li diras ke Satanismo estas formo de "kontrolita egoismo", en la senco ke faranta ion por helpi aliulon siavice ja revenigas al la Satanano iom da feliĉo. La Ora Regulo estas denove menciita kaj LaVey sugestas ŝanĝi ĝin de "Traktu aliajn kiel vi havus ilin traktu vin" al "Traktu aliajn kiel ili traktu vin." Do, se iu estas traktita malbone, li aŭ ŝi rajtas respondi kruele.[54] La Libro de Lucifero ankaŭ enhavas liston de "La Kvar Kronitaj Princoj de Geheno" (Satano, Lucifero, Belialo kaj Levjatano)[55] kaj liston de la sepdek sep "Infernaj Nomoj", reprezentadoj de Satano de diversaj kulturoj kaj religioj.[56] Ili estas la nomoj ke, laŭ LaVey, estas plej utilaj por Satanaj ritoj.[55]

La Libro de Belialo[redakti | redakti fonton]

La tria libro de La Satana Biblio priskribas ritojn kaj magon. Laŭ Joshua Gunn, tiuj estas adaptitaj de libroj de rita magio tiaj "Magick: Elementa Teorio" de Aleister Crowley. La Satanaj Ritoj, eldonita de LaVey en 1972, skizas la ritojn pli precize, kaj enhavas la tutan tekston de la Nigra Meso. LaVey komencas La Libron de Belialo per difini magion kiel "la ŝanĝo de situacioj aŭ okazoj laŭ onia volo, kiuj estus, per kutime akceptitaj metodoj, neŝanĝeblaj. " Li klarigas ke iuj de la ceremonioj estas simple aplikita psikologio aŭ scienco, sed ankaux ke iuj enhavas partojn sen scienca bazo.

LaVey klarigas ke, por estri personon, oni devas unue allogi lian aŭ ŝian atenton. Li donas tri kvalitojn kiuj uzeblas por cxi tiu celo: seksallogo, sento (afableco aŭ senmalico), kaj miro. Li ankaŭ rekomendas la uzon de odoro. En La Libro de Belialo, li diskutas tri tipojn de ceremonioj: tiuj por sekso, kompato, kaj detruo. Seksritoj funkcias por tenti alian personon; kompataj ritoj funkcias por plibonigi sanon, inteligenton, sukceson, kaj tiel plu; detruaj ritoj funkcias por detrui alian personon. LaVey rekomendas trovu aliajn partoprenantojn kun kiuj praktiki Satanajn ritojn por reaserti sian kredon kaj eviti malsocialan konduton. Li aparte rekomendas grupan partoprenon por detruaj ritoj, cxar kompataj kaj seksaj ritoj estas pli privataj en naturo. LaVey daŭras listigi la ŝlosilajn komponantojn por sukcesa ceremonio: deziro, tempeco, aspektumo, direkto, kaj "La Ekvilibro Faktoro" (konscio pri onies propraj limigoj). Detaloj por la diversaj satanaj ritoj estas klarigitaj en La Libro de Belialo kaj listoj de necesaj objektoj (kiel vesto, altaroj, kaj la simbolo de Bafometo) estas donitaj.

La Libro de Levjatano[redakti | redakti fonton]

La fina libro de La Satana Biblio emfazas la gravecon de la parolata vorto kaj emocio por efika magio. "Alvoko al Satano" kaj ankaŭ tri alvokoj por la tri tipoj de ceremoniaro estas donitaj. La "Alvoko al Satano" komandas la mallumajn fortojn donu forton al la Vokanto, kaj listigas la Inferajn nomojn por uzo dum alvoki. La "Alvoko dungita por la Voko de volupto" estas uzata por altiri la atentojn de alia. Kaj viraj kaj inaj versioj de la alvoko estas disponigitaj. La "Alvoko dungita por la Voko de detruo" komandas la mallumajn fortojn detruu la temon de la alvoko. La "Alvoko dungita por la Voko de kompato" petas protekton, sanon, forton, kaj la detruon de io ĝenanta la temon de la alvoko. La resto de la Libro de Levjatano konsistas el la Enokaj Ŝlosiloj, kiujn LaVey adaptis de la originala verko de John Dee. Ili estas donitaj en la Enoka kaj ankaŭ tradukitaj en la angla. LaVey disponigas mallongan enkondukon ke kreditas Dee kaj klarigas iom da la historio malantaŭ la Enokaj Ŝlosiloj kaj siaj lingvo. Li asertas ke la tradukoj disponigitaj estas "mal-lakado" de la tradukoj elfaritaj de la Hermesa Ordo de la Ora Tagiĝo en la 1800-aj jaroj, sed aliaj akuzas LaVey pri simple anstataŭigi referencojn al Kristanismo per referencoj al Satano.

Temoj[redakti | redakti fonton]

Dio Kaj Satano[redakti | redakti fonton]

La Satana Biblio ofte uzas la terminojn "Dio" kaj "Satano" interŝanĝeble, krom kiam aludanta la konceptojn de ĉi tiuj kiel ili viditaj de aliaj religioj. LaVey ankaŭ foje uzas la terminon "Dio" por rilati al vidoj de aliaj religioj rilate al Dio, kaj "Satano" aŭ sinonimoj por rilati al la ideo de dio kiel interpretita de LaVeja satanismo, kiel kiam li skribas, "Kiam ĉiu religia kredo por mensogoj malkreskis, estas ĉar homoj fariĝis pli proksima al si kaj pli malproksima de 'Dio'; pli proksima al la 'Diablo.'" Tra la tutan Satanan Biblion, la opinio pri Dio de la LaVeja Satanano estas priskribita kiel la vera memo de la Satanano mem - projekciaĵo de lia aŭ ŝia propra personeco - ne ekstera dio. Satano estas utiligata kiel reprezentado de persona libero kaj individualismo. Satano estas ankaŭ uzata kiel metaforo por la ideoj ligitaj al la frua kristana vido de Satano aŭ la serpento: saĝo, defio, demandado, kaj liber-pensado. LaVey diskutas ĉi tiun temon vaste en La Libro de Lucifero, klarigante ke la dioj adorataj de aliaj religioj ankaŭ estas projekciaĵoj de onies vera memo. Li argumentas ke homa malemo akcepti sian propran egoon kaŭzis lin eksterigi tiujn diojn por eviti la senton de narcisismo kiu akompanus mem-kultadon.

Se viro insistas eksterigi sian veran memon en la formo de "Dio," do kial timi sian veran memon per timi "Dion" - kial laŭdi sian veran memon per laŭdi "Dion" - kial restu fore de "Dio" por partopreni riton kaj religian ceremonion laŭ lia nomo?

Viro bezonas riton kaj dogmon, sed neniu leĝo deklaras ke eksterigita dio estas necesa por ke okupiĝi per rito kaj ceremonio elfarita laŭ la nomo de Dio! Ĉu povus esti ke kiam li fermas la interspacon inter si mem kaj sia "Dio" li vidas la demonon de fiero ŝteliranta rekten - ke la vera enkorpigo de Lucifero apears ĉe si?

-Anton LaVey, La Satana Biblio, paĝoj 44-45

Kvankam ĉe kelkaj punktoj LaVey rilatas al Satano kiel fizika estaĵo, ĉi celas kuraĝigi la "racian egoismon" de la Satanano.

Scienco[redakti | redakti fonton]

Multaj el la ideoj en La Satana Biblio formiĝas ĉirkaŭ nereligia, scienca vido de la mondo. Tamen, kelkaj el tiuj ideoj daŭras preter hodiaŭan sekularismon per implici ke diversaj okultaj fortoj estas ne supernaturaj, sed prefere ĝis nun nemalkovrita de scienco.[76] Tiuj fortoj laŭdire estas manipuleblaj de la praktikanto de LaVeja satanismo, trajto de la religio kiu estis komparita al Kristana Scienco kaj Scientologio. [77] 

James Lewis argumentas ke sciencaj temoj estas tiom ĝeneralaj en La Satana Biblio ĉar LaVey estis vokante al la aŭtoritato de scienco legitimi LaVejan satanismon kiel religion. [78]

Homa naturo kaj Socia Darvinismo[redakti | redakti fonton]

Socia Darvinismo kaj la koncepto de "homa naturo" estas ideoj kiuj estas ĝenerale ĉie en La Satana Biblio. LaVey priskribas Satanismon kiel "religion bazita sur la universala trajtoj de homo," [79] kaj homoj estas priskribitaj ĉie kiel imanente karnaj kaj bestaj. Ĉiu de la sep mortomeritaj pekoj estas priskribitaj kiel parto de hom-natura instinkto, kaj tiel enkuraĝiĝis. [80] Socia Darvinismo estas aparte rimarkebla en La Libro de Satano, kie LaVey uzas partojn de la verko "Forto Egalas Rajton" de Ragnar Redbeard, kvankam ĝi ankaŭ aperas ĉie en referencoj al ies propra forto kaj instinkto por memkonservo. [77] [81] LaVeja Satanismo estis priskribita kiel "institutigeco de Makiavela mem-intereso" pro multaj de ĉi tiuj temoj. [82]

Influo[redakti | redakti fonton]

La Satana Biblio estas rekonita kiel unu el la ŝlosilaj tekstoj de moderna Satanismo. [83] [84] [85] La Kirko de Satano postulas ke homoj akceptus "LaVejajn principojn" antaŭ ol iĝi anoj de la kirko. Multaj aliaj Satanaj grupoj kaj individuaj Satananoj kiuj ne estas parto de la Kirko de Satano ankaŭ rekonas la laboron de LaVey influa. [86] Multaj Satananoj atribuas siajn konvertiĝojn al, aŭ malkovrojn de, Satanismo al La Satana Biblio, kun 20% de respondantoj al enketo de James Lewis menciantaj La Satanan Biblion kiel rektan influon por sian konvertiĝon. [87] En la enkonduko de Peter H. Gilmore (nuna Alta Pastro de la Kirko de Satano), li listigas kelkajn romanojn kaj filmojn supozeble influitaj de La Satana Biblio kaj LaVeja Satanismo inkluzive la romanojn La Bebo de Rosemary (angle: Rosemary's Baby) de Ira Levin kaj Nia Sinjorino de Darkness (angle: Our Lady of Darkness) de Fritz Leiber, kaj ankaŭ la filmojn La Bebo de Rosemary (angle: Rosemary's Baby), La Pluvo de la Diablo (angle: The Devil's Rain), La Aŭto (angle: The Car), kaj Dr. Drakulo (angle: Dr. Dracula). [88] Aliaj laŭdis La Satanan Biblion pro ĝia peza influo sur metalajn kaj rokojn bandojn [89], por ekzemplo Black Sabbath, Venom, [90] King Diamond, [91] kaj Marilyn Manson. [92]

Ricevo[redakti | redakti fonton]

Richard Metzger priskribas La Satanan Biblion kiel "razilo-akra, ne-fekaĉa aboco en natura kaj supernatura leĝo." [13] David G. Bromley nomas ĝin "herezula" kaj "la plej bone konata kaj plej influa deklaro de Satana teologio."[14] Eugene V. Gallagher diras ke Satananoj uzas la skribojn de LaVey kiel lensojn tra kiujn ili vidas sin, sian grupon, kaj la kosmon. " Li ankaŭ deklaras: "Per klar-okula aprezo de vera homa naturo, amo de rito kaj parado, kaj nazo por mokado, La Satana Biblio de LaVey proklamis evangelion de malmodereco kiun brakumus ĉiu honesta leganto kiu senpasie konsideris la faktojn."[93] La filozofion ĝi prezentas estis priskribita kiel "fiera libertarianismo" kaj "evidenta distilaĵo de ideoj komunaj inter anoj de Usona kontraŭ-kulturo dum la 1960aj jaroj."[94] Joshua Gunn argumentas ke la signifo de La Satana Biblio kiel okulta afero estas pro al ĝia statuso kiel "totemo aŭ fetiĉ-objekto en popola kulturo", ne la filozofio ene de ĝi. Li argumentas ke multaj homoj erare kategoriigas la enhavon de La Satana Biblio kiel malican kaj koruptan pro la minimalista, malluma kovrildesegnaĵo (formita de purpura Sigelo de Bafometo kaj blanka teksto sur la fronto, kaj foto de LaVey supermetita super la Sigelo de Bafometo sur la dorso), la parolema, egigita stilo de la teksto, kaj la ĉeesto de la vorto "Satano" en la titolo. Kontraŭ al tia kredo, li diras, la filozofio prezentita de LaVey estas "nek ofenda nek surpriza." [95]

Zeena Schreck kritikis La Satanan Biblion kiel financan klopodon sugestita de Avon eldonisto, Mayer. Ŝi asertas ke ĝi enhavas grandajn kvantojn de falsitaj informo pri la pasinto de LaVey, kaj ke multe de la libro estas plagiatita el la verko "Forto Egalas Rajton" (angle: Might Is Right) de Ragnar Redbeard; La Enokaj Ŝlosiloj (angle: The Enochian Keys) de John Dee; kaj Atlaso Ŝultrolevis (angle: Atlas Shrugged) de Ayn Rand.[17] Chris Mathews, en Moderna Satanismo: Anatomio de Radikala Subculture (angle: Modern Satanism: Anatomy of a Radical Subculture), priskribas La Satanan Biblion kiel "rapide faritan" kaj cinikan. Ambaŭ Mathews kaj 1971 artikolo en Newsweek komparas la ideologiojn prezentitaj en La Satana Biblio al naziismo, priskribante ĝin kiel enhavantan "senĉesan fokuson sur socia elitismo, apelacioj al devigo, kaj malestimo por egalecaj principoj". [96] Israel Regardie kritikis la ŝanĝigon de la Enokaj Ŝlosiloj de LaVey en La Libro de Levjatano kiel stultajn kaj pli malaltan kvaliton ol la originalaj Ŝlosiloj. [97]

La Satana Biblio ankaŭ ricevis grandan kvanton de kritiko de personoj kaj organizoj kiuj konsideras ĝian enhavon danĝera. Multo de tiu kritiko venis dum la periodo de "Satana Paniko," kiam Satana rit-mistrakto timige konsideris epidemio. [98] Multe de ĉi tiu amaskomunikila kovrado, aliflanke, estis denuncita kiel "senkritikita kaj frenezegita."[99] Tom Harpur kondamnas la libron "blasfema" kaj "socie sediciosa," kaj kulpo por kaŭzi kreskon en hororiga perforto, rita mistrakto, kaj aliaj obscenaj agoj. [100] Kritikistoj ankaŭ akuzis La Satanan Biblion pri kuraĝigi perforton kaj mortigojn, aparte en gejunuloj konsiderataj impreseblaj. [18] Dawn Perlmutter kritikas ĝin por provizi al adoleskantoj malbonajn mesaĝojn kaj mesaĝojn kiuj povas esti facile misinterpretitaj. [52] Posedo de La Satana Biblio estis uzata de iuj studoj identigi adoleskantoj kiuj estas malsociema, [ 101] kaj kelkaj avertas ke posedo de la libro estas averta signo de emociaj problemoj. [102] La Konsilio pri Mensa Mistrakto (angle: The Council on Mind Abuse) prenis tre negativan vidon de La Satana Biblio. Eksa administra direktoro Rob Tucker avertis gepatrojn serĉu La Satanan Biblion en siaj infanaj dormoĉambroj, dirante, "Vi devas helpi la infanon batali ĉi tiun obsedon kiel ajnan alian toksomanion" [102] kaj "Estas kvazaŭ doni drogojn al infano kiu jam estas sur la rando. "[103] Provoj malpermesi la libron for de lernejoj kaj publikaj bibliotekoj estis faritaj en diversaj lokoj ĉirkaŭ la mondo, [19] [20] kaj malpermesoj aŭ limigoj sur la libro en malliberejoj estis plurfoje defiitaj tribunale. [21] [104] [105] Tamen, opozicio al La Satana Biblio malofte kaŭzis lian forigon; ĉi tiuj malpermesoj estas maloftaj. [22] La libro estis malpermesita en Sud-Afriko de 1973 ĝis 1993. [106]

Notes[redakti | redakti fonton]

  1. There is some disagreement over this claim: Gilmore states in the introduction that it was in fact LaVeyan Satanism that influenced Rosemary's Baby.
  2. Shoup, Leonard.
  3. "Satanic Bible Hardcover".