Infano: Malsamoj inter versioj

Salti al navigilo Salti al serĉilo
1 620 bitokojn aldonis ,  antaŭ 11 jaroj
e (→‎Eksteraj ligiloj: -kat+{{havenda artikolo}} (diskuto))
| align="center" style="border:1px solid" | [[Viro]]
|}
 
==Konceptoj kaj protektado de la infano==
 
Laŭlonge de la historio ne sammaniere estis konsiderata la infano. En la antikvaj kulturoj kutime la infano estis egaligita, en la familio kaj socio, al propraĵo nemalsimile ol aliaj materiaj aŭ alispecaj propraĵoj. Kutime la patro praktike disponis pri la akcepto kaj malakcepto pri la novnaskito: tio videblas ankaŭ el la etimologio de la latina ''levi''. En la kulturoj plej konataj kiel la greka, aŭ la hebrea, tiu sinteno daŭris laŭ jarcentoj kvankam en ili videblas ŝanĝoj protektemaj pri la infano.
 
En la antikva greka oni konstatas ke la absolutecon de la plej antikva patro-monarkeco anstataŭis, en la epoko de platonismo, la absoluteco de la monarkeca ŝtato, kiu povis disponi je la infano laŭ siavolo; nur kun la helenismo (ekde la tria jarcentoj aK.) la filoj ekestis konsiderataj personoj.
 
Tia helenisma tendenco trovis aprobon kaj novajn motivigojn en la enscenejĝanta kristanismo, por kiu la infano estas ekdenaskiĝo persono egalrajta ol ĉiu alia plenkleskulo ĉar kreita laŭ la bildo de Dio kaj destinita al la glora eterneco. La kristana defendo kaj protektemo por la infano iom post iom modifis la leĝaron kaj kreis sennombrajn instituciojn por la egalrajta eduko de infanaro. Tiu pensmaniero iom post iom disvastiĝis, eĉ profitante de tiusencaj spuroj ĉeestaj en diversaj kulturoj, kaj pervadis, eĉ se diversmaniere motivite, la diversajn civilizojn.
[http://www.ibs.it/libri/seveso+gabriella/libri+di+gabriella+seveso.html]
 
==Bibliografio==
 
Gabriella Seveso, ''Paternità e Vita familire nella Grecia Antica'', Studium, 2010.
 
 
 
== Aliaj projektoj ==

Navigada menuo