Grizkapa leŭkostikto

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Vikipedio:Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion
Grizkapa leŭkostikto
Grizkapa leŭkostikto
Grizkapa leŭkostikto
Biologia klasado
Regno: Animaloj Animalia
Filumo: Ĥorduloj Chordata
Klaso: Birdoj Aves
Ordo: Paseroformaj Passeriformes
Familio: Fringedoj Fringillidae
Genro: Leucosticte
Specio: 'L. tephrocotis'
Leucosticte tephrocotis
(Swainson, 1832)
Konserva statuso
{{{220px}}}
Konserva statuso: Malplej zorgiga
LeucosticteTephrocotisMap.svg
Aliaj Vikimediaj projektoj
v  d  r
Information icon.svg

La Grizkapa leŭkostikto, Leucosticte tephrocotis, estas specio de birdoj de la familio de Fringedoj kaj genro de Leŭkostiktoj, kiuj estas grizaj, brunaj aŭ grizbrunaj birdoj kun rozkolorecaj areoj en subaj partoj aŭ flugiloj.

Plenkreskulo estas bruna en dorso kaj brusto kaj ĉefe rozkolora en la resto de subaj partoj kaj flugiloj. Frunto kaj gorĝo estas nigraj kaj inter ili estas pli malpli etenda helgrizaj vizaĝo kaj nuko, kio nomigas la specion en la komuna nomo. Ili havas mallongajn nigrajn krurojn kaj longan forkoforman grizan voston. Estas granda vario laŭ kvanto de grizo en kapo el nur elokula strizono al al tuta kapopflanko inklude vangojn kaj orelareon, kaj laŭ kvanto de nigro en krono kaj gorĝo. Same pri klara kontrasta divido aŭ nuanciĝo.

La reprodukta habitato estas rokinsuloj kaj sterilaj areoj en montoj el Alasko al nordokcidenta Usono. Ili konstruas tasforman neston en ŝirmita loko surgrunde aŭ surklife.

Tiuj birdoj estas konstantaj loĝantaj birdoj en kelkaj insuloj kaj en la kanada Roka Montaro. Aliaj birdoj migras suden al okcidenta Usono.

Tiuj birdoj manĝas surgrunde, multaj flugas por kapti insektojn dumfluge. Ili manĝas ĉefe semojn el herboj kaj insektojn. Ili ofte manĝas en malgrandaj aroj.

Iam tiu birdospecio, la Nigra leŭkostikto kaj la Brunkapa leŭkostikto estis konsiderataj la sama specio kiel la Tundra leŭkostikto. Sed la Nigra leŭkostikto ne havas brunon en dorso kaj brusto, dum la Brunkapa leŭkostikto ne havas grizon en kapo.

Referencoj[redakti | redakti fonton]

Plia legado[redakti | redakti fonton]

Libro[redakti | redakti fonton]

  • MacDougall-Shackleton, S. A., R. E. Johnson, and T. P. Hahn. 2000. Gray-crowned Rosy-Finch (Leucosticte tephrocotis). In The Birds of North America, No. 559 (A. Poole and F. Gill, eds.). The Birds of North America, Inc., Philadelphia, PA.

Tezoj[redakti | redakti fonton]

  • Hartzell PL. Ph.D. (2005). Pacific Northwest glacial ecosystems. Clark University, United States, Massachusetts.
  • Richardson MI. Ph.D. (2003). Ecology, behavior and endocrinology of an alpine breeding bird, the grey-crowned rosy finch (Leucosticte tephrocotis). University of Washington, United States, Washington.

Artikoloj[redakti | redakti fonton]

  • Airola DA. (1981). Recent Colonization of Lassen Peak California USA by the Gray-Crowned Rosy Finch Leucosticte-Tephrocotis. Western Birds. vol 12, no 3. p. 117-124.
  • Arbogast MR. (1974). Gray-Crowned Rosy Finch Hepburns Form at Aberdeen. South Dakota Bird Notes. vol 26, no 1.
  • Behle WH. (1973). Further Notes on Rosy Finches Wintering in Utah. Wilson Bulletin. vol 85, no 3. p. 344-346.
  • Helmin GA & Helmin GE. (1973). 4th Minnesota Observation in 80 Years. Loon. vol 45, no 1.
  • Hukkanen RR, Richardson M, Wingfield JC, Treuting P & Brabb T. (2003). Avipox sp. in a colony of gray-crowned rosy finches (Leucosticte tephrocotis). Comparative Medicine. vol 53, no 5. p. 548-552.
  • Johnson RE. (1975). New Breeding Localities for Leucosticte in the Contiguous Western USA. Auk. vol 92, no 3. p. 586-589.
  • Johnson RE. (1977). Seasonal Variation in the Genus Leucosticte in North America. Condor. vol 79, no 1. p. 76-86.
  • Ludwig F. (1974). Minnesotas 3rd Gray-Crowned Rosy Finch. Loon. vol 46, no 2.
  • MacDougall-Shackleton SA & Hahn TP. (1999). Photorefractoriness and the evolution of reproductive flexibility in cardueline finches. American Zoologist. vol 39, no 5.
  • MacDougall-Shackleton SA, Katti M & Hahn TP. (2006). Tests of absolute photorefractoriness in four species of cardueline finch that differ in reproductive schedule. Journal of Experimental Biology. vol 209, no 19. p. 3786-3794.
  • Mundinger PC. (1979). Call Learning in the Carduelinae Ethological and Systematic Considerations. Systematic Zoology. vol 28, no 3. p. 270-283.
  • Murphy ME & King JR. (1982). Semi Synthetic Diets as a Tool for Nutritional Ecology. Auk. vol 99, no 1. p. 165-167.
  • Pereyra ME, MacDougall-Shackleton SA, Sharbaugh SM, Morton ML, Katti M & Hahn TP. (2001). Relationships between photorefrac-toriness and reproductive flexibility in cardueline finches. American Zoologist. vol 41, no 6.
  • Rising JD. (2001). Geographic variation in size and shape of Savannah Sparrows (Passerculus sandwichensis). Studies in Avian Biology. vol 23, p. 1-65.
  • Shreeve DF. (1980). Behavior of the Aleutian Gray-Crowned Rosy Finches Leucosticte-Tephrocotis-Griseonucha and Brown-Capped Rosy Finches Leucosticte-Tephrocotis-Australis. Ibis. vol 122, no 2. p. 145-165.
  • Shreeve DF. (1980). Differential Mortality in the Sexes of the Aleutian Alaska USA Gray-Crowned Rosy Finch Leucosticte-Tephrocotis-Griseonucha. American Midland Naturalist. vol 104, no 1. p. 193-197.
  • Spicer GS. (1978). A New Species and Several New Host Records of Avian Nasal Mites Acarina Rhinonyssinae Turbinoptinae. Journal of Parasitology. vol 64, no 5. p. 891-894.
  • Yang S-J, Lei F-M & Yin Z-H. (2006). Molecular phylogeny of rosefinches and rose bunting (Passeriformes, Fringillidae, Urocynchramidae). Acta Zootaxonomica Sinica. vol 31, no 3. p. 453-458.
  • Yarbrough CG. (1970). The Development of Endothermy in Nestling Gray-Crowned Rosy Finches Leucosticte-Tephrocotis-Griseonucha. Comparative Biochemistry & Physiology. vol 34, no 4. p. 917-925.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]