La hindia sezamo (Sesamum indicum) estas kultivata, precipe en Okcidenta Azio, Afriko, (Burkino) kaj Ĉinio, ĉefe por ties semoj, de kiuj oni prenas oleon.
Manĝaj uzadoj [redakti]
Virinoj de antikva Babilono manĝis halvaon (miksaĵo de mielo kaj sezamaj semoj) por plilongigi siajn vivojn kaj belecon. Romaj militistoj ankaŭ manĝis ĝin, por gajni kaj konservi fortecon kaj energion.[1] Halvao ankoraŭ estas kutima manĝajo en kelkaj landoj, ekzemple Turkio.
Simit (vidu supre), estas pano kovrita de sezamaj semoj. Ĝi ankaŭ estas nomata Koulouri aŭ Gevrek, kaj oftas en Turkio, Grekio, Balkanio kaj la Mezoriento.
Nutraj datumoj - Rostitaj kontraŭ nekuiritaj sezamaj semoj
|
|
|
- Nutraj enhavoj
Sezamaj semoj estas riĉaj fonte de oleo.
Dum jarmiloj, sezamaj semoj estas uzataj kiel fonto de manĝaĵo kaj oleo. Ĝi enhavas pli granda procento de oleo de preskaŭ ia semo. Kelkfoje, ĝi estas pli ol 50% oleo. Kompare, sojfabo estas 20% oleo. Ĝi estas unu el la plej stabilaj plantaj oleoj ĉar ĝi nature estas riĉa de antioksidantoj.
Notoj kaj fontoj [redakti]
- ↑ Positive Health Magazine — Article Abstract.
Eksteraj ligiloj [redakti]
http://www.khayma.com/sesame
http://www.efloras.org/florataxon.aspx?flora_id=5&taxon_id=200021445
http://www.uni-graz.at/~katzer/engl/Sesa_ind.html
http://www.toildepices.com/fr/plantes/angio_dic/pedaliacee/sesamum/indicum.html