Adolf Bernard Meyer

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Adolf Bernhard Meyer

Adolf Bernhard Meyer (11a Oktobro 1840 Hamburgo – 22a Aŭgusto 1911 Dresdeno) estis germana antropologo, ornitologo, entomologo, kaj herpetologo.

Biografio[redakti | redakti fonton]

Meyer estis edukita en la universitatoj de Göttingen, Vieno, Zuriko kaj Berlino. Li iĝis direktoro de la Antropologia kaj Etnografia Muzeo de Dresdeno en 1874 kaj pluis en tiu posteno ĝis sia retiriĝo en 1905. Li veturis al Sudorienta Azio ĉe la fino de la 19a jarcento.

La Mejera paradizbirdo (Epimachus meyeri) ricevis lian nomon kiam la specio estis malkovrita en 1884. Li publikigis klasigon de birdoj, inter ili de la Karola parotio (Parotia carolae), la Stefania astrapio (Astrapia stephaniae), la Ruĝkrona dikeo (Dicaeum geelvinkianum), kaj la Takaheo (Porphyrio hochstetteri).

Krom birdoj li faris studon pri simioj. Li konstruis la dunoman nomon Tarsius sangirensis por la Sangira tarsio, malgranda simio trovita en aparta insulo de Indonezio en 1897.

La birdokolekto de Meyer el Sudorienta Azio krom skaraboj kaj papilioj kolektitaj en Sulaveso kaj Novgvineo estas nun en la Staatliches Museum für Tierkunde Dresden.

Li studis ankaŭ amfibiojn kaj reptiliojn, priskribante kelkajn novajn speciojn de lacertojn endemiajn de Novgvineo.[1]

Verkoj[redakti | redakti fonton]

  • Abbildungen von Vogelskeletten (1879–95)
  • Publikationen des königlichenethnographischen Museums zu Dresden (1881–1903)
  • Album von Philippinentypen (1885–1904)
  • The Birds of Celebes (1885)
  • The Distribution of Negritos (1899)
  • Studies of the Museum (of Natural History) and kindred Institutions of New York, etc. (1905)
  • Amerikanische Bibliotheken und ihre Bestrebungen (1906)
  • Römerstadt Agunt (1908)

Notoj[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  • NIE
  • Americana, Meyer, Adolf Bernhard, 1920