-ec-

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Sufiksoj en Esperanto
Tipo Oficialaj Neoficialaj
Verbaj -ant-, -int-, -ont-
-at-, -it-, -ot-
-unt-, -ut-
Seksaj -in- -iĉ-, -ip-
Aliaj -aĉ-, -ad-, -aĵ-, -an-, -ar-,

-ĉj-,
-ebl-, -ec-, -eg-, -ej-, -em-, -end-, -er-, -estr-, -et-,
-id-, -ig-, -iĝ-, -il-, -ind-, -ing-, -ism-, -ist-,
-nj-,
-obl-, -on-, -op-,
-uj-, -ul-, -um-.

-ab-, -ac-, -al-, -ari-, -ator-,
-e-, -ed-, -en-, -enz-, -esk-, -ez-,
-i-, -if-, -ik-, -ilion-, -iliard-, -it-, -iv-, -iz-,
-j-,
-nomial-,
-ofon-, -oid-, -ol-, -olog-, -ologi-, -ometr-, -otek-, -oz-
-pj-,
-t-, -tet-,
-uk-, -un-.

La sufikso -ec- en Esperanto estas uzata por abstraktaj konceptoj rilate al pli precizaj aŭ konkretaj ideoj, ekzemple beleco rilate al bela persono ktp. Foje oni troe aŭ troige uzas tiun sufikson ĉar kunteksto tre ofte permesas certigi pri kio temas sen neceso uzi la sufikson kaj ekzemple uzi grando anstataŭ grandeco.

Vorterklaso: sufikso
Statuso: oficiala, fare de Zamenhof en 1887.
Deveno: ?
Similaĵoj en aliaj lingvoj: En hispana estas diversaj similsignifaj sufiksoj sed oftas -ad, ekzemple el libre libertad, el capaz capacidad ktp.
Nuna signifo kaj uzado:

Ekzemploj[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]