-ar-

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Sufiksoj en Esperanto
Tipo Oficialaj Neoficialaj
Verbaj -ant-, -int-, -ont-
-at-, -it-, -ot-
-unt-, -ut-
Seksaj -in- -iĉ-
Aliaj -aĉ-, -ad-, -aĵ-, -an-, -ar-,

-ĉj-,
-ebl-, -ec-, -eg-, -ej-, -em-, -end-, -er-, -estr-, -et-,
-id-, -ig-, -iĝ-, -il-, -ind-, -ing-, -ism-, -ist-,
-nj-,
-obl-, -on-, -op-,
-uj-, -ul-, -um-.

-ab-, -ac-, -al-, -ari-, -ator-,
-e-, -ed-, -en-, -enz-, -esk-, -ez-,
-i-, -if-, -ik-, -ilion-, -iliard-, -it-, -iv-, -iz-,
-nomial-,
-ofon-, -oid-, -ol-, -olog-, -ologi-, -ometr-, -otek-, -oz-
-t-, -tet-,
-uk-, -un-.

La sufikso -ar- respektive finaĵo -aro en Esperanto estas uzata por aroj, nome kunaĵo aŭ kompletaĵo de elementoj ene aŭ respektive de pli ampleksa koncepto, ekzemple la dentoj kiujn ĉiu havas en buŝo estas dentaro.

Vorterklaso: sufikso
Statuso: oficiala, fare de Zamenhof en 1887.
Deveno: ?
Similaĵoj en aliaj lingvoj: ?
Nuna signifo kaj uzado:

Ekzemploj[redakti | redakti fonton]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]