-ing-

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Sufiksoj en Esperanto
Tipo Oficialaj Neoficialaj
Verbaj -ant-, -int-, -ont-
-at-, -it-, -ot-
-unt-, -ut-
Seksaj -in- -iĉ-
Aliaj -aĉ-, -ad-, -aĵ-, -an-, -ar-,

-ĉj-,
-ebl-, -ec-, -eg-, -ej-, -em-, -end-, -er-, -estr-, -et-,
-id-, -ig-, -iĝ-, -il-, -ind-, -ing-, -ism-, -ist-,
-nj-,
-obl-, -on-, -op-,
-uj-, -ul-, -um-.

-ab-, -ac-, -al-, -ari-, -ator-,
-e-, -ed-, -en-, -enz-, -esk-, -ez-,
-i-, -if-, -ik-, -ilion-, -iliard-, -it-, -iv-, -iz-,
-nomial-,
-ofon-, -oid-, -ol-, -olog-, -ologi-, -ometr-, -otek-, -oz-
-t-, -tet-,
-uk-, -un-.

La esperantlingva sufikso "-ing-" el vortradiko faras instrumenton kun funkcio de "tenilo, en kiun oni parte aŭ tute metas ion".

Ingo estas objekto, en kiu alia objekto aŭ membro estas enigita kaj fiksita, ordinare per sia ekstremaĵo. Tiu vorto formiĝas per aldono de la finaĵo -o de substantivo al la sufikso kiu tiam iĝas radiko.

Ekzemploj[redakti | redakti fonton]

  • glavoglavingo = tubeca objekto, en kiun oni metas la klingon de glavo
  • cigaredocigaredingo = tubeto, en kiu oni tenas cigaron por fumi ĝin
  • ŝraŭboŝraŭbingo = ringo, en kiun oni ŝraŭbas ŝraŭbon
  • ovo → ovingo = vazeto, en kiun oni metas ovon por ĝin manĝi
  • piedopiedingo = ringo, en kiun oni metas piedon por surĉevaliĝi kaj rajdi
  • fingrofingringo = fingropinta protekta ĉapo uzata dum kudrado[1]

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. ekzemploj cititaj el PMEG

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]