-in-

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Sufiksoj en Esperanto
Tipo Oficialaj Neoficialaj
Verbaj -ant-, -int-, -ont-
-at-, -it-, -ot-
-unt-, -ut-
Seksaj -in- -iĉ-
Aliaj -aĉ-, -ad-, -aĵ-, -an-, -ar-,

-ĉj-,
-ebl-, -ec-, -eg-, -ej-, -em-, -end-, -er-, -estr-, -et-,
-id-, -ig-, -iĝ-, -il-, -ind-, -ing-, -ism-, -ist-,
-nj-,
-obl-, -on-, -op-,
-uj-, -ul-, -um-.

-ab-, -ac-, -al-, -ari-, -ator-,
-e-, -ed-, -en-, -enz-, -esk-, -ez-,
-i-, -if-, -ik-, -ilion-, -iliard-, -it-, -iv-, -iz-,
-nomial-,
-ofon-, -oid-, -ol-, -olog-, -ologi-, -ometr-, -otek-, -oz-
-t-, -tet-,
-uk-, -un-.

Vorterklaso: sufikso
Statuso: oficiala, fare de Zamenhof en 1887.
Deveno: germana lingvo
Similaĵoj en aliaj lingvoj: nederlanda -in (koning "reĝo" → koningin "reĝino"), germana -in (König "reĝo" → Königin "reĝino")
Nuna signifo kaj uzado:
Inigas sekse neŭtrajn aŭ (malnorme) virajn vortoradikojn. Riisme kaj iĉisme ĝi estas uzata simetrie kun la sufikso -iĉ-. Tie oni uzas ilin nur por emfazi la sekson aŭ por precizigi ĝin, kiam necese.

Ekzemploj[redakti | redakti fonton]

  • belulino
  • katino

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]