Uffizi

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Vido de vestiblo. La muroj estis origine kovritaj per tapiŝoj.
Plafonaj freskoj en la ĉefa koridoro.

La Galerio Uffizi (en itala: Galleria degli Uffizi, itala prononcado: [ˌɡalleˈria deʎʎi ufˈfitsi]) estas muzeo en Florenco, Italio. Ĝi estas unu el la plej malnovaj kaj el la plej multfamaj artmuzeoj de la okcidenta mondo.

Historio[redakti | redakti fonton]

La konstruado de la palaco estis komencita fare de Giorgio Vasari en 1560 por Kozimo la 1-a de Mediĉo kiel la oficejoj por la florentinaj magistratoj - tial la nomo "ufizi" ("oficoj"). Konstruado estis daŭrigita al la dezajno de Vasari fare de Alfonso Parigi kaj Bernardo Buontalenti kaj finiĝis en 1581. La cortile (interna korto) estas tiel longa kaj mallarĝa, kaj malferma al la Arna Rivero ĉe ĝia malproksima fino tra dorika ekrano kiu markas la spacon sen blokado, kion arkitekturaj historiistoj[1] traktas kiel la unuan normaligita pejzaĝa strato de Eŭropo. Vasari, pentristo same kiel arkitekto, emfazis la perspektivan longon proksime de la kontinuaj tegmentaj kornicoj de la egalaj fasadoj, kaj nerompitaj kornicoj inter etaĝoj kaj la tri kontinuaj ŝtupoj sur kiuj la palaco-frontoj staras. La niĉoj en la pilastroj kiuj alternas kun kolonoj pleniĝis per skulptaĵoj de famaj artistoj en la 19-a jarcento.

La Palazzo degli Uffizi alportis kune sub unu tegmenton la administrajn oficojn, la tribunalon kaj la ŝtatarkivon (Archivio di Stato). La projekto kiu estis planita fare de Kozimo la 1-a de Mediĉo, Grandduko de Toskanio, aranĝis ĉefajn artaĵojn en la Medici-kolektoj sur selektadon de la elstaraj majstraĵoj en kolekt-ensemblo kiu estis ĉefa allogaĵo de la Grandioza Turneo kiun faris gravaj veturantoj.

Tra la jaroj, pliaj partoj de la palaco evoluis en loko por multaj el la pentraĵoj kaj skulptaĵoj kolektitaj de la Medici familio aŭ komisiita per ili. Laŭ Vasari, kiu estis ne nur la arkitekto de la Uffizi sed ankaŭ la verkinto de Vivoj de la artistoj, publikigita en 1550 kaj 1568, artistoj kiel ekzemple Leonardo da Vinci kaj Mikelanĝelo kolektis ĉe la Uffizi "por beleco, por laboro kaj por distro."

Post kiam la domo de Medici estis estingita, la artaj trezoroj restis en Florenco laŭ esprimoj de la fama Patto di famiglia negocita fare de Anna Maria Luisa, la lasta Medici-heredantino; ĝi formis unu el la unuaj modernaj muzeoj. La galerio estis malferma al vizitantoj per peto ekde la 16a jarcento, kaj en 1765 ĝi estis oficiale malfermita al publiko.

Pro ĝia enorma kolekto, kelkaj el ĝiaj verkoj estis en la pasinteco transdonitaj al aliaj muzeoj en Florenco - ekzemple, kelkaj famaj statuoj al la Palaco Bargello. Projekto estas nuntempe survoje por vastigi la ekspoziciejon de la muzeo en 2006 de proksimume 6,000 m² (64,000 ft²) ĝis preskaŭ 13,000 m² (139,000 ft²), permesante publikan spektadon de multaj artaĵoj kiuj kutime estis en stokado.

En 1993, aŭtobombo eksplodigita en Via dei Georgofili difektis partojn de la palaco, mortigante kvin homojn. La plej severa difekto estis al la Niobe ĉambro kaj klasikaj skulptaĵoj kaj neoklasika interno, kio estis poste reestigita, kvankam ĝiaj freskoj estis difektitaj preter riparo. La identeco de la bombisto aŭ bombistoj estas nekonata, kvankam ĝi preskaŭ estis certe atribuebla al la Sicilia Mafio kiuj estis engaĝita pri periodo de terorismo en tiu tempo.

Hodiaŭ, la Uffizi estas unu el la plej popularaj vidindaĵoj de Florenco. En ĉefsezono (precipe en julio), atendadoj povas esti ĝis kvin horoj. Vizitantoj kiuj rezervas bileton anticipe havas altagrade pli mallongan atendon. Biletoj ankaŭ povas esti aĉetitaj de pli malgrand-uzita biletfenestro ĉe la Preĝejo Orsanmichele kiu servas multoblajn muzeojn.

Komence de aŭgusto 2007, Florenco estis kaptita de granda pluvego, kaj la galerio estis parte inundita, kun akvo likanta tra la plafono, kaj la vizitantoj devis esti evakuitaj. Ekzistis multe pli signifa inundo en 1966 kiu difektis la plej multajn el la artaĵkolektoj en Florenco grave, inkluzive de la Uffizi.

Selekto[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]

43°46′07″N 11°15′19″E  /  43.768639°N, 11.255214°O / 43.768639; 11.255214 (Uffizi)

  1. Sigfried Giedion, Space, Time and Architecture (1941) 1962 fig.17.