Gallia Belgica

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
la romiaj provincoj dum la jaro 116, sub imperiestro Trajanus

Gallia Belgica estis provinco de la Romia Imperio.

Gallia Belgica, jen malhelruĝe akcentita
La romia provinco Gallia Belgica, ĉirkaŭ la jaro -58.

Ĝi lokiĝis en partoj de aktualaj Nederlando, Belgio, Luksemburgio, nordorienta Francio kaj okcidenta Germanio. La loĝantoj de la provinco ĉefe devenis de keltaj kaj ĝermanaj triboj, kaj estis ofte kunnomitaj la Belgoj. Laŭ Julio Cezaro, la limo inter Gaŭlio kaj Belgica estis markita de la riveroj Marne kaj Sejno.

Dum la 5-a jarcento, la provinco fariĝis la centro de la nova merovida reĝlando de Kloviso la 1-a, kaj dum la 8-a jarcento la centro de la Karolida Imperio.