Aleksandro Lukaŝenko

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Aleksandro Lukaŝenko
Аляксандр Лукашэнка
Александр Лукашенко
Aleksandro Lukaŝenko

Oficanta
Funkcio akceptita:
20-a de julio 1994
Antaŭulo Mjeĉislav Hrib (Supra Soveto de Belorusio)

Naskiĝo 30-an de aŭgusto 1954
en Flag of Byelorussian SSR.svg Kopys, BSSR, Sovetunio
Nacieco beloruso
Politika partio KPSU (1979-1991
Edzo/ino Galina Lukaŝenko
Infanoj tri filoj
Profesio 1) Instruisto de historio kaj sociologio

2) ekonomisto

v  d  r
Information icon.svg

Aleksandro Lukaŝenko (beloruse Аляксандр Рыгоравіч Лукашэнка [Aljaksandar Rihoraviĉ Lukaŝenka], en Lacinka Alaksandar Ryhoravič Łukašenka; ruse Александр Григорьевич Лукашенко [Aleksandr Grigorjeviĉ Lukaŝenko] naskiĝis 30-an de aŭgusto 1954 en Kopys, Belorusio) estas ekde 1994 prezidento de Belorusio.

En okcidentaj medioj, oni ofte nomas lin „lasta diktatoro de Eŭropo“. Pri tiu nomumo Hugo Chávez diris, subtene al Lukaŝenko: „Li estas la lasta diktatoro de Eŭropo, mi — la lasta diktatoro en Latina Ameriko; ili demonigas nin, ĉar ni havas nian memstaran, de neniu dependan politikon“[1]

Biografio[redakti | redakti fonton]

Lukaŝenko studis agrikulturon en akademio Mahiljoŭ same kiel historion en Pedagogia Altlernejo. Ekde 1975 ĝis 1977 li laboris kiel instruktoro ĉe la sovetuniaj limgardaj trupoj en Brest. Poste li iĝis sekretario de KPSU kaj direktoro de sovĥozo. Dum la puĉo kontraŭ Miĥail Gorbaĉov li apogis la puĉistojn en 1991.

Post kiam oni elektis lin prezidento de Belorusio en 1994, li forte subpremis la neamikajn mediojn. Li estis inter nedemokratiaj cirkonstancoj denove elektita al prezidento (lastfoje en 2010). Dum unua elekto je presidanta posteno, en unua etapo li ricevis 44, 82 % de voĉoj, en dua etapo - 81%. 20-an de julio 1994 juris. proponis referendumo (14-an de majo 1995) kun demandoj pri ŝtataj simboloj de Belorusio, pri aldono al rusa lingvo nivelo de ŝtata lingvo, pri ekonomika kunligo kun Rusio. En ĉiu demando li ricevis subteno de elektantojn. Partoprenis en subskribo de kontrakto inter Rusio, Belorusio, Kazaĥio kaj Kirgizio pri profundigo de integrado en ekonomika kaj humanisma flanko. Kune kun rusa presidanto Jelcin subskribis kontrakton pri unio de Belorusio kaj rusio (2-an de majo 1996. Proponis referendumo (24-an de novembro 1996) kun demandoj pri ŝanĝoj en konstitucio, rajto pri propreco je tero,ŝanĝo de dato de festo :Tago de sendependeco", rilatoj de elektantoj al konservo de mortiga puno. Laŭ rezultoj de referendumo - ŝanĝoj de konstitucio - li komencis nova 5-jara oficperiodo kielpresidanto. Multfoje proponis doni al rezultoj de referendumo leĝodona rajto. Dum vica presidantaj elektoj en la jaro 2001 estis dua fojo elektita. En 2004 je referendumo (17-an de oktobro 2004), laŭ oficialaj faktoj ricevinte 77,3% de voĉoj, li ekhavis rajto partopreni en vicaj presidantaj elektoj. Dum presidantaj ekektoj en la jaro 2006 Lukaŝenko estis reelektita kiel presidanto tria fojo, ricevinte laŭ oficialaj kalkuloj 83% de voĉoj. Laŭ itogoj de elektoj en la jaro 2010, li konservis sia presidanta posteno kaj estis reelektita jam kvara fojo. Li estas akre kritikata en belorusiaj kaj alilandaj komunumaj kaj politikaj grupoj pro rompo de okcidentaj normoj de politika libereco, kio kondukis al mallaŭdo kaj politika izolado de Belorusio de flanko de okcidentaj landoj. Samtempe li estas populara en sia lando kaj en kelkaj landoj de eks-Sovetunio pro socie respondeca reĝimo kun kreskanta varproduktado, kiun li sukcesis konstrui en sia lando.

Lukaŝenko estas edziĝinta (ekde 1975), havas tri filojn, la lastan - kun kromedzino Irina, iama kuracistino de A. Lukaŝenka.

Antaŭe: Prezidanto de Belorusio Poste:
Unua en prezidanta ofico 20-a de julio 1994 -

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Президент Беларуси посетил Венесуэлу (Prezidento de Belorusio vizitis Venesuelon)

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]