Soraba lingvo
| Soraba | |
| serbšćina, serbski | |
| Parolata en | Germanio |
| Denaskaj parolantoj | proksimume 60.000 |
| Fremdlingvo / dua lingvo por | ne konatas |
| Skribo | latina kun kelkaj aldonoj |
| Lingvistika klasifiko | |
|---|---|
Hindeŭropa lingvaro
|
|
| Oficiala statuso | |
| Oficiala lingvo en | |
| Reguligita de | |
| Lingvaj kodoj | |
| Lingvaj kodoj | |
| ISO 639-1 | - |
| ISO 639-2 | |
| Bibliografia | wen (ambaŭ sorabaj lingvoj),
hsb (suprasoraba), |
| Terminologia | - |
| SIL | WEN (supra soraba),
WEE (malsupra soraba) |
La soraba lingvo estas komuna nomo por du slavaj lingvoj aŭ variantoj parolataj en la oriento de Germanio, de la t.n. soraboj. La sudsoraba aŭ suprasoraba (hornjoserbšćina) estas precipe parolata en la regiono de la urbo Bautzen kaj la nordsoraba aŭ malsuprasoraba (dolnoserbska rěc) estas plejparte parolata ĉirkaŭ la urbo Cottbus. Ĉirkaŭ 40.000 homoj parolas la suprasoraban kaj ĉirkaŭ 20.000 la malsuprasoraban, laŭ - konsentite - optimismaj taksoj.
La lingvo apartenas al la Hindeŭropa lingvaro, pli precize al la okcidentslava grupo de la slava lingvaro.
Enhavo |
[redakti] Parolareo
La suprasoraba estas parolata en la regiono de Bautzen (sorabe Budyšin) kaj la malsuprasoraba, ĉirkaŭ Cottbus (Chośebuz).
[redakti] Gramatiko
Skribo: La soraba lingvo skribiĝas per latinaj literoj, kun iuj supersignoj, kies uzo similas al tiu en la pola lingvo (nome ć, ł, (d)ź) kaj ĉeĥa lingvo (č, š, ž).
La suprasoraba (hornjoserbšćina) konas sep kazojn. Sed la sepa kazo (vokativo) nur ekzistas ĉe la masklaj substantivoj en singularo. La malsuprasoraba (dolnoserbski) konas ses kazojn. Rimarkinde estas, ke krom la singularo kaj la pluralo ankaŭ ekzistas la dualo. La suprasoraba konas ĉe la verboj aoriston kaj imperfekton.
[redakti] Vidu ankaŭ
