Heinrich Heine

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Heinrich Heine
Heinrich-heine 1.jpg
Persona informo
Naskonomo Harry Heine [#]
Naskiĝo 13-an de decembro 1797 (1797-12-13)
en Duseldorfo, Banner of the Holy Roman Emperor with haloes (1400-1806).svg Sankta Romia Imperio
Morto 17-an de februaro 1856 (1856-02-17) (58-jara)
en Parizo, Flag of France.svg Dua Franca Imperio
Mortokialo plumbovenenado [#]
Tombo Tombejo de Montmartre [#]
Religio judismo [#]
Lingvoj germana lingvo [#]
Ŝtataneco Sankta Romia Imperio [#]
Alma mater Bonna universitato • Frederiko-Vilhelmo-Universitato, Berlino • Universitato de GöttingenHumboldt-Universitato en Berlino [#]
Subskribo Heinrich Heine
Familio
Dinastio Q1529797 [#]
Patrino Betty Heine [#]
Gefratoj Charlotte Embden • Gustav Heine von Geldern [#]
Edz(in)o Mathilde Heine [#]
Profesio
Profesio poeto • verkistoĵurnalisto • literaturkritikisto • poeto-juristo • publikigisto • eseisto • aŭtoro [#]
Verkoj Deutschland. Ein Wintermärchen ❦
Atta Troll ❦
Die Harzreise ❦
Buch der Lieder [#]
[#] Fonto: Vikidatumoj
Information icon.svg
vdr

Heinrich HEINE [hajnriĥ hajne], en Esperanto Henriko Hejno (naskiĝis la 13an de decembro 1797 en Düsseldorf, mortis la 17an de februaro 1856 en Parizo), estis juddevena germanlingva poeto kaj ĵurnalisto. La verkoj de Heinrich Heine estis malpermesitaj dum la "Tria Regno", kvankam lia kanto de Lorelej apartenas al unu el la plej famaj germanaj poeziaĵoj[1].

Vivo[redakti | redakti fonton]

Heine konvertiĝis de judismo al kristanismo evangelia. Vojaĝoj kondukis lin al Anglio kaj Italio. Ekde 1831 li estis korespondanto de la augsburga Allgemeine Zeitung en Parizo. Tie li iĝis spirita peranto inter Francio kaj Germanio. En 1835 oni malpermesis liajn verkojn en Germanio. En 1841 li edziĝis al Eugénie Mirat, nomita Mathilde. Ekde 1848 li suferis pro mjelopatio, kio enlitigis lin daŭre. La lasta virino en kiun li enamiĝis estis Elise Krimitz, nomita Mouche.

Graveco[redakti | redakti fonton]

Heine kombinis kaj miksis melankolion kun ŝercemuleco, romantikismajn aspektojn kun trajtoj de la realisma Juna Germanio. Li iĝis pioniro de moderna ĵurnalismo kaj de la felietono. La ege ŝatata verkisto ŝuldas parton de la famo ankaŭ al la Franz Schubert kaj Robert Schumann, kiuj prenis verketerojn de Heine por muzikaj komponaĵoj.

Listo de verkoj (elekto)[redakti | redakti fonton]

Reisebilder, 1831

Poeziaĵoj[redakti | redakti fonton]

  • Gedichte (1822), kio enkorpigitis en pli vastan kolekton nomitan Buch der Lieder (1827)
  • Romanzero (1851)

Versepopeoj[redakti | redakti fonton]

  • Deutschland. Ein Wintermärchen (1844)
  • Atta Troll. Ein Sommernachtstraum (1847)

Prozaĵoj[redakti | redakti fonton]

  • Reisebilder (1826-31, en 4 volumoj)
  • Die Harzreise (1826)
  • Zur Geschichte der Religion und Philosophie in Deutschland (1834)
  • Die romantische Schule (1836)
  • Der Rabbi von Bacherach (1840)
  • Der Doktor Faust (1851)
  • Vermischte Schriften (3 volumoj, 1854)

En Esperanto aperis[redakti | redakti fonton]

La novelo La Rabeno de Baĥaraĥ en traduko de LLZ de 1909 estas klasikaĵo de la esperantlingva literaturo


Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. (germana) Deutschland transkulturell (Germanio transkulture), Kulturshaker.