Blukrura naivulo
 |
||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
||||||||||||||
| Biologia klasado | ||||||||||||||
|
||||||||||||||
| Konserva statuso | ||||||||||||||
|
|
||||||||||||||
| Sula nebouxii Milne-Edwards, 1882 |
||||||||||||||
Blukrura naivulo aŭ sulo, (Sula nebouxii), estas birdo de la familio Suledoj, en kiu estas 9 specioj de marbirdoj kun longaj flugiloj kaj beko. Pli malpli estas tiom granda kiom ansero (85 cmj). La inoj estas pli grandaj ol maskloj.
Tiu birdo estas fidema kaj mankas je natura instinkto eskapi; pro tio kaj pro ties mallerta piedirado ricevis insultan nomon de hispanparolantoj "bobo", tio estas naivulo, stultulo.
[redakti] Aspekto
La blukrura naivulo havas brunetajn kapon kaj kolon, sed blankajn subajn partojn kaj antaŭan kolon. La dorso estas bruna kun blankaj makuletoj de plumpintoj. La flugiloj estas brunaj kaj tre malhelaj ĉepinte. En vosto centraj plumoj estas blankaj kaj flankaj plumoj estas brunaj. La beko estas granda kaj malhelblua aŭ grizeca. La okuloj estas flavaj. La kruroj estas helbluegaj kaj uzataj por ceremonio de parigado.
[redakti] Vivmedio
Ili vivas en sekegaj marregionoj (ĉefe insuloj) de tropikaj kaj subtropikaj akvoj en Pacifika Oceano ekde la kalifornia Marfluo (norde de Meksiko) ĝis la varma Humboldta Marfluo sude en Peruo. Fama kolonio estas en Galapagos Insularo.
[redakti] Kutimoj kaj reproduktado
Ili manĝas nur fiŝojn. Ili plonĝas dealte kaj persekutas la predojn. Ili fiŝkaptas are: la birdestro montras kie estas fiŝaro kaj ĉiuj iras tien. Tamen post la kapto la naivulo preferas manĝi sian predon solece ĉu frumatene ĉu vespere.
Por la danco de parigado la birdoj montras la bluegajn krurojn, poste la masklo donas al la ino lignetojn por konstrui neston. La masklo longe kaj laŭte fajfas, la ino reklakas mallonge.
La naivulino demetas du aŭ tri ovojn kiujn kovas ambaŭ gepatroj laŭvice dum la alia estas proksime. La birdoj mankas je kovanta senpluma zono ili uzas la piedojn(!) por kovi, tio estas, por havi la ovojn varmaj kaj same por la ido aŭ idoj dum la unua monato. Eble pro tio la bredontoj montras siajn bluajn krurojn kiel pruvo ke ili povos kovi. La ido manĝas la elbuŝitajn fiŝojn duondigestitajn; se la gepatroj havas manĝon nur por unu ido, ili zorgas nur pri la plej aĝa kies bredadon oni certigas.
