Aŭstrio-Hungario

El Vikipedio

En Regna konsilantaro reprezentitaj reĝlandoj kaj landoj kaj landoj de sankta Stefana krono hungara
Die im Reichsrat vertretenen Königreiche und Länder und die Länder der heiligen ungarischen Stephanskrone
A birodalmi tanácsban képviselt királyságok és országok és a magyar Szent Korona országai

←

1867 – 1918

↓

flago

blazono

geografio

Aŭstrio-Hungario en la jaro 1913

ĉefurbo:

Vieno

areo:

676 615 km² (en la jaro 1910)

la plej longa rivero:

Danubo

loĝantaro

nombro de loĝantoj:

51 390 223 (en la jaro 1910)

nacieca konsisto:

germanoj, hungaroj, ĉeĥoj, poloj , rutenoj, rumanoj, kroatoj, slovakoj, serboj, slovenoj, italoj, kaj aliaj

lingvoj:

germana, hungara, ĉeĥa, pola, rutena, rumana, kroata, slovaka, serba, slovena, itala

religio:

romkatolika (ŝtata religio)

ŝtata formacio

estiĝo:

1867 (per Aŭstra-hungara interkonsento)

pereo:

1918 (per disfalo)

antaŭaj ŝtatoj:

Aŭstra imperio

sekvantulaj ŝtatoj:

	Aŭstrio
	Hungario
	Unua respubliko de Ĉeĥoslovakio
	Pollando
	Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj

Aŭstrio-Hungario, ankaŭ konata kiel Danuba Monarkio kaj kiel Habsburga Imperio, estis duopa monarkio en Eŭropo, kiu ekzistis de 1867 ĝis 1918. Ĝi estis federacio el la imperio Aŭstrio kaj la Hungara reĝlando sub komuna monarko.

Aŭstrio kaj Hungario historie kuniĝis en 1521 per la geedziĝo de princino Ana de Bohemio kaj arkiduko Ferdinando la 1-a, kiu post la abdiko de sia frato Karolo la 5-a iĝis imperiestro de la Sankta Roma Imperio. Post la morto de Ladislao la 2-a, la patro de Ana, Ferdinando iĝis reganto de Hungario kaj Bohemio. Hungario tamen ne iĝis parto de la imperio.

Post la Franca Revolucio Aŭstrio pli koncentriĝis orienten, kaj post la fino de la Sankta Roma Imperio en 1806 ties lasta imperiestro Francisko iĝis aŭstria imperiestro.

Ĉar la hungaraj nobeloj ne sentis sin sufiĉe reprezentataj en la imperia administrado, ili ribelis en 1848 kaj fine atingis la "egaligon" kun la aŭstroj. De 1867 la aŭstria imperiestro estis samtempe hungaria reĝo, kaj la monarkio portis la nomon "k. u. k." (= "kaiserlich und königlich", imperiestra kaj reĝa).

Enhavo

1 La slava parto
- 1.1 Okcident-Slavio
- 1.2 Sud-Slavio
2 Vidu ankaŭ
3 Aliaj projektoj
4 Eksteraj ligiloj

[redaktu] La slava parto

Slavoj, kiuj pretendis similan egaligon kun Vieno, ne ricevis ĝin ĝis la Unua mondmilito, kies rezulto vanigis tiuspecajn konsiderojn. La slavoj en la regno estis geografie dividitaj en sud-slavojn (serboj, kroatoj, slovenoj) kaj okcident-slavojn (ĉeĥoj, slovakoj), inter kiuj troviĝis la german- kaj hungar-parolaj teritorioj.

[redaktu] Okcident-Slavio

La okcident-slavaj partoj post la Unua mondmilito formis la Ĉeĥoslovakan Respublikon, kiel pruvas jena templinio:


	Ĉeĥo-Slovakio – Ĉeĥoslovakio – (1918 – 1992)
Aŭstrio-Hungario (ĝis 1918) ties reĝlandoj, landoj, teritorioj Bohemio, Moravio, Aŭstria Silezio, Supra Hungarujo (inkluzive de hodiaŭa Slovakio kaj Subkarpatio)	ĈSR (1918 – 1938) "Unua respubliko de Ĉeĥoslovakio"	"Sudetoj" (1938 – 1945)		ĈSR (1945 – 1959)	ĈSSR (1960 –1990) ĈSR SSR	ĈSFR (1990 –1992)	ĈR (ekde 1993) SR (ekde 1993)
		ĈSR (1938 – 1939) "Dua respubliko de Ĉeĥoslovakio"	Protektorato (1939 –1945) Slovaka ŝtato (1939 – 1945) "sudo de Supra Hungarujo" (1939 – 1945)
		Karpata Ukrainio (1938 – 1939)	Subkarpatio (1939 – 1945)	parto de Ukraina SSR (1945 – 1991)		Transkarpata provinco de Ukrainio (ekde 1991)
		naziismo		1948 – 1989 satelito de USSR
			ekzila registaro