Etila izocianato

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Etila izocianato
etila izocianato
Plata kemia strukturo de la Etila izocianato
etila izocianato
Tridimensia kemia strukturo de la Etila izocianato
Alternativa(j) nomo(j)
  • Etila karbonimido
  • Etila karbilamino
Kemia formulo
C3H5NO
CAS-numero-kodo 109-90-0
ChemSpider kodo 7731
PubChem-kodo 8022
Fizikaj proprecoj
Aspekto senkolora, toksa likvaĵo kun penetranta odoro kaj pli maldensa ol akvo
Molmaso 71,0779 g·mol-1
Denseco 0,898g cm−3[1]
Bolpunkto 60°C[2]
Refrakta indico  1,381
Ekflama temperaturo -7 °C[3]
Solvebleco Akvo:Nesolvebla
Mortiga dozo (LD50) 56 mg/kg (buŝe)
Sekurecaj Indikoj
Riskoj R11 R20/21 R25 R36/37/38 R42 [4]
Sekureco S16 S26 S36/37/39 S45
Pridanĝeraj indikoj
Danĝero
GHS Damaĝo Piktogramo
02 – Treege brulema 06 – Venena substanco
08 – Risko al sano
GHS Signalvorto Damaĝa
GHS Deklaroj pri damaĝoj H225, H301, H312, H315, H319, H330, H332, H334, H335
GHS Deklaroj pri antaŭgardoj P210, P233, P240, P241, P242, P243, P260, P261, P264, P270, P271, P280, P284, P301+310, P302+352, P303+361+353, P304+312, P304+340, P304+341, P305+351+338, P310, P320, P321, P330, P332+313, P337+313, P342+311, P362, P363, P370+378[5]
Escepte kiam indikitaj, datumoj estas prezentataj laŭ iliaj normaj kondiĉoj pri temperaturo kaj premo
(25 °C kaj 100 kPa)

Etila izocianatoC3H5NO estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la izocianata acido kaj etila alkoholo. Etila izocianato estas senkolora, toksa likvaĵo kun penetranta odoro kaj pli maldensa ol akvo, uzata kiel analiza reakciaĵ o en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de agrikulturaj pesticidoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Etila izocianato estas nesolvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Etila izocianato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.

Sintezoj[redakti | redakti fonton]

Sintezo 1[redakti | redakti fonton]

  • Preparado izocianatoj ekde aminoj en ĉeesto de fosgeno:

etilamino+fosgenoetila izocianato+2klorida acido+karbona unuoksido

Sintezo 2[redakti | redakti fonton]

arĝenta (I) izocianato+etanoloetila izocianato+arĝenta (I) hidroksido

Sintezo 3[redakti | redakti fonton]

kloroetano+izocianata acidoetila izocianato+klorida acido

Sintezo 4[redakti | redakti fonton]

kloroetano+natria izocianatoetila izocianato+natria klorido

Sintezo 5[redakti | redakti fonton]

  • Preparado per transterigo inter etila acetato kaj fenila izocianato:

etila acetato+fenila izocianatoetila izocianato+fenila acetato

Sintezo 6[redakti | redakti fonton]

etila benzoato+izocianata acidoetila izocianato+benzoata acido

Sintezo 7[redakti | redakti fonton]

etanolo+benzila izocianatoetila izocianato+benzila alkoholo

Reakcioj[redakti | redakti fonton]

Reakcio 1[redakti | redakti fonton]

etila izocianato+akvoetilamino+karbona duoksido

Reakcio 2[redakti | redakti fonton]

  • Sapigo de la etila izocianato:

etila izocianato+2natria hidroksidoetilamino+natria karbonato

Reakcio 3[redakti | redakti fonton]

  • Transesteriga reakcio:

etila izocianato+benzoata acidoetila benzoato+izocianata acido

Reakcio 4[redakti | redakti fonton]

  • Preparado de metila N-etila karbamato en ĉeesto de metanolo

etila izocianato+metanolometila N-etilkarbamato

Reakcio 5[redakti | redakti fonton]

  • Kataliza reduktigo de la etila izocianato:

etila izocianatoizocianata acido+metano

Reakcio 6[redakti | redakti fonton]

etila izocianato+amoniakoetilamino+izocianata acido

Reakcio 7[redakti | redakti fonton]

etila izocianato+klorida acidokloroetano+izocianata acido

Reakcio 8[redakti | redakti fonton]

  • Trimerizo de la etila izocianato: Etila izocianato reakcias kun ĝi mem kaj estigas polimerojn kun alta molekula maso. En ĉeesto de kataliziloj, etila izocianato reakcias kun ĝi mem produktante solidan trimeron, konatan kiel trietila izocianurato:

[6]

3etila izocianatotrietil-izocianurato

Literaturo[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]