Faboideoj

El Vikipedio, la libera enciklopedio
(Alidirektita el Papilioformedoj)
Saltu al: navigado, serĉo
Vikipedio:Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion
Faboideae
Lathyrus odoratus Painted Lady.jpg
Biologia klasado
Regno: Plantoj Plantae
Divizio: Angiospermoj Magnoliophyta
Klaso: dukotiledonuloj dicotyledones
Ordo: Fabaloj Fabales
Familio: Fabacoj Fabaceae
Subfamilio: Faboideoj Faboideae

aŭtoritato = RUDD

Aliaj Vikimediaj projektoj
v  d  r
Information icon.svg

Faboideoj (Faboideae) aŭ Papilioformedoj estas multspecia subfamilio de la familio de la Fabacoj (Fabaceae). En tiu subfamilio ekzistas multaj specioj, kiuj estas uzataj diversmaniere de la homo. Ekzistas multege da interagadoj inter bestspecioj kaj specioj de tiu subfamilio. La rizobioj estas gravaj por multaj ekosistemoj, sed ankaŭ por agrikulture uzataj grundoj kiel verda sterkaĵo.

Priskribo[redakti | redakti fonton]

Entut la multspecia subfamilio de la Faboideoj (Faboideae) estas tre diversforma. Tial ĉi- tie nur eblas prisskibi kelkajn karakterizaĵojn.

Vegetativaj karakterizaĵoj[redakti | redakti fonton]

Ili estas lignigitaj plantoj: arboj, arbustokaj kelkaj lianoj; aŭ estas herbaj plantoj: unujarj aŭ multjaraj.

La folioj estas ofte alterne starantaj. Pinataj folioj verŝajne estas la originaj, tiuj povas esti paraj aŭ neparaj: Sed ekzistas multaj variantoj kaj metamorfozoj al ekzemple: trifoliaj (trifolio) aŭ unufoliaj (Tragant). Stipuloj ekzistas kaj ofte ili estas karakterizaĵoj de genro kaj specio, ĉar ili estas tre diversforme: longe tenantaj ĝis rapid defalantaj, etaj ĝis grandaj, kunkreskintaj kun la folitigoj aŭ ne kaj ekzistas okulfrapaj formoj. La stipuloj povas transformigi al dornoj (robinio) aŭ transprenas funkciojn de la folio, ĉar la folioj estas transformitaj al ĉiroj (Lathyrus aphaca).

Floraroj kaj floroj[redakti | redakti fonton]

La floroj estas kunigitaj en grapolaj floraroj, kiuj povas esti trom dense kunstarantaj, ke estas kapituloj.

La karakterizaĵo de la Faboideoj estas ilia formo de la duseksaj, unusimetriaj, kvinnombraj floroj. Ekzistas kvin (ofte ankaŭ nur kvar) sepaloj. Plej ofte estas kvin petaloj. DLa meza petalo ofte estas pli granda kaj havas kurban formon (en la apuda bildo dekste en pli malhela ruĝa koloro). Ĝi nomiĝas „flago“. La du malsupraj petaloj estas kunkreskintaj kaj formas kilforman kaj ofte je la fino suprenkurbiĝintan tubon, nomata la „ŝipeto“. En ĝi situas la stamenoj kaj karpelo (ovario, pistil kaj stigmo). La du flankaj petaloj formas la „flugiloj“. La ŝipeto ofte komplete envolukrita. Tiuj floron oni nomas „papilifloro“. La nombro de la stamenj estas 10 (ofte 9 aŭ 5). La filamentoj estas krom unu, kiu staras libera, kunkreskintaj. La florformulo de al Faboideoj estas , sed ekzistas multaj aliaj formoj de genroj kaj specioj.

flordiagramoj de Faboideoj.

Fruktoj[redakti | redakti fonton]

La frukto de la fabacoj estas guŝoj, fruktoipo, tipa por la familio.

Disvastigo kaj Sistematiko[redakti | redakti fonton]

La subfamilio havas ĉ. 420 genrojn kaj pli ol 12.000 speciojn. Ĝi disvastigas de la tropikoj ĝis la arkta regiono. Ĝi preferas sekajn regionoj aŭ minimume regionoj kun signifaj jaraj sekperiodoj. La plej multaj specioj troviĝas en la moderaj regionoj de la norda hemisfero.

Velva Elaine Rudd (1910–1999) enkodukis la nomon Faboideae. tipogenro estas Faba MILL., hodiaŭ Sinonimo de Vicio L. Alternativa nomo por la Faboideae RUDD estas Papilionoideae JUSS.

Triboj kaj genroj[redakti | redakti fonton]

La subfamilo Faboideae estas dividita en jenaj 28 triboj, jen iliaj genroj [1][2] (oaŭ atikolo al la tribo):

  • Tribo Abreae HUTCH.: Ĝi enhavas nur unu genro:
    • Abrus ADANS.: La ĉ. 17 specioj estas disvastigitaj en la Tropikoj.
  • Tribo Amorpheae BORISSOVA EMEND. BARNEBY: La baza kromozomnombro estas plej ofte x = 10, nur ĉe Dalea ĝi estas x = 8 aŭ 7. Ĝi enhavas ĉ. 8 genroj kun 250 specioj en la Nova mondo:[3][4][5]
    • Amorpha L.: La ĉ. 15 specioj troviĝas precipe en Nordameriko ĝis Meksikio.
    • Apoplanesia C.PRESL: La nur du specioj hejmiĝas en Mezameriko kaj precipe en Venezuelo.
    • Dalea L.: la ĉ. 170 specio estas disvastigitaj en Norameriko ĝis Ĉilio.
    • Errazurizia PHIL.: Ekzistas kvar specioj en Nordameriko.
    • Eysenhardtia KUNTH: Ekzistas ĉ. 12 specioj de Nord- ĝis Mezameriko.
    • Marina LIEBM.: Ekzistas ĉ. 40 specioj, precipe en Meksikio; du specioj hejimiĝas en Kalifornio.
    • Parryella TORR. & A.GRAY: Nur havas unu specio:
    • Psorothamnus RYDB.: Ekzistas ĉ. nau specioj de la sudokcidento de Usono ĝi la nordo de Meksikio.
  • Tribo Bossiaeeae HUTCH.: La semoj havas arilon. Ĝi havas ĉ, 6 genroj kun 60 specioj, kiuj nur hejmiĝas en Aŭstralio inklude de Tasmanio, precipe en la moderaj kaj subtropikaj regionoj:
  • Tribo Brongniartieae (BENTH. & HOOK.F.) HUTCH.: Ĝi enhavas ĉ. 11 gernroj kun ĉ. 150 specioj en disjunkta arealo: ses genroj en Aŭstralio kaj kvin genroj en la neotropiso:[6]
    • Brongniartia KUNTH: Ekzistas ĉ. 50 specioj en la neotropiso.
    • Cristonia J.H.ROSS: Ĝi konsistas el nur unu specio:
      • Cristonia biloba (BENTH.) J.H.ROSS (sin.: Bossiaea biloba BENTH.): Ĝi troviĝas ur en la sudokcidento de Okcidenta Aŭstralio.
    • Cyclolobium BENTH.: Ekzistas kvin specioj en la Neotropiso.
    • Harpalyce DC.: Ekzistas ĉ. 28 specioj en la Neotropiso.
    • Hovea R.BR.: la ĉ. 38 specioj hejmiĝas nur en Aŭstralio, precipe en sridaj klimatoj.
    • Lamprolobium BENTH.: La du specioj hejmiĝas origine nur en Kvinslando.
    • Plagiocarpus BENTH.: Ĝi nur havas unu specio:
      • Plagiocarpus axillaris BENTH.: Ĝi nur hejmiĝas en la aŭstraliaj ŝtatoj Norda Teritorio, Kvinslando kaj Okcidenta Australio.
    • Poecilanthe BENTH.: Ekzistas nur naŭ specioj en la Neotropiso.
    • Tabaroa L.P.QUEIROZ, G.P.LEWIS & M.F.WOJC.: Ĝi nur havas unu specio:
    • Templetonia R.BR.: La ĉ. 12 specioj nur hejmiĝas en Aŭstralio, precipe en la deka centro de la landego.
    • Thinicola J.H.ROSS: Ĝi nur havas unu specio:
      • Thinicola incana (J.H.ROSS) J.H.ROSS (sin.: Templetonia incana J.H.Ross): Ĝi hejmiĝas en Okcidenta Aŭtralio.
  • Tribo Crotalarieae HUTCH.: Ĝi konsistas el 11 genroj disvastigita tra la tuta mondo kaj pli ol 1200 specioj. L plej multaj hejmiĝas en Afriko ka la centro de la speciodiverseco estas Kablando:[8]
    • Aspalathus L.: Ĝi havas ĉ. 255 specioj, disvastigitaj precipe en la sudokcidenta Fynbos-regiono en Sudafriko; pli ol 50 specioj hejmiĝas sur la duoninsulo Kabo beheimatet. La plej konataj specioj estas:
    • Bolusia BENTH.: Ekzistas ĉ. kvin specioj en la tropika Afriko.
    • Calobota ECKL. & ZEYH.: 2009 tiu ĉi genro kun 16 specioj estis reaktivigita. Antaŭe tiuj specioj estis enordigitaj en la genro Lebeckia. Ili nur hejmiĝas en Kabolando.[9]
    • Crotalaria L. (sin.: Goniogyna DC., Heylandia DC., Pentadynamis R.BR., Priotropis WIGHT & ARN., Quirosia BLANCO): La ĉ. 690 specioj troviĝas precipe en tropikaj kaj subtropikaj regionoj mondvaste.
    • Lebeckia THUNB.: Antaŭ 2009 estis ĉ. 43 specioj en la genro, naŭ specioj venis al la genro Wiborgia kaj 16 en la genro Calobota.Nur ekzistas nun 14 specioj. Ili nur hejmiĝas en la sudafrikaj provincoj Nord-, Okcidenta kaj Orienta Kablando.[9]
    • Lotononis (DC.) ECKL. & ZEYH.: Ekzistas ĉ. 160 specioj en Afriko, suda Azio kaj Sudeŭropo.
    • Pearsonia DUMMER: La ĉ. 11 specioj troviĝas precipe en la suda tropika Afriko; po unu specio en Mezafriko kaj en Madagaskaro.
    • Rafnia THUNB.: La ĉ. 25 specioj troviĝas en Kabolando; nur unu specio troviĝas ankaŭ en KvaZulu-Natalo .
    • Robynsiophyton R.WILCZEK: Nur unu specio:
    • Rothia PERS.: Ĝi enhavas nur du speciojn en la Malnova Mondo:
      • Rothia hirsuta (GUILL. & PERR.) BAKER: Ĝi troviĝas en Afriko.
      • Rothia indica (L.) DRUCE:Ĝi hejmiĝas en la suda Azio, sudorienta Azio kaj Aŭstralio.
    • Spartidium POMEL: Ĝi konsistas el nur unu specio:
    • Wiborgia THUNB.: Tiu genro estis en 2009 kun naŭ specioj novaranĝita, kiuj estis elmetitaj el la genro Lebeckia. La naŭ specioj nur troviĝas en Kabolando. [9][10]
  • Tribo Dalbergieae BRONN EX DC.: Ĝi konsistas el ĉ. 49 genroj kun ĉ. 1355 specioj kaj troviĝas preskaŭ en la tuta mondo, kun gencentroj en la tropikoj.
  • Tribo Desmodieae (BENTH.) HUTCH.: Ĝi konsistas el du subtriboj, ĉ. 23 ĝis 30 genroj kaj 520 ĝis 530 specioj.
  • Tribo Dipterygeae: Ĝi nur havas tri genroj kun ĉ. 15 specioj:
    • Dipteryx SCHREB.: Ekzistas ĉ. ok specioj, ekzemple:
    • Pterodon VOGEL: La nur du specioj estas disvastigitaj en Brazilo kaj Bolivio.
    • Taralea AUBL.: La ĉ. kvin specioj hejmiĝas en Sudameriko.
  • Tribo Euchresteae (NAKAI) OHASHI: Ĝi konsistas nur el unu genro kun kvar specioj:
    • Euchresta Benn.: La ĉ. kvar specioj estas disvastigitah en Azio.
  • Tribo Fabeae RCHB., (sin.: Vicieae DC).: Ĝi enhavas ĉ. kvin genroj kaj ĉ. 330 specioj precipe en la nordaj meoderaj regionoj, sed ankaŭ ĝis la tropika orienta Afriko, Sudameriko kaj pacifiktaj insuloj.
  • Tribo Genisteae BRONN: La ĉ. 25 genroj kun 550 ĝis 570 specioj hejmiĝas en Afriko kaj Eŭropo, sed la plej multaj Lupinus-specioj hejmiĝas en Nord- kaj Sudamerik:
    • Adenokarpo (Adenocarpus DC.): La ĉ. 15 specioj estas ĉefe disvastigitaj en la mediteranea regiono. Tri specioj herjmiĝas sur la Kanariaj insuloj kaj unu specio venas el la montarah vegetaĵaj zonoj de centra Afriko.
    • Anarthrophyllum BENTH.: Troviĝas ĉ. 80 specioj.
    • Argyrocytisus (MAIRE) FRODIN & HEYWOOD EX RAYNAUD: Ĝi nur havas unu specio:
    • Argyrolobium ECKL. & ZEYH.: Ekzistas ĉ. 95 specioj.
    • Dornginster (Calicotome LINK): La ĉ. kvar specioj troviĝas en la mediteranea regiono.
    • Chamaecytisus LINK: Ĉiu specioj hodiaŭ apartenas al la genro Cytisus.
    • Cytisophyllum O.LANG: Ĝi verŝajne nur konsistas el un specio:
      • Cytisophyllum sessilifolium (L.) O.LANG: Ĝi hejmiĝas en Hispanio, Francujo kaj Italujo. Ne certas, ĉu la popolacioj en Algerio estis originalaj.
    • Cytisus DESF., (Sin.: Chamaecytisus LINK, Chronanthus K.KOCH, Lembotropis GRISEB., Sarothamnus WIMM., Spartocytisus WEBB & BERTHEL.): La 30 ĝis 70 specioj estas vaste disvastigita en Eŭropo okcidenta Azio kaj Nordafriko. La genro troviĝas ofte kun multaj genroj en la mediteranea regiono.
    • Dichilus DC.: La kvin specioj hejmiĝas en la suda Afriko.
    • Echinospartum (SPACH) FOURR.: La nur tri specioj hejmiĝas en Hispanujo, Portugalujo kaj Francujo.
    • Erinacea ADANS.: La nur du specioj estas disvastigitaj en la mediteranea regiono.
    • Ginsto (Genista L., (sin.: Asterocytisus (W.D.J.KOCH) SCHUR EX FUSS, Chamaespartium ADANS., Enantiosparton K.KOCH, Genistella ORTEGA, Pterospartum (SPACH) K.KOCH, Rivasgodaya ESTEVE, Teline MEDIK.): La 90 ĝis 120 specioj estas disvastigitaj en Eŭropa, okcidenta Azio kaj Nordafriko.
    • Gonocytisus SPACH: La tri specioj troviĝas en Israelo, Libanono, Siriio kaj Turkujo; nur unu specio troviĝas en la eŭropa parto de Turkujo.
    • Hesperolaburnum Maire: Ĝi konsistas el nur unu specio:
    • +Laburnocytisus C.K.SCHNEID.: Ĝi estas kimero el Chamaecytisus + Laburnum. Troviĝas nu unu specio:
      • +Laburnocytisus adamii (POIT.) C.K.SCHNEID.: Ĝi estis unuafoje publikigita en 1825 el la ĝardeno de J. L. Adam en Vitry proksime de Parizo.
    • Laburno (Laburnum FABR.): La nur du specioj hejmiĝas precipe en Eŭropo.
    • Lupino (Lupinus L.): Depende de la aŭtoro ekzistas 100 ĝi plurcent (550) specioj. La genro troviĝas preskaj tutmonde kun ĉefaj centroj en la suda kaj okcidenta Nordameriko, la Andenoj, Novzelando kaj partoj de Aŭstralio;
    • Melolobium ECKL. & ZEYH.: Ekzistas ĉ. 27 specioj.
    • Petteria C.PRESL: Ĝi konsistas el nur unu specio:
    • Podocytisus BOISS. & HELDR.: Ĝi konsistas el nur unu specio:
      • Podocytisus caramanicus Boiss. & Heldr.: Ĝi hejmiĝas en Albanujo, eksa Jugoslavio, Grekujo kaj la azia parto de Turkujo.
    • Polhillia C.H.STIRT.: ekzistas ses specioj.
    • Retama RAF.: La ĉ. kvar apecioj troviĝas sur la ibera duoninsulo, Sicilio , la kanariaj insuloj en Nordafriko d el okcidenta Saharo ĝix Egiptio de Libano al Saud-Arabio.
    • Sellocharis TAUB.: Ĝi konsistas el nur unu specio:
  • Spartium L.: Ĝi konsistas el nur unu specio:
      • Spartium junceum L.): Ĝi hejmiĝas en Nordafriko kaj Kanariaj Insuloj, troviĝas hodiaŭ ankaŭ en aliaj regionoj de Afriko.
    • Stauracanthus LINK: La nur du specioj troviĝas sur la Iberia duoninsulo kaj en Maroko:[11]
    • Ulekso (Ulex L.): Ekzistas ĉ. 13 specioj en Okcidenta Eŭropo kaj nordokcidenta Afriko. Lacentro de la speciodiverseco estas la Ibera duoninsulo.
  • Tribo Hypocalypteae A.L.SCHUTTE: Ĝi konsistas el nur unu specio:
    • Hypocalyptus THUNB.: La nur tri specioj troviĝas nur en Sudafriko.
  • Tribo Indigofereae BENTH.: Ĝi enhavas se es ĝi sep genroj kaj ĉ 800 specioj en la torpikoj kaj subtropikoj tutmonde:
    • Cyamopsis DC.: La ĉ. kvin specioj hejmiĝas en Afriko.
    • Indigastrum JAUB. & SPACH: Ekzistas ĉikaŭ ok specioj.
    • Indigofera L.: La ĉ. 700 specioj hejmiĝas tutmonde en tropikaj ĝi mezvarmaj regionoj de la mondo. La centro de la disvastigo estas kun ĉ.specioj en Afriko kaj Madagaskaro.
    • Microcharis BENTH.: Ekzistas ĉ. 35 specioj.
    • Phylloxylon BAILL.: Ekzistas ĉ. sep apecioj.
    • Rhynchotropis HARMS: La nur du specioj hejmiĝas en Angolo, Malavio, Kongolo kaj Zambio.
    • Vaughania S.MOORE: Ekzistas nur ĉ. 11 specioj.
  • Tribo Loteae DC. (sin.: Coronilleae ADANS.): Ĝi enhavas ĉ. 17 ĝis 18 genroj kaj ĉ. 270 specioj en la moderaj regionoj.
  • Tribo Millettieae MIQ.: Ĝi havas ĉ. 43 genrojn kaj 900 ĝis 920 speciojn en la tropikoj kaj subtropikoj tutmonde.
  • Tribo Mirbelieae (BENTH.) POLHILL: Ili nur hejmiĝas en Aŭstralio kaj Tasmanio kaj ekzistas en ĉ. 24 genroj:
    • Almaleea CRISP & P.H.WESTON: la ĉ. kvinDie etwa fünf specioj kommen in Tasmanien, New South Wales, Victoria und Queensland vor.
    • Aotus SM.: Ekzistas ĉ. 14 specioj.
    • Callistachys VENT.: Ĝi konsistas el nur unu specio:
    • Chorizema LABILL.: Ekzistas ĉ. 16 specioj.
    • Daviesia SM.: Ekzistas ĉ. 80 specioj.
    • Dillwynia SM.: EKzistas ĉ. 21 specioj.
    • Erichsenia HEMSL.: Ĝi konsistas el nur unu specio:
    • Euchilopsis F.MUELL.: Ĝi konsistas el nur unu specio:
    • Eutaxia R.BR.: Ekzistas ĉ. sep specioj.
    • Gastrolobium R.BR.: La 35 ĝis 60 specioj hejmiĝas precipe en la sudokcidento de la Aŭstralia provinco Okcidenta Aŭstralio, nur du specioj troviĝas en la norda Aŭstralio.
    • Gompholobium SM.: Ekzistas ĉ. 35 specioj.
    • Isotropis BENTH.: Ekzistas c. 12 specioj.
    • Jacksonia R.BR. EX SM.: Ekzistas ĉ. 37 specioj.
    • Latrobea MEISN.: La ĉ. 5 specioj hejmiĝas en Okcidenta Aŭstralio.
    • Leptosema BENTH.: La ĉ. 6 specioj troviĝas en Okcidenta Aŭstralio, Norda teritorio kaj Suda Aŭstralio.
    • Mirbelia SM.: Ekzistas ĉ. 26 Ssecioj.
    • Oxylobium ANDREWS: Ekzistas ĉ. 17 specioj.
    • Phyllota (DC.) BENTH.: La ĉ. 5 specioj troviĝas en Tasmanio, Okcidenta Aŭstralio, Nova Sudkimrio, Viktorio kaj Kvinslando.
    • Podolobium R.BR.: Ĝi konsistas el nur unu specio:
      • Podolobium ilicifolium (ANDREWS) CRISP & P.H. WESTON: Ĝi troviĝas en Nova Sudkimrio, Kvinslando kaj Viktorio.
    • Pultenaea SM.: Ekzistas ĉ. 104 specioj.
    • Sphaerolobium SM.: Ekzistas ĉ. 18 specioj.
    • Stonesiella CRISP & P.H.WESTON: Ĝi konsistas el nur unu specio:
    • Urodon TURCZ.: Nur du specioj troviĝas en Okcidenta Aŭstralio.
    • Viminaria Sm.: Ĝi konsistas el nur unu specio:
      • Viminaria juncea (SCHRAD.) HOFFMANNS.: Ĝi hejmiĝas en Tasmanio, Nova Suda Kimrujo, Kvinslando, Suda Aŭstralio, Viktorio kaj Okcidenta Aŭstralio
  • Tribo Phaseoleae BRONN EX DC.: Ĝi konsistas el seb sbtriboj kun 90 genroj kaj ĉ. 1570 specioj tutmonde.
  • Tribo Podalyrieae: La ĉ. naŭ genroj kun ĉ. 90 specioj hejmiĝas precipe en Suda Afriko, sed ankaŭ kelkaj specioj troviĝas ankaŭ en aliaj partoj de Afriko kaj Madagaskaro:
    • Amphithalea ECKL. & ZEYH.: La ĉ. 20 specioj troviĝas nur en Sudafriko.
    • Cadia FORSSK.: De la sep specioj ses nur troviĝas en Madagaskaro kaj unu en Etiopio, Kenjo, Somalio, Omano, Saŭd-Arabio, Jemeno, sed ne en Madagaskaro.
    • Calpurnia E.MEY.: De la ĉ. sep specioj troviĝas nur en la suda Afriko. Nur unu specio, Calpurnia aurea, estas vaste disvastigita sur la afrika kontinento. Calpurnia aurea estas en multaj regionoj de la mondo neolito.
    • Cyclopia VENT.: La ĉ. 23 specioj troviĝas en la kaba flaŭro kaj nur hejmiĝas en la sudafrikaj provincojWestkap kaj Ostkap.
    • Liparia L.: La nur du specioj hejmiĝas en Sudafriko.
    • Podalyria WILLD.: De la ĉ. 17 specioj hejmiĝas ĉiuj en la Kabolando, nur unu kreskas orienten ĝis la suda Kvazulunatalo.[12]
    • Stirtonanthus B.-E. VAN WYK & A.L.SCHUTTE: La nur tri specioj hejmiĝas nur en Sudafriko.
    • Virgilia POIR.: De la nur du specioj un hejmiĝas en Sudafriko kaj la aliaj ankaŭ en Kenjo, Tanzanio, Zimbabvo.
    • Xiphotheca ECKL. & ZEYH.: La ĉ. naŭ specioj troviĝas nur en la Kabolando.
  • Tribo Psoraleeae LOWE: Ĝi konsistas el naŭ ĝi dek genroj kun 185 ĝis 188 specioj. El tiuj sep troviĝas nue nur Nordameriko ĝis Meksikio:[5]
    • Bituminaria HEIST. EX FABR.: La nur du specioj estas disvastigitaj en Eŭrazio.
    • Cullen MEDIK.: La ĉ. dekunu specioj. Ili disvastiĝis tutmonde.
    • Hoita RYDB.: La nur du specioj troviĝas en Meksikio kaj Kalifornio
    • Orbexilum RAF.: Ĝi konsistas el nur unu specio:
      • Orbexilum virgatum (NUTT.) RYDB.: Ĝi hejmiĝas nur en Florido respektive Georgio. De la ĉ. 61 specioj 53 hejmiĝas rn la suda kaj orienta Afriko kaj ok specioj en Sudariko.
    • Pediomelum RYDB.: La ĉ. kvin specioj troviĝas en Usono kaj en la meksikia ŝtato Chihuahua.
    • Psoralea L. (Hallia THUNB.): La 50 ĝis 96 specioj hejmiĝas en la suda kaj orienta Afriko, unu specio estas el Sankta Heleno, ĝi elmortis; ekzemple:
    • Psoralidium RYDB.: Ĝi konsistas el nur unu specio:
    • Rupertia J.W.GRIMES: La nur tri specioj hejmiĝas en la kanads provinco Brita Kolumbiio kaj en la usonaj ŝtatoj Kalifornio, Idaho, Oregono kaj Vaŝingtono.
  • Tribo Robinieae BERCHT. & J.PRESL: Ĝi konsistas el 11 genroj kaj ĉ. 70 specioj en la Nova Mondo.
  • Tribo Sesbanieae RYDB.: Ĝi konsistas el nur unu specio:
    • Sesbania SCOP.: La ĉ. 60 specioj esta disvastigitaj tutmonde, krom Eŭropo.
  • Tribo Sophoreae POLHILL: Ĝi enhavas ĉ. 43 genroj kaj ĉ. 390 ĝis 400 specioj, precipe en la tropikoj kaj subtropikoj.
  • Tribo Swartzieae DC.: Ĝi konzistas el ĉ. 7 genroj kun ĉ. 258 specioj:
    • Aldina ENDL.: La 13 ĝis 14 specioj estas disvastigitaj en la norda Sudameriko.
    • Amburana SCHWACKE & TAUB.: Die nur zwei specioj kommen iddddddddn Sudameriko vor.
    • Ateleia (DC.) BENTH.: La 18 ĝis 20 specioj troviĝas en la Nova Mondo. La plej multaj specioj hejmiĝas en Meza Ameriko kaj la Karibaj insuloj.
    • Baphiopsis BENTH. EX BAKER: Ĝi konsistas el nur unu specio:
    • Bobgunnia J.H.KIRKBR. & WIERSEMA: La nur du specioj hejmiĝas en Afriko.
    • Bocoa AUBL. (Sin.: Trischidium TUL.): Ekzistas nur 7 specioj.
    • Candolleodendron R.S.Cowan: Ĝi konsistas el nur unu specio:
    • Cordyla LOUR.: De la ĉ. 7 specioj kvin venas el Afriko kaj du el Madagaskaro.
    • Cyathostegia (BENTH.) SCHERY: La nur du specioj hejmiĝas en Peruo kaj unu el Ekvadoro.
    • Dupuya J.H.KIRKBR.: La nur du specioj hejmiĝas nur en Madagaskaro.[13]
    • Exostyles SchOTT: Die nur zwei specioj kommen in Sudameriko vor.
    • Harleyodendron R.S.COWAN: Ĝi konsistas el nur unu specio:
    • Holocalyx MICHELI: Ĝi konsistas el nur unu specio:
    • Lecointea DUCKE: La ĉ. kvar specioj hejmiĝas en Sudameriko.
    • Mildbraediodendron Harms: Ĝi konsistas el nur unu specio:
    • Swartzia SCHREB. (Sin.: Fairchildia BRITTON & ROSE, Possira AUBL., Rittera SCHREB., Riveria KUNTH, Tounatea AUBL.): La ĉ. 150 specioj hejmiĝas en la Nova Mondo.
    • Zollernia WIED-NEUW. & NEES: La ok ĝis dek specioj troviĝas en Sudameriko.
  • Tribo Trifolieae (BRONN) ENDL.:Ĝi enhavas ĉ. ses genroj kaj ĉ. 485 specioj, ĉefe en la nordaj regionoj de la Malnova Mondo.
  • Kelkaj proksime parencaj genroj, kiuj apartenis ĝis 2001 al la tribo Dalbergieae, estas samproksime parencaj kun la genroj de la tribo Sophoreae kaj tribo Dalbergieae, nuntempe ne apartenas al iu ajn tribo:
    • Andira JUSS.: La ĉ. 29 specioj hejmiĝas en la Nova Mondo, nur unu en Afriko.
    • Hymenolobium BENTH.: La 13 ĝis 18 specioj ĉefe el Brazilo, la Gujanoj kaj Venezuelo; un hejmiĝas ĝis Peruo, unu ĝis Ekvuadoro kaj unu speciio hejmiĝas nur en Mezameriko (Panamo, Kostariko, Nikaragvo).
    • Vatairea AUBL.: Ekzistas ĉ. ok specioj disvastigita en la Nova Mondo.
    • Vataireopsis DUCKE: La ĉ. kvar specioj hejmiĝas en Brazilo, Franca Gujano kaj Surinamo.

genroj laŭ la alfabeto[redakti | redakti fonton]

Uzado[redakti | redakti fonton]

Multaj specioj estas uzataj kiel ornamplantoj, kelkaj genroj (elekto): Karagano (Caragana), Koluteo (Colutea), Citizo (Cytisus), Genisto (Genista), Laburno (Laburnum), Latiro (Lathyrus), Lupino (Lupinus), Visterio (Wisteria)

Multaj specioj estas manĝataj, precipe la guŝojn kaj/aŭ la semojn, jen kelkaj genroj (elekto): Arakido (Arachis), Kikero (Cicer), Glicino kun la Sojfabo, Lento (Lens), Lupino (Lupinus), Fazeolo, ku la Ĝardenfazeolo, Pizo (Pisum), Aspalato (Aspalathus).

La ligno, ekzemple de la genroj Miroksilono (Myroxylon), Robinio (Robinia), estas uzata kaj vendata sub la nomo "elefantoligno".

Kelkaj specioj estas furaĝo. Kelka specioj taŭgas kiel verda sterkaĵo.

Fontoj[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. 1,0 1,1 {{GRIN|FamilyNr=1567|WissName=Faboideae
  2. Taxon in die Suchmaske eingeben bei International Legume Database & Information Service = ILDIS.
  3. Michelle McMahon, Larry Hufford: Phylogeny of Amorpheae (Fabaceae: Papilionoideae). In: American Journal of Botany. Band 91, Nr. 8, 2004, S. 1219–1230, {{DOI|10.3732/ajb.91.8.1219.
  4. Michelle M. McMahon: Phylogenetic relationships and floral evolution in the papilionoid legume clade Amorpheae. In: Brittonia. Band 57, Nr. 4, 2005 S. 397-411, {{DOI|10.1663/0007-196X(2005)057[0397:PRAFEI]2.0.CO;2.
  5. 5,0 5,1 Fabaceae: Taxon in Suchmaske eingeben bei Jepson eFlora.
  6. Ian R. Thompson, Pauline Y. Ladiges, James H. Ross: Phylogenetic Studies of the Tribe Brongniartieae (Fabaceae) Using Nuclear DNA (ITS-1) and Morphological Data. In: Systematic Botany. Band 26, Nr. 3, 2001, S. 557-570 (Abstract) .
  7. Luciano Paganucci de Queiroz, Gwilym P. Lewis, Martin F. Wojciechowski: Tabaroa, a new genus of Leguminosae tribe Brongniartieae from Brazil. In: Kew Bulletin. Band 65, Nr. 2, 2010, S. 189-203, DOI:10.1007/s12225-010-9202-7.
  8. James S. Boatwright, Marianne M. le Roŭ, Michael Wink, Tatjana Morozova, Ben-Erik van Wyk: Phylogenetic Relationships of Tribe Crotalarieae (Fabaceae) Inferred from DNA Sequences and Morphology. In: Systematic Botany. Band 33, Nr. 4, 2008, S. 752-761, DOI:10.1600/036364408786500271.
  9. 9,0 9,1 9,2 J. S. Boatwright, P. M. Tilney, B.-E. Van Wyk: The generic concept of Lebeckia (Crotalarieae, Fabaceae): Reinstatement of the genus Calobota and the new genus Wiborgiella. In: South African Journal of Botany. Band 75, Nr. 3, 2009, S. 546–556, {{DOI|10.1016/j.sajb.2009.06.001.
  10. J. S. Boatwright, P. M. Tilney, B.-E. Van Wyk: Taxonomy of Wiborgiella (Crotalarieae, Fabaceae), a genus endemic to the Greater Cape Region of South Africa. In: Systematic Botany. Band 35, 2010, S. 325–340, {{DOI|10.1600/036364410791638432.
  11. Cristina Pardo, Paloma Cubas, Hikmat Tahiri: Genetic variation and phylogeography of Stauracanthus (Fabaceae, Genisteae) from the Iberian Peninsula and northern Morocco assessed by chloroplast microsatellite (cpSSR) markers. In: American Journal of Botany. Band 95, Nr. 1, 2008, S. 98-109, {{DOI|10.3732/ajb.95.1.98.
  12. Anne Lise Schutte-Vlok, Ben-Erik van Wyk: A Taxonomic Revision of Podalyria (Fabaceae). In: Systematic Botany. Band 36, Nr. 3, 2011, S. 631-660, {{DOI|10.1600/036364411X583628
  13. Joseph H. Kirkbride Jr.: Dupuya, a New Genus of Malagasy Legumes (Fabaceae). In: Novon. Band 15, Nr. 2, 2005, S. 305-314 (online).

Retligoj[redakti | redakti fonton]

Literaturo[redakti | redakti fonton]

• Domingos Cardoso, Luciano P. de Queiroz, R. Toby Pennington, Haroldo C. de Lima, Émile Fonty, Martin F. Wojciechowski, Matt Lavin: Revisiting the phylogeny of papilionoid legumes: New insights from comprehensively sampled early-branching lineages. In: American Journal of Botany. Band 99, Nr. 12, 2012, S. 1991–2013,