Christiane Taubira

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Christiane Taubira
Christiane Taubira
Christiane Taubira en 2013.

Sigelilgardisto, ministro pri justico
28-a sigelilgardisto de la kvina Franca Respubliko
En funkcio:
16-a de majo 2012 – 27-a de januaro 2016
Prezidento François Hollande
Antaŭulo Michel Mercier
Sekvanto Jean-Jacques Urvoas

En funkcio:
19-a de julio 1994 – 19-a de junio 1999

En funkcio:
2-a de aprilo 1993 – 16-a de junio 2012
Venanta post Elie Castor

Naskiĝo 2-a de februaro 1952
en Kajeno, Franca Gviano (Francio)
Nacieco Flago de Francio Franca
Politika partio Walwari (ligita al PRG)
Alma mater Universitato Panthéon-Assas
Universitato Paris Diderot
Universitato Paris-Sorbonne
Profesio Ekonomikisto
v  d  r
Information icon.svg

Christiane TAUBIRAChristiane TAUBIRA-DELANNON (naskiĝis la 2-an de februaro 1952(nun 1952-02-02) en Cayenne, Franca Gviano) estas franca politikistino. De 2012 ĝis 2016 ŝi estis ministrino pri justico sub ĉefministroj Jean-Marc Ayrault kaj Manuel Valls.

Ŝi cetere estis sendependa kandidato en la prezidenta baloto de 2002, kaj estis asemblea deputito de Franca Gviano de 1993 ĝis 2012.

Verkoj[redakti | redakti fonton]

De Christiane Taubira
  • (2002) L'Esclavage raconté à ma fille, 2006 kaj 2015, Les mots à cœur, Parizo: Bibliophane, p. 165. ISBN 2-86970-064-4.
  • (2006) Codes noirs, A savoir. Parizo: Dalloz, p. 150. ISBN 2-247-06857-X. (introduction)
  • (2006) Rendez-vous avec la République, Cahiers libres. Parizo: La Découverte, p. 195. ISBN 978-2-7071-5091-2.
  • (2009) Égalité pour les exclus. Parizo: Temps Présent, p. 93. ISBN 978-2-916842-01-1.
  • (2012) Mes météores. Parizo: Flammarion, p. 551. ISBN 978-2-08-127895-0.
  • (2014) Paroles de liberté, Café Voltaire. Parizo: Flammarion, p. 138. ISBN 978-2-08-133688-9.
  • (2016) Murmures à la jeunesse. Parizo: éditions Philippe Rey.
Pri Christiane Taubira
  • Carolien Vigoureux, Le mystère Taubira, Plon, 210 paĝoj, 2015.