Nikolao Zinin

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Nikolay Zinin
(1812-1880)

rusa kemiisto, kiu unue sintezis la anilinon

rusa kemiisto, kiu unue sintezis la anilinon
Naskiĝo 25-a de aŭgusto1812
en Ŝuŝa, Flago-de-Rusio.svg Rusio
Morto 18-a de februaro 1880
en Sankt-Peterburgo, Flago-de-Rusio.svg Rusio
Loko de agado Sankt-Peterburgo
Civitaneco Rusia Imperio
Etneco Rusoj
Kampo kemio
Alma mater Ŝtata Universitato de Kazano
Universitato de Sankt-Peterburgo
Rusa Akademio de Sciencoj
Universitato de Gießen
Doktoreca konsilisto Justus von Liebig
v  d  r
Information icon.svg

Nikolao Zinino (1812-1880) (ruse: Николай Николаевич Зинин), estis rusa kemiisto, kiu malkovris la proceson pri fabrikado de anilino[1] kaj la reduktado de la benzoino[2] al hidrobenzoino, kaj la transformado de la benzila alkoholo en benzoinon en la ĉeesto de dissolvita metalo. Krom tio, lia malkovro pri metodo por sintezado de vasta variaĵo da aromataj aminoj pere de reduktiĝo de la amonia sulfido de la korespondanta aromataj nitrokomponaĵoj pelis al longa serio da dokumentoj publikigitaj en ĵurnaloj en la akademioj de Sankt-Peterburgo, kiuj estis same tradukitaj en la germanan.

Ĉi tiu laboro, kiu inkludis la sintezon de anilino[3], estis fundamenta por la estonta disvolviĝo de la anilintinktura industrio, kaj ties graveco estis agnoskita eĉ de specialisto pri aminoj, la kemiisto August von Hofmann (1818-1892, kiu diris pri lia laboro: "Se Zinino estus farinta ne pli ol la konvertiĝo de Nitrobenzeno en anilinon, eĉ tiel lia nomo estus surskribita per orliteroj en la historio pri kemio".

Biografio[redakti | redakti fonton]

Li studis en la Ŝtata Universitato de Kazano kie li diplomiĝis pri matematiko, tamen, li komencis instrui kemion en 1835. Por plibonigi siajn kapablojn li vojaĝis al Eŭropo dum kelka tempo inter 1838 kaj 1841. En la Universitato de Gießen, li estudis kun Justo de Libiko (1803-1873, kie li finis siajn esplorojn pri la benzoina kondensiĝo[4], kiu estis malkovrita de Libiko antaŭ kelkaj jaroj. Li prezentis la rezulton de siaj esploroj al la Universitato de Sankt-Peterburgo kie li ricevis sian diplomon pri doktoreco.

En la sama jaro, li fariĝis profesoro pri kemio en la Universitato de Kazano, kaj en 1847, li translokiĝis al la Universitato de Sankt-Peterburgo, kie li ankaŭ fariĝis membro de la Rusa Akademio de Sciencoj kaj unua prezidanto de la Rusa Societo pri Fiziko kaj Kemio (1868-1877). En Sankt-Peterburgo, la profesoro Zinino estis privata kemia profesoro de la juna Alfred Nobel (1833-1896. Zinino ankaŭ estis profesoro de Aleksandro Butlerov (1828-1886."

Selektita verkaro[redakti | redakti fonton]

Rus Stamp Zinin.jpg

Literaturo[redakti | redakti fonton]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]