Ĝ
El Vikipedio
| ^ | |
| Â | â |
| Ấ | ấ |
| Ầ | ầ |
| Ẩ | ẩ |
| Ẫ | ẫ |
| Ậ | ậ |
| Ĉ | ĉ |
| Ḓ | ḓ |
| Ê | ê |
| Ḙ | ḙ |
| Ế | ế |
| Ề | ề |
| Ể | ể |
| Ễ | ễ |
| Ệ | ệ |
| Ĝ | ĝ |
| Ĥ | ĥ |
| Î | î |
| Ĵ | ĵ |
| Ḽ | ḽ |
| Ṋ | ṋ |
| Ô | ô |
| Ố | ố |
| Ồ | ồ |
| Ổ | ổ |
| Ỗ | ỗ |
| Ộ | ộ |
| Ŝ | ŝ |
| Ṱ | ṱ |
| Û | û |
| Ṷ | ṷ |
| Ŵ | ŵ |
| Ŷ | ŷ |
| Ẑ | ẑ |
Ĝ ĝ
Ĝ, minuskle ĝ, estas la 9-a litero de la Esperanta alfabeto, havanta la prononcon [d͡ʒ] kaj la nomon "ĝo". La litero estas ankaŭ uzata en la aleuta lingvo (Unangam Tunuu), havanta prononcon iom simila al voĉa [ĥ] (voĉa uvula frikativo [ʁ]).
Ĝ estas invento de Zamenhof, modifo de G per aldono de cirkumflekso.
[redakti] Analogaj literoj kaj literkombinoj en aliaj lingvoj
- g en la angla lingvo kiel en George (Georgo)
- j en la angla lingvo kiel en Japan (Japanio)
- dzs, aparta litero en la hungara lingvo kiel en Dzsungel (Ĝangalo)
- ჯ en la kartvela lingvo
|
||||||||||
