Ĵ

^
Â	â
Ấ	ấ
Ầ	ầ
Ẩ	ẩ
Ẫ	ẫ
Ậ	ậ
Ĉ	ĉ
Ḓ	ḓ
Ê	ê
Ḙ	ḙ
Ế	ế
Ề	ề
Ể	ể
Ễ	ễ
Ệ	ệ
Ĝ	ĝ
Ĥ	ĥ
Î	î
Ĵ	ĵ
Ḽ	ḽ
Ṋ	ṋ
Ô	ô
Ố	ố
Ồ	ồ
Ổ	ổ
Ỗ	ỗ
Ộ	ộ
Ŝ	ŝ
Ṱ	ṱ
Û	û
Ṷ	ṷ
Ŵ	ŵ
Ŷ	ŷ
Ẑ	ẑ

Ĵ ĵ

Ĵ, minuskle ĵ, estas la 14-a litero de la Esperanto-alfabeto, havanta la prononcon (laŭ IFA) [ʒ] kaj la nomon "ĵo".

Ĵ estas invento de Zamenhof, modifo de J. La kaŭzo, ke li ne elektis la signon Z kiel bazon (kio estus pli logike, kiel voĉa kuzo de 'Ŝ'), probable estas influo de la franca, en kiu j prononcatas [ĵ], ekzemple la nomo Jacques [ĵak]. Ankaŭ povas faktori, ke ẑ estas grafike malbona solvo (tiom da pintaj anguloj ĝenas la legadon). Pro la ortografia simileco, ĵ estas ofte uzata eĉ por transskribi j [ĝ] de angladevenaj vortoj, spite al la ŝanĝata prononco: jeep [ĝip] > "ĵipo", jazz [ĝez] > "ĵazo".

En aliaj lingvoj

• zs en la hungara lingvo
• j en la franca lingvo, turka lingvo, Hepburn Transskribo (ja じゃ [ĵa], ji じ [ĵi], ju じゅ[ĵu], je じぇ [ĵe], jo じょ[ĵo])
• z(i) Kunrei Transskribo (zi じ [ĵi])
• zh en la angla (por traskribo de la rusa Ж,ж ); en kelkaj vortoj kiel s: vision [viĵen], pleasure [pleĵa].
• zy Kunrei Transskribo (zya じゃ [ĵa], zyu じゅ[ĵu], zye じぇ [ĵe], zyo じょ[ĵo])
• Ж, ж en la rusa lingvo, ukraina lingvo, serba lingvo, kaj diversaj aliaj lingvoj kiuj uzas la cirilan alfabeton
• r silab-komence en la ĉina lingvo (preskaŭ)
• ج en la araba lingvo, kiam prononcata kun nord-okcident-afrika akcentoj kaj dialektoj inkluzive la plejparto da Levantenio, krom Egiptio.
• Ž, ž en la ĉeĥa lingvo, slovaka lingvo, slovena lingvo, kroata lingvo, litova lingvo, latva lingvo kaj aliaj
• ჟ en la kartvela lingvo