Baraĵo Tri Gorĝoj
La Baraĵo Tri Gorĝoj (ĉine 三峡大坝 aŭ Sanksia) estas akvoenergia baraĵo en Ĉinio, sur la Jangzi-rivero. Ĝi plene ekfunkios dum 2009.
Tiu estas la plej granda akvenergia baraĵo el mondo laŭ areo (2 335 metroj longa) kaj devus fariĝi la 1-a laŭ produktado de elektro (kun 22 500 megavatoj), la nuna unua estas la akvobarejo de Itajpuo en Brazilo (kun 14 000 MW).
Akvoenergio estas riĉa en Jangzi-rivero, kaj la akvoutiliga artiko de la Tri Gorĝoj estas ŝlosila inĝenieraĵo de sinteza jungado kaj ekspluato de Jangzi-rivero. La sidejo de la Inĝenieriaĵo ĉe la Tri Gorĝoj estis elektata en Sandouping, interna loko de Jiĉang, urbo de la ĉina meza provinco Hubejo, ĉe la meza baseno de Jangzi-rivero.
Post la finkonstruado de la akvobaraĵo ĝi ludos funkciojn de preventado de inundo, elektra produktado, navigacio, bredado, turismo, protektado de ekologia medio, purigo de medio, ekspluata elmigrado (???), kondukado de akvo el sudo al nordo de Ĉinio kaj akvoprovizado.
La akvobaraĵo ĉe la Tri Gorĝoj de Yangzi-rivero realigos celojn de akvoakumulado, malfermo de navigado kaj elektra produktado.
Enhavo |
[redakti] Karakterizaĵoj
La Baraĵo Tri Gorĝoj situas ĉe Ŝandongo (latitudo 39°49' Norde, longitudo 111°00 Oriente), apud Jiĉang, en la provinco Hubejo de Ĉinio, apud la montara regiono de Alta Jangzio kaj apud la ebenaĵo de Meza Jangzio, post kiam la rivero pasas la lokon Tri Gorĝoj kaj antaŭ ol ĝi enfluas la ekzistantan baraĵon Ghezouba. Tiuloke ĉiusekunde pasas 14 300 m³ da rivera akvo. La konstruadon de baraĵo decidis la Popola Asembleo en 1992. La plej granda nombro de sindetenoj kaj opozicioj ĉeestis. La konstruado ekis dum 1994. Dum 2000, la Jangzi-rivero estis deviita, kiam la baraĵo altiĝis je 80 metroj.
- Baraĵo: longa je 2309 metroj kaj alta je 185 metroj; ĝia kontruado bezonis 27 milionojn da betono[1]
- Rezervujo: areo de 1084 km², la rezervujo estas streta kaj etentiĝas almonte ĝis Chongqing. Navigadon permesas grandega kluzo, longa je 100 m.
- Elektroproduktrado: 26 elektrokreintoj[2] (liveritajn de la franca industrio Alstom) de la centralo havos potencon de 18 Megaŭatoj (MW), tio estas 10% da kapableco instalita en Ĉinio (aŭ sesfoje la kapableco de la elektrocentraloj sur la franca rivero Rodano).
- Produktado: la centralo produktos ĉircaŭ (en 2009) 84,7 TWh da elektro dum unu jaro[3] (tio estas pli ol aro de akvelektraj centraloj La Grande en Kebeko, Kanado).
- La centralo ekis produkti komerce en aŭgusto 2003, per 4 elektrokreintoj havantoj 5500 MW.
- Prezo: oficiale la konstruado nur kostis 25 miliardojn da dolaroj[1] sed pli certe ĉircaŭ 50 miliarojn.
- Laŭ la ĉiutaga ĵurnalo Xinjing, kiu citas kontruejan responculon, « unu centoj da personoj mortis en konstruejo dum dek jaroj ».[4])
La elektra transportado uzos interalie la metodon de ligado per kontinua kurento (HVDC), faciligante transdonon en longa distanco.
[redakti] Partneraj firmaoj
Per lernado, la firmao Hydro-Québec helpis la ĉinajn inĝenierojn por la fakoj de administrado, financo kaj hidraŭliko de la baraĵoj.[5]
Por la turbinoj, Alstom Power konstruis 12 el la 26, kunlaborante kun la ĉina firmao Harbin Power Equipment. Kaj la kebeka firmao GE-Hydro estras la koncepton de 6 el la 26 turbinoj de la baraĵo. Du el tiuj turbinoj estis konstruitaj en Kebekio.
EDF ĉefe partoprenis, kiel konsilanto, pri la pritakso de kelkaj provizantoj.
Por financo, BNP Paribas pruntis ĉirkaŭe 100 milionojn da dolaroj, kun garantio de COFACE, franca agentejo por pruntado-asekurado pri eksportado por la konto de la ŝtato.
[redakti] Transloĝigo
En septembro de 2004 oficiale finiĝis transloĝado de la loĝantaro en la regiono ĉe la Tri Gorĝoj de Jangzi-rivero. Necesis transloĝigi 166 mil homojn; tio daŭris 5 jarojn.
En la regiono troviĝas la granda akvoadministra vorko. Por konstrui akvokonservejon, akvobaraĵon, hidroelektrejon k.a., oni devis transloĝigi la lokanojn, kies hejmlokoj troviĝos sub la akvonivelo de la regiono post konstruo de la vorko.
En majo de 1999 la Ŝtata Konsilantaro de Ĉinio decidis komenci la transloĝigon de la koncernataj lokanoj. Ĝis septembro de 2004 la loka registaro aranĝis transloĝadon de 141 mil homoj al aliaj lokoj, dum aliaj 25 mil homoj mem transloĝiĝis dise en pli ol 20 provincojn kaj urbojn. La transloĝintoj havas novajn hejmojn en 2000 lokoj de 11 provincoj kaj municipoj inkluzive de Ŝanhajo kaj Jiangsu-provinco.
Tiuj transloĝintoj akiris necesan parcelon, meznombre ĉiu po 0,07 hektaro. Kaj tiuj en Hubei-provinco akiris po 0,1 hektaron. Iliaj vivkondiĉoj estas pli bonaj ol tiuj antaŭ la transloĝigo; ĉiu ĝuas 20–25 kvadratajn metrojn por loĝado, same kiel la indiĝenoj.
[redakti] Finpretigo
La 20an de majo 2006 laboristoj finpretigis, post 3.080 tagoj, la baraĵon. La konstruaĵon oni tiel finpretigis 10 monatojn pli rapide ol antaŭtaksita. La digo (loga 2,3 km, alta 185 m) de ĉinaj Tri Gorĝoj plene funkcias por akvobarado ekde la 6-an de junio. La la energioproduktado (ekfunkcio de turbinoj kaj generatoroj) komenciĝas en 2008.
La medioprotektistoj timas, ke la poluaĵoj kolektiĝas super la baraĵo.
-
Baraĵo Tri Gorĝoj de spaco
-
Konstruaĵo - somero 2002
-
Baraĵo Tri Gorĝa konstruejo, disradianta flanko, 26-a de julio 2004
-
Baraĵo Tri Gorĝoj, ricevanta, akva alta-nivela flanko, 26-a de julio 2004
[redakti] Vidu ankaŭ
[redakti] Notoj
- ↑ 1,0 1,1 « La construction du barrage des Trois-Gorges officiellement achevée » en Le Monde web, 20/05/2006
- ↑ Brice Pedroletti, « Barrage des Trois Gorges: la Chine, schizophrène mais pragmatique » en Le Monde web, 20/05/2006
- ↑ Brice Pedroletti, « Barrage des Trois Gorges : la Chine, schizophrène mais pragmatique » en Le Monde web, 20/05/2006
- ↑ Philippe Grangereau, « Trois-Gorges, un barrage monstre » en Libération web, 20/05/2006
- ↑ « Il y a un peu d'Hydro-Québec dans le barrage des Trois Gorges » en Le Soleil, 19/05/2006
