Hortense de Beauharnais

Postenoj
Postenoj	nereganta reĝino (1806–1810) vd

**Hortense de Beauharnais**
Hortense de Beauharnais
Persona informo
	Hortense de Beauharnais
Naskiĝo	10-an de aprilo 1783; en Parizo
Morto	5-an de oktobro 1837 (54-jaraĝa); en Kastelo Arenenberg
Religio	katolika eklezio vd
Lingvoj	franca vd
Ŝtataneco	Francio vd
Memorigilo
Familio
Dinastio	House of Beauharnais • Familio Bonaparto vd
Patro	Alexandre de Beauharnais (mul) kaj Napoleono Bonaparte vd
Patrino	Jozefino de Beauharnais vd
Gefratoj	Eugène de Beauharnais (en) vd
Edz(in)o	Ludoviko Bonaparto (1802–nekonata valoro) vd
Amkunulo	Charles Joseph, comte de Flahaut (en) vd
Infanoj	Napoleono la 3-a; ( Ludoviko Bonaparto); Napoleono Karolo Bonaparto; ( Ludoviko Bonaparto); Napoleono Ludoviko Bonaparto; ( Ludoviko Bonaparto); Charles de Morny; ( Charles Joseph, comte de Flahaut (en) ) vd
Profesio
Okupo	komponisto vd
Aktiva en	Nederlando • Parizo • Germanio • Italio • Svislando • Turgovio vd
Postenoj
Postenoj	nereganta reĝino (1806–1810) vd
vd	Fonto: Vikidatumoj
	v • d • r

Hortense de Beauharnais, reĝino de Holando (1806-1810), dukino de Saint-Leu (Saint-Leu-la-Forêt) (1814), naskiĝinta la 10an de aprilo 1783 en Parizo kaj mortinta la 5an de oktobro 1837 en la kastelo Arenenberg en la Kantono Turgovio (Svislando), estas membro de la franca imperia familio, filino de Joséphine de Beauharnais kaj patrino de la imperiestro Napoleono la 3-a.

Ŝi ankaŭ estis komponisto.

Geedzeco kaj Familio

Volante repacigi la familion Bonaparte, kiu ĵaluzis, eĉ malamis ŝin, Jozefino serĉis novan kuniĝon por sigeli la aliancon inter ambaŭ familioj Bonaparte kaj Beauharnais. Tiucele, en la 4-a de januaro 1802 ŝi edzinigis sian filinon, Hortense, al Louis Bonaparte (1778-1846), unu el la plej junaj fratoj de la Unua Konsulo. La ceremonion en la Palais des Tuileries (rigardu suben la foton de tiu palaco nuntempe detruita) celebris en la 6-a de januaro Kardinalo Caprara[2]. Tiel Hortense fariĝis la bofratino de ŝia bopatro, la imperiestro.

.

La paro havis tri filojn:

Napoléon-Charles Bonaparte (10an de oktobro 1802 – 5an de majo 1807) ;
Napoléon-Louis (11an de oktobro 1804 – 17an de marto 1831) (estonta kaj nelongtempa Louis-Napoleono la 2-a) ;
Charles Louis Napoléon (20an de aprilo 1808 – 9an de januaro 1873), la estonta Napoleono la 3-a, Imperiestro de la francoj.

Tamen, ekstergeedzece kun la grafo Charles de Flahaut, ŝi naskis Charles de Morny. Pro tio, ĉi-lasta estis la duon-frato de Napoleono la 3-a.

`

Reĝino de Holando

Kiam Louis Bonaparte fariĝas reĝo de Holando en 1806, ŝi mem fariĝas reĝino de Holando (de kie venas lia kromnomo reĝino Hortense).

Ŝi reĝas ĝis kiam la Reĝlando Holando estas aneksita de Napoleono en 1810. Malgraŭ la divorco inter ŝia patrino kaj la imperiestro, ŝia takto ebligas, ke ŝi fariĝas unu el la nemultaj intimuloj de la nova imperiestrino Marie-Louise de Aŭstrio, eĉ se ĉi-lasta estas pli juna je ok jaroj.

Hortense de Beauharnais kun sia unua filo Napoléon Charles, far François Gérard (1806).
Hortense de Beauharnais kun siaj du plej junaj filoj : Napoléon-Louis, kaj Charles-Louis-Napoléon.

Reĝino Hortense, muzikamanto, komponis la melodion Le Beau Dunois, pli konata kiel Partant pour la Syrie. La muzikologo Arthur Pougin atribuis ĉi tiun komponaĵon al la virtuosa flutisto kaj flutinstruisto de la reĝino, Louis Drouet. Pli novaj muzikologiaj studoj malpravigis ĉi tiun atribuadon. Ĉi tiu romanco, komponita en Malmaison en 1807, kun teksto verkita de la grafo Alexandre de Laborde, rapide fariĝis granda sukceso. Ĝia origino kaj populareco faris ĝin kunigiga kanto por bonapartistoj dum la Restarigo.