Konstancio la 2-a

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Konstancio la 2-a
romia imperiestro
Bust of Constantius II (Mary Harrsch).jpg
Persona informo
Naskiĝo 7-an de aŭgusto 317 (0317-08-07)
en Sirmium, Lower Pannonia
Morto 3-an de novembro 361 (0361-11-03) (44-jara)
en Kilikio
Mortis pro febro [#]
Ŝtataneco Roma regnoBizanca imperio [#]
Familio
Dinastio Konstantena dinastio [#]
Patro Konstanteno la Granda [#]
Patrino Faŭsta [#]
Gefratoj Helena • Constantina • Constans • Konstanteno la 2-a • Crispus [#]
Edz(in)o Faustina • Daughter of Julius Constantius • Eusebia [#]
Infanoj Flavia Maxima Constantia [#]
Profesio
Okupo politikisto [#]
[#] Fonto: Vikidatumoj
Information icon.svg
vdr

Konstancio la 2-a (latine Flāvius Iūlius Cōnstantius; naskiĝis en Sirmio 317 kaj mortis en 361) estis romia imperiestro de 337 ĝis sia morto. Kelkaj historiistoj rigardas lin kiel Bizanca imperiestro, sed li regis la tutan imperion.

Vivo[redakti | redakti fonton]

Li estis filo de imperiestro Konstanteno la 1-a kaj frato de Konstanteno la 2-a kaj Konstanto. Li estis kronprinco kun siaj fratoj kaj Flavio Dalmacio. Post la morto de sia patro en 337, kaj la mortigo de Dalmacio, Konstancio kaj siaj fratoj iĝis kunimperiestroj. Liaj fratoj estis mortitaj de uzurpanto Magnecio en 350 kaj Konstancio iĝis sola imperestro.

Dum lia regado estis inaŭgurita fare de la episkopo ariana Eŭdoksio de Antioĥio en la 15-a de februaro 360 la unua preĝejo kiu estis konata kiel Μεγάλη Ἐκκλησία —Megálē Ekklēsíā, «Granda preĝejo»— aŭ Magna Ecclesia en latina, poste katedralo kaj poste Hagia Sofia.