Tôň

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Tôň
hungare: Tany
municipo
Tany01.JPG
Municipa ofico en Tôň
Oficiala nomo: Tôň
Lando Flago de Slovakio  Slovakio
Regiono Regiono Nitra
Distrikto Distrikto Komárno
Historia regiono Supra Hungarujo
Situo Tôň
 - alteco 111 m s. m.
 - koordinatoj 47°48′16″N 17°50′17″E  /  47.80444°N, 17.83806°O / 47.80444; 17.83806 (Tôň)
Areo 9,498558 km² (949,86 ha)
Loĝantaro 815 (31.12.2010)
Denseco 85,8 loĝ./km²
Unua skribmencio 1268
Horzono MET (UTC+1)
 - somera tempo MET (UTC+2)
Poŝtkodo 946 15
Telefona antaŭkodo +421-35
Aŭtokodoj KN
ISO 3166-2 501361
Situo enkadre de Slovakio
ButtonRed.svg
Situo enkadre de Slovakio
Situo enkadre de Regiono Nitra
ButtonRed.svg
Situo enkadre de Regiono Nitra
Commons-logo.svg Vikimedia Komunejo: Tôň
Portal.svg Portalo pri Slovakio
Kalvinana preĝejo de Tôň
Sonoriltureto en Tôň

Tôň (hungare Tany) estas vilaĝo en Slovakio, en regiono Nitra, en distrikto Komárno.

Situo[redakti | redakti fonton]

la vilaĝo situas sur ebenaĵo, inter Danubobranĉoj, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Komárno-Bratislava. Veľký Meder troviĝas 9, Komárno 22 km.

Historio[redakti | redakti fonton]

La vilaĝo estis loĝata dum la bronzepoko, poste keltoj loĝis. La unua mencio pri la komunumo devenis el 1168 en formo villa Than. Poste la kampoj apartenis al burgo de Komárno. La vilaĝo iĝis kampurbo en 1460. Tiutempe apude estis 2 komunumoj: Granda Tany (tanj) (kampurbo) kaj Malgranda Tany, kie estis preĝejo. La turkoj detruis ambaŭ komunumojn, poste nur Granda Tany refondiĝis fine de la 17-a jarcento. Inter 1855-1873 fabriko pri sukero funkciis. En 1894 fabriko pri lino funkciis, sed en 1931 ĝi bruliĝis. Krome estis 2 fabrikoj pri brikoj. En 1910 loĝis en la komunumo 776 da homoj (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Komárom (reĝa departemento), al distrikto Csallóközi. Poste la regiono iĝis parto de Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Granda inundo okazis en 1965. En 2001 loĝis tie 834 da homoj (734 hungaroj kaj 61 slovakoj).

Vidindaĵoj[redakti | redakti fonton]

  • klasikisma kalvinana preĝejo de 1834, unu el la sonoriloj devenas el 1693
  • klasikisma paroĥo el la 19-a j.c. kun muro al la preĝejo
  • iama fabriko pri sukero nomata Skena
  • tombeja monumento pri falintoj dum la mondomilitoj

Ĝemelkomunumo[redakti | redakti fonton]