Gerindote

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Gerindote
Gerindote, Ayuntamiento.jpg

Flago

Flago
Administrado
Lando Hispanio
Regiono Kastilio-Manĉo
Provinco Toledo
Komarko Komarko Torrijos
Poŝtkodo 45518 [+]
Retpaĝaro municipo de Gerindote
Politiko
Urbestro Julián Morales Gutiérrez
Demografio
Loĝantaro 2 441  (2010)
Loĝdenso 55,48 loĝ./km²
Geografio
Geografia situo 39° 58′ N, 4° 18′ U39.967777777778-4.3025Koordinatoj: 39° 58′ N, 4° 18′ U [+]
Alto 523 m [+]
Areo 44 km² (4 400 ha)
Horzono UTC+01:00 [+]
Gerindote (Hispanio)
DEC
Gerindote
Situo de Gerindote
Alia projekto
Commons-logo.svg Vikimedia Komunejo Gerindote [+]
v  d  r
Information icon.svg
Situo de la provinco Toledo en Hispanio
Situo de Gerindote en la provinco Toledo kaj en Hispanio

Gerindote estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.

Toponimio[redakti | redakti fonton]

La termino "Gerindote" devenas el araba Yinān Dāwūd [1] kiu signifas "ĝardenisto..." aŭ "fruktoĝardeno de Davido". Iam ĝi nomiĝis Girendoth, Girenduch, Gerindot, Gerindote aŭ Zerindote, inter aliaj variantoj.

Loĝantoj[redakti | redakti fonton]

La loĝantoj nomiĝas Gerindoteños. La censita populacio en 2010 estis de 2.441 loĝantoj kaj la denseco estas de 55,48 loĝ/km².

Situo[redakti | redakti fonton]

Gerindote estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarkodistrikto Komarko de Torrijos en la centra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 540 m; je 32 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 44 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°58′4″ N 4°18′9″ Ok.

Geografio[redakti | redakti fonton]

La municipo troviĝas situanta sur «malgranda ebenaĵo kun ioma deklivo»[2] en la komarko de Torrijos kaj limas kun la municipaj teritorioj de Torrijos, Barcience, Rielves, Albarreal de Tajo, Burujón, Escalonilla kaj Santo Domingo-Caudilla, ĉiuj de la provinco de Toledo.

Ekonomio[redakti | redakti fonton]

Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.

Historio[redakti | redakti fonton]

La vilaĝo apartenis antikve al la episkopo de Segovio, kaj el 1482 al Gutierre de Cárdenas pro donaco fare de la Katolikaj Gereĝoj.

Monumentoj[redakti | redakti fonton]

  • Ermitejo de Sankta Jozefo.
  • Preĝejo de Sankta Mateo Apostolo.

Festoj[redakti | redakti fonton]

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. Jairo Javier García Sánchez, Toponimia mayor de la provincia de Toledo (zonas central y oriental), Toledo, 2004, Instituto provincial de investigaciones y estudios toledanos, pág. 185, ISBN 84-95432-05-6.
  2. Madoz, vol. 8, paĝo 351-2.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]