Hinojosa de San Vicente

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Hinojosa de San Vicente
la centra placo
la centra placo

Blazono

Blazono
Administrado
Lando Hispanio
Regiono Kastilio-Manĉo
Provinco Toledo
Komarko Montaro de San Vicente
Poŝtkodo 45645 [+]
Retpaĝaro www.hinojosadesanvicente.com/index.php [+]
Politiko
Urbestro Jorge Juan Muñoz Jiménez
Demografio
Loĝantaro 461  (2011)
Loĝdenso 14,87 loĝ./km²
Geografio
Geografia situo 40° 6′ N, 4° 43′ U40.1025-4.7230555555556Koordinatoj: 40° 6′ N, 4° 43′ U [+]
Alto 1 320 m [+]
Areo 31 km² (3 100 ha)
Horzono UTC+01:00 [+]
Situo de Hinojosa de San Vicente
Alia projekto
Commons-logo.svg Vikimedia Komunejo Hinojosa de San Vicente [+]
v  d  r
Information icon.svg
Situo de la provinco Toledo en Hispanio
Situo de Hinojosa de San Vicente en la provinco Toledo kaj en Hispanio

Hinojosa de San Vicente [inoĥOsa de sanvicEnte] (Fenkolejo de Sankta Vincento) estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.

Toponimio[redakti | redakti fonton]

La termino "Hinojosa de San Vicente" devenas el abundo de fenkoloj (hinojo) en la zono kaj pro situo en la Sierra de San Vicente.

Loĝantoj[redakti | redakti fonton]

La loĝantoj nomiĝas Jorgos. La censita populacio en 2011 estis de 461 loĝantoj kaj la denseco estas de 14,87 loĝ/km².

Situo[redakti | redakti fonton]

Hinojosa de San Vicente estas situa en la nordokcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarkodistrikto Montaro de San Vicente en la nordokcidenta parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 1320 m; je 80 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 31 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°06′09″ N 4°43′23″ Ok.

Geografio[redakti | redakti fonton]

La municipo troviĝas situanta «sur la suda parto de la monteto de San Vicente».[1] Ĝi apartenas al la komarko de Sierra de San Vicente kaj limas kun la municipaj teritorio de Navamorcuende, El Real de San Vicente, Castillo de Bayuela, San Román de los Montes kaj Marrupe, ĉiuj de la provinco de Toledo.

Ekonomio[redakti | redakti fonton]

Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.

Historio[redakti | redakti fonton]

En la montaro laŭ legendo troviĝas «la kavo kie kaŝiĝis la sanktuloj Vicente, Sabina kaj Cristeta, naturaj el Talavera la Vieja kiuj poste estos martirigitaj en Avilo dum la persekutado de Diokleciano».[1] En la antikvo estis tie ermitejo dediĉita al tiuj sanktuloj.

En la tero nome Cerro de San Vicente (Monteto de sankta Vincento) fondiĝis la vilaĝo en 1522. Ĝi apartenis al Castillo de Bayuela ĝis 1632, kiam Filipo la 4-a donis la titolon de vilaĝo.

De islama epoko ankoraŭ observeblas parto de la ruinoj de la kastelo kiun konstruigis Miramolin al-Nasi, filo de Mohameto.

Meze de la 19a jarcento estis 300 domoj. Dum la unua duono de la 20a jarcento estis pli da 1,000 loĝantoj, sed meze de la jarcento komencis elmigrado pro malbona situacio de la agrikulturo kaj manko de servoj kaj la populacio duoniĝis.

Monumentoj[redakti | redakti fonton]

  • Ruinoj de la kastelo.
  • Ermitejo de Sankta Roĥo.
  • Ermitejo de Sankta Sebastiano.
  • Preĝejo (paroĥa) de la Koncipiĝo.
  • Monaĥejo de Karmelanoj.

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. 1,0 1,1 Madoz, volumeno 9, paĝo 209.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]