Ĉiang Kai-ŝek

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Ĉiang Kai-ŝek
蔣介石
蔣中正
 
OB
Ĉiang Kai-ŝek

Ĉiang Kai-ŝek en la jaro 1945


En funkcio:
10-a de oktobro 1928 – 15-a de decembro 1931
Prezidanto de registaro Tan Yankai
Soong Tse-ven
Antaŭulo Gu Weijun (Aktiva)
Sekvanto Lin Sen
En funkcio:
1-a de aŭgusto 1943 – 20-a de majo 1948
Aktiva nur ĝis 10-a de oktobro 1943
Antaŭulo Lin Sen
Sekvanto Li mem (kiel Prezidento de Respubliko de Ĉinio)

En funkcio:
20-a de majo 1948 – 21-a de januaro 1949
Li Zongren
Antaŭulo Li mem (kiel Prezidanto de Registara koalicio de Ĉinio)
Sekvanto Li Zongren (Aktiva)
En funkcio:
1-a de marto 1950 – 5-a de aprilo 1975
Li Zongren
Chen Cheng
Yen Chia-kan
Antaŭulo Li Zongren (Acting)
Sekvanto Yen Chia-kan

En funkcio:
4-a de decembro 1930 – 15-a de decembro 1931
Antaŭulo Soong Tse-ven
Sekvanto Chen Mingshu
En funkcio:
7-a de decembro 1935 – 1-a de januaro 1938
Prezidento Lin Sen
Antaŭulo Wang Jingwei
Sekvanto Hsiang-hsi Kung
En funkcio:
20-a de novembro 1939 – 31-a de majo 1945
Prezidento Lin Sen
Antaŭulo Hsiang-hsi Kung
Sekvanto Soong Tse-ven

En funkcio:
29-a de marto 1938 – 5-a de aprilo 1975
Antaŭulo Hu Hanmin
Sekvanto Chiang Ching-kuo (kiel Prezidanto de Kuomintango)

Naskiĝo 31-a de oktobro 1887
en Fenghua, Ĉinio
Morto 5-a de aprilo 1975
en Taipei, Tajvano
Nacieco ĉino
Politika partio Kuomintango
Edzo/ino Soong May-ling
Infanoj Chiang Ching-kuo
Chiang Wei-kuo
Alma mater Akademio de Imperia Japana Armeo
Profesio Soldato (Generalisimo)
Politikisto
Religio Metodisto
v  d  r
Information icon.svg

Ĉiang Kai-ŝekĜiang Ĝieŝi (naskita la 31-an de oktobro 1887; mortinta la 5-an de aprilo 1975), oficiale konata kiel Jiăng Zhōngzhèng (蔣中正), ĉina milita kaj politika estro, iĝis ĉefo de la Kuomintango post la morto de Sun Jatsen en 1925. Li komandis la Nordan ekspedicion por unuigi Ĉinion kontraŭ la militestroj kaj eliĝis venke en 1928 kiel ĉefo de la Respubliko de Ĉinio. Jiǎng kondukis Ĉinion dum la milito por rezisti la japanojn, dum kiu la staturo de Jiǎng en Ĉinio malfortigis sed lia internacia eminenteco kreskis kiel unu el la "Kvar grandaj" estroj aliancitaj. Ĉiang provis eradiki la ĉinajn komunistojn sed malsukcesis, pro kio lia registraro devis retreti al Tajvano, kie li servis kiel prezidento de la Respubliko de Ĉinio dum la cetero de sia vivo.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]