Čeložnice

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Čeložnice
Celoznice zvonice 02.jpg
Administrado
Poŝtkodo 696 51 [+]
Retpaĝaro www.celoznice.cz [+]
Demografio
Loĝantaro 399  (2018) [+]
Loĝdenso 63 loĝ./km²
Geografio
Geografia situo 49° 3′ N, 17° 9′ O49.05187919838617.154658584017Koordinatoj: 49° 3′ N, 17° 9′ O [+]
Alto 280 m [+]
Areo 6,308045 km² (63 0.8 045 ha) [+]
Situo de Čeložnice
Alia projekto
Commons-logo.svg Vikimedia Komunejo Čeložnice [+]
v  d  r
Information icon.svg

Čeložnice (germane Czelloschnitz) estas vilaĝo kaj municipo en Distrikto Hodonín en la Sudmoravia regiono de Ĉeĥio.

La municipo kovras areon de 6.31 km2, kaj havas populacion de 392 loĝantoj (je la 25-a de februaro 2008).

Čeložnice situas ĉirkaŭ 23 km norde de Hodonín, 43 km sudoriente de Brno, kaj 229 km sudoriente de Prago.

Historio[redakti | redakti fonton]

La unua skribita mencio datiĝas de 1131. En 1499, la vilaĝo fariĝis la posedaĵo de familio Zástřizl, kiuj ĝin en 1527 aligis al la bieno de Milotice.

En 1870 estis tie konstruita brikfarejo, en 1897 unujara lernejo, en 1903 estis etendita al dujara. En 1912 - 1913 en la vilaĝo estis konstruita distrikta aŭtovojo. En 1931 la komunumo establis naĝejon, enkondukis busan ligon al Kyjov kaj instalis elektron. Ekde 1947 en la vilaĝo ekzistas telefono, en 1949 loka radio kaj tolaĵlavejo.

La emblemo de la vilaĝo havas grapolon, falĉilon kaj viton.

Memorinfaĵoj[redakti | redakti fonton]

  • Sonorilturo en la supra parto de la vilaĝo konstruita en 1854, sed eble tiujare estis nur adaptita malnova baroka turo. En la niĉo ŝtona statuo de Johano Nepomuka de 1761. Sur la muro sunhorloĝo.
  • En la norda parto de la vilaĝo ŝtona kruco de 1802.
  • Smraďavka - sulfuraj fontoj norde de la vilaĝo en la valo de la rivereto. La apuda akvo loĝas amfibio Triturus alpestris.
  • Kalíšek - roko norde de la vilaĝo.

Naturprotekto[redakti | redakti fonton]

En la vilaĝo ekzistas la jenaj protektitaj areoj:

Galerio[redakti | redakti fonton]

Proksimaj turismaj interesaĵoj[redakti | redakti fonton]

Literaturo[redakti | redakti fonton]

  • Marek Janáč, Pavel Tumlíř, Milano Harvalík, Divnopis - Kial oni nomas? 2. p 52-53. Prago: Radioservis 2008

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]

Fonto[redakti | redakti fonton]

En tiu ĉi artikolo estas uzita maŝina traduko de WikiTrans de teksto el la artikolo Čeložnice en la angla Vikipedio.