Paul Dirac

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Dirac 4.jpg

Paul Adrien Maurice Dirac (Paŭlo Dirako) naskiĝis en Bristol, Britio la 8-an de aŭgusto 1902 kaj mortis en Tallahassee, Florida, Usono la 20-an de oktobro 1984. Li estis brita fizikisto kiu dividis la Nobel-premion en fiziko en 1933 kun Erwin Schrödinger. Paul Dirac estas fama pro sia laboro en kvantuma mekaniko kaj elektrona teorio.

Dirac faris fundamentajn kontribuojn al la frua evoluo de kvantuma mekaniko kaj kvantuma elektrodinamiko. Li tenis la Lucasian Prezidanton de Matematiko ĉe la Universitato de Kembriĝo kaj pasigis la laste dek kvar jarojn da lia vivo ĉe Florida State University.

Inter aliaj eltrovaĵoj, li formulis la la laŭ li nomatan dirakan ekvacion, kiu priskribas la konduton de fermionoj kaj kiuj kondukis al la prognozo de la ekzisto de antimaterio.

Persona vivo[redakti | redakti fonton]

Lia patro, Charles Dirac, naskiĝinta en Saint-Maurice en la Kantono de Valezo, Svisio, estis instruisto pri la franca lingvo kaj esperantisto. Lia patrino estis origine de Kornvalo, filino de maristo. Paul havis pli aĝan fraton, Félix, kiuj faris memmortigon en marto 1925, kaj pli juna fratino, Béatrice.

Laŭ liaj rakontoj, lia frua familia vivo ŝajne estis malĝoja pro la aŭtoritatema naturo de lia patro. Li kelkfoje parolis kun sia filo nur se la filo alparolis lin en la franca. La patro instigis la filon elvolvi la montriĝantan kapablon pri matematiko. La naturo de lia rilato al la patro estas pli nuancita en lia biografio. [1]

Li studis en teĥnika mezlernejo en Bristol, ligita al la Universitato de Bristol, kiu emfazis sciencajn temojn kaj modernajn lingvojn. Tio estis nekutima aranĝo en tempo kiam sekundara eduko en Britio daŭre estis dediĉita plejparte al la klasikaĵo, kaj io por kio Dirac poste esprimus dankemon. Li montris jam tiam grandan talenton por matematiko.

Dirac studis elektroteknikon ĉe la Universitato de Bristol, kompletigante sian gradon en 1921. Li tiam decidis ke lia vera vokanta emo troviĝis en la matematikaj sciencoj kaj, post kompletigado de studoj en aplika matematiko ĉe Bristol en 1923, li ricevis stipendion por fari esploradon ĉe la kolegio de St John, Kembriĝo, kie li restos por la plej granda parto el lia kariero. Ĉe Kembriĝo, Dirac plutraktis siajn interesojn en la teorio de ĝenerala relativeco (intereso kiun li pli frue akiris kiel studento en Bristol) kaj en la ĝermanta kampo de kvantuma fiziko, sub la inspektado de Ralph Fowler.

Kariero[redakti | redakti fonton]

Li jam en 1926 difinis leĝon de la kvantummeĥaniko. Tiu leĝo estis okulfrape ĝenerala kaj logike simpla.

Dirac klopodis priskribi la leĝon per matematika formulo, tiel divenis, ke oni devas priskribi la elektronon per kvar ondofunkcioj. Tio helpis malkovron de la pozitrono, kiu havas saman kvanton, sed inversan ŝarĝon.

Post akiro de la doktoriĝa grado, li instruis en la kembriĝa universitato. Oni nomumis lin en 1932 al Lucas-profesoro pri matematiko. Li agadis en tiu pozicio ĝis 1968, kiam li transloĝiĝis en Usonon. Li iĝis honora universitata instruisto de la Florida Ŝtata Universitato (1971).

Gravaj verkoj[redakti | redakti fonton]

  • Lectures on Quantum Mechanics (1966)
  • The Development on Quantum Theory (1971)
  • Spinors in Hilbert Space (1974)
  • General Theory of Relativity (1975)

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

  • Barbara Lovett Cline: The Questioners: Physicist and the Quantum Theory (1965)
  • Helge Kragh: Dirac: A Scientific Biography (1990)
  • Grahan Farmelo: The Strangest Man - The Hidden Life of Paul Dirac, Mystic of the Atom (2009). Vidu recenzon en Esperanto en [2]