Fintice
Fintice, hungare Finta estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
| Fintice | ||
|---|---|---|
|
|
||
|
|
||
| Administrado | ||
| Statuso | Vilaĝo | |
| Lando | Slovakio | |
| Ŝtato | Slovakio | |
| Regiono | Prešov | |
| Distrikto | Prešov | |
| Poŝtkodo | 082 16 | |
| Aŭtokodo | PO | |
| Telefona antaŭkodo | ++421-51-.... | |
| Demografio | ||
| Loĝantaro | 1828 (en 2010) | |
| Geografio | ||
|
|
49°03′12″N 21°17′02″O / 49.05333°N, 21.28389°OKoordinatoj: 49°03′12″N 21°17′02″O / 49.05333°N, 21.28389°O | |
| Alto | 271 m s.m. | |
| Areo | 11 km² | |
| Horzono | UTC+1 (en somero +2) | |
 |
||
Enhavo |
[redakti] Geografio
Fintice situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Prešov troviĝas je 6 km-oj.
[redakti] Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1271 laŭ tiama hungara ortografio "Fyntha". En 1427 50 familioj pagis impostojn. En 1787 573 vilaĝanoj loĝis en 80 domoj, en 1828 833 vilaĝanoj en 112 domoj. En 1796 laŭ la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon unuaklasa (=eminenta). En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Finta 865 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Eperjes, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Fintice 1615 homoj, (1599 slovakoj).
[redakti] Vidindaĵoj
- romkatolika renesanca preĝejo el la 16-a jarcento, en 1778 barokiĝis
- kastelo, kiu en la 16-a jarcento jam renesanciĝis, en 1801 Beethoven estis tie gasto
[redakti] Eksteraj ligiloj
[redakti] Fontoj
- Hungara Vikipedio
