Araŭkariaj humidaj arbaroj

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Situo de la ekoregiono.
Situo de la ekoregiono.

La araŭkariaj humidaj arbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la orient-sudamerika ekoprovinco de la neotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi apartenas al tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj de suda Brazilo kaj nordorienta Argentino. La ekoregiono estas parto de tutmondaj 200-unuo, la atlantikaj arbaroj kiuj estas samtempe biodiverseco-varmpunkton de Naturprotekto Internacie (angle : Conservation International).

Priskribo[redakti | redakti fonton]

Araŭkariaro en Nacia Parko Aparados da Serra.

La araŭkariaj humidaj arbaroj kovras areon de 216 100 km2, ampleksante regionon de montaroj kaj altebenaĵoj en la brazilaj subŝtatoj de San-Paŭlo, Paranao, Sankta Katarino, kaj Suda Rio-Grando, kaj etendiĝanta en la argentina Provinco de Misiones.

La ekoregiono troviĝas super 500 m, altiĝante ĝis altitudo de 1 600 m je la alta deklivaro de Serra da Mantiqueira.

La ekoregiono limtuŝas norde, okcidente kaj sude la landinternajn arbarojn de Paraná-Paraíba, nordoriente la savanojn kaj arbustarojn de Cerado, oriente la marbordajn arbarojn de Serra do Mar, kaj sudokcidente la urugvajajn savanojn.

La araŭkariaj humidaj arbaroj havas subtropikan klimaton, kun ripetaj frostoj dum la vintraj monatoj. La jara precipitaĵo estas alta, variante inter 1 300 kaj 3 000 mm, sen seka sezono.

Flaŭro[redakti | redakti fonton]

Brazila araŭkario (Araucaria angustifolia).

La ekoregiono plejofte konsistas el ĉiamverdaj subtropikaj humidaj arbaroj, kun kanopeo de Ocotea pretiosa, Ocotea catharinense (laŭracoj), Campomanesia xanthocarpa (mirtacoj), kaj Parapiptadenia rigida (fabacoj). Brazila araŭkario (Araucaria angustifolia) konstituas elstarantan stratumon, kreskante ĝis altecon de 45 m. La arbaroj estas signifoplenaj el evoluisma vidpunkto, kiel relikvo de miksaj koniferaj kaj foliarbaj arbaroj kiuj iam estis multe pli disvastigitaj, kaj kiuj gastigas multajn taksonojn de la Antarkta flaŭro.

Faŭno[redakti | redakti fonton]

La ekoregiono gastigas plurajn endanĝerigitajn speciojn, kiuj estas endemiaj en la atlantika arbaro, inkluzive de Alouatta guariba (primatoj) kaj Amazona pretrei (papagedoj). La araŭkariaj humidaj arbaroj estas agnoskitaj kiel gravan endemibirdan areon.

Konservado kaj minacoj[redakti | redakti fonton]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Morpho didius Male Dos MHNT.jpg Rilataj artikoloj troviĝas en
Portalo pri Biologio


Neotropisaj tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj
NT0101 Araŭkariaj humidaj arbaroj Argentino, Brazilo
NT0102 Atlantik-marbordaj restingaoj Brazilo
NT0103 Bahiaj marbordaj arbaroj Brazilo
NT0105 Boliviaj jungaoj Bolivio, Peruo
NT0106 Kaating-enklavaj humidaj arbaroj Brazilo
NT0116 Kokos-insulaj humidaj arbaroj Kostariko
NT0117 Mar-andaj montarbaroj Venezuelo
NT0120 Kubaj humidaj arbaroj Kubo
NT0121 Montarbaroj de orienta Reĝa Kordilero Ekvadoro, Kolombio, Peruo
NT0131 Jamajkaj humidaj arbaroj Jamajko
NT0142 Napaj humidaj arbaroj Ekvadoro, Kolombio, Peruo
NT0144 Nordorient-brazilaj restingaoj Brazilo
NT0148 Centlaj marĉarbaroj Meksiko
NT0151 Pernambukaj marbordaj arbaroj Brazilo
NT0152 Pernambukaj landinternaj arbaroj Brazilo
NT0153 Peruaj jungaoj Peruo
NT0154 Petenaj-verakrucaj humidaj arbaroj Gvatemalo, Meksiko
NT0160 Marbordaj arbaroj de Serra do Mar Brazilo
NT0162 Ĉiapas-patrinmontaraj humidaj arbaroj Gvatemalo, Meksiko, Salvadoro
NT0164 Sud-floridaj rokejoj Usono
NT0165 Sud-andaj jungaoj Argentino, Bolivio
NT0166 Humidaj arbaroj de sudokcidenta Amazonio Brazilo, Bolivio, Peruo
NT0167 Talamankaj montarbaroj Kostariko, Panamo
NT0176 Verakrucaj humidaj arbaroj Meksiko

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]

Demanova Ice Cave 22.jpg Rilataj artikoloj troviĝas en
Portalo pri Geografio