Iňačovce
| Iňačovce | |||
|---|---|---|---|
municipo de Slovakio  vd | |||
|
| |||
| Flago | |||
| Administrado | |||
| Poŝtkodo | 072 11 (pošta Čečehov) | ||
| En TTT | Oficiala retejo [+] | ||
| Demografio | |||
| Loĝantaro | 922 (2025) [+] | ||
| Loĝdenso | 53 loĝ./km² | ||
| Geografio | |||
| Geografia situo | 48° 42′ N, 22° 2′ O (mapo)48.69722222.030556Koordinatoj: 48° 42′ N, 22° 2′ O (mapo) [+] | ||
| Alto | 103 m [+] | ||
| Areo | 17,349807 km² ( 173 4.9 807 ha) [+] | ||
| |||
|
| |||
| Alia projekto | |||
 Vikimedia Komunejo Iňačovce [+] | |||
Iňačovce (injaĉovce), hungare Solymos (ŝojmoŝ) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce.
Bazaj informoj
[redakti | redakti fonton]- Areo: 17 km²
- Supermara alteco: 103 m
- Loĝantaro: 630
- Poŝtkodo: 072 11
- Aŭtokodo: MI
- Telefonprefikso: 56
Situo
[redakti | redakti fonton]Iňačovce situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo. Michalovce troviĝas 12 km-ojn.
Historio
[redakti | redakti fonton]La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1417. En 1910 loĝis en Solymos 885 da homoj, (731 slovakoj, 133 hungaroj, 1 germano). Ĝis Traktato de Trianon Solymos apartenis al Hungara Reĝlando, al Ung, al distrikto de Szobránc, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1942 la judoj estis deportitaj. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Inter Iňačovce kaj Senné (Michalovce) en 1974 oni konstruis fiŝlagojn. En 2001 loĝis en Iňačovce 657 da homoj, (437 slovakoj, 209 ciganoj kaj aliaj).