Nacia poeto

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo

Nacia poeto estas poeto konsiderita de la tradicio kiel populara reprezentanto de la identeco, kredoj kaj principoj de partikulara nacia kulturo.[1] La nacia poeto kiel kultura heroo estas longdaŭra simbolo, distingebla el sinsekvaj tenantoj de burokrate nomumitaj al poetokronita posteno. La ideo kaj honoro de naciaj poetoj aperis ĉefe dum Romantismo, kiel figuro kiu helpis la plifirmigon de naciŝtatoj, ĉar ĝi havigas validigon de ties etno-lingvaj grupoj.[1]

Plej naciaj poetoj estas historiaj figuroj, kvankam ankaŭ kelkaj nuntempaj verkistoj kiu verkas por relative novaj aŭ renovigitaj naciaj literaturoj estas konsiderataj "naciaj poetoj." Kelkaj nacioj povas havi pli ol unu nacia poeto; la ideo de unusola estas ĉiam simpligo. Oni argumentis ke nacia poeto "devas verki poezion kiu forte identiĝas kun la nacia defendo – aŭ tio estas supozita",[2] kun aldona supozo "ke nacia poeto devas verki en nacia lingvo".[3]

Sekve estas listo de nacioj, kun ties asociaj naciaj poetoj. Ĝi ne estas listo de suverenaj ŝtatojlandoj, kvankam multaj el la nacioj listigitaj povas esti ankaŭ tio. La terminoj "nacio" (kiel kultura koncepto), "lando" (kiel geografia koncepto) kaj "ŝtato" (kiel politika koncepto) ne estas sinonimaj.

Afriko[redakti | redakti fonton]

Azio[redakti | redakti fonton]

Eŭropo[redakti | redakti fonton]

Norda Ameriko[redakti | redakti fonton]

Oceanio[redakti | redakti fonton]

Sudameriko[redakti | redakti fonton]

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. 1,0 1,1 1,2 Nemoianu, Virgil. (2002) Esterhammer, Angela: "'National Poets’ in the Romantic Age: Emergence and Importance." Romantic Poetry. John Benjamins Publishing, p. 537. ISBN 9789027234506.
  2. John Neubauer, "Figures of National Poets", in Marcel Cornis-Pope and John Neubauer, eld., Figures of National Poets (2004), p. 11.
  3. Michael Baron, Language and Relationship in Wordsworth's Writing (1995), p. 13.
  4. (17a de Majo 2014) Society, Schools and Progress in Tanzania: The Commonwealth and International Library: Education and Educational Research. Elsevier Science, p. 57–. ISBN 978-1-4831-5914-0.
  5. (1960) “Khushhal Khan—the national poet of the Afghans”, Journal of the Royal Central Asian Society 47, p. 49–57. doi:10.1080/03068376008731684. 
  6. Aparna Chatterjee, Kaazi Nazrul Islam; The National Poet of Bangladesh : A Profile Study on The Literary Shelf, Boloji.com. Alirita la 9an de Marto 2007.
  7. Ramdhari singh Dinkar
  8. Hristo Botev’s birth anniversary, Radio Bulgaria History and Religion, 6a de Januaro, 2007, ĝisdatigita la 12an de Januaro, 2007, alirita la 9an de Marto 2007
  9. Michael Dobson (17a de Novembro 1994), The Making of the National Poet - Shakespeare, Adaptation and Authorship, 1660-1769, Clarendon Press, ISBN 978-0-19-818323-5 
  10. (1 November 2006) National Romanticism: The Formation of National Movements. Central European University Press. ISBN 978-963-7326-60-8. “Characteristically, although Njegoš saw himself as a definitely Serbian poet, his epic came to be later canonized as the most important work of 'Yugoslav' literature [...]”.
  11. DANIEL BALDERSTON, Mike. (2004) Encyclopedia of Latin American and Caribbean Literature, 1900-2003. Routledge. ISBN 0-415-30687-6.
  12. James Woodall, Borges: A Life, Basic Books (1996). ISBN 0-465-04361-5. Grava resumo disponebla ĉe New York Times retejo, alirita la 9an de Marto 2007.