Franklina mevo
 | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||||
| Biologia klasado | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| Leucophaeus pipixcan | ||||||||||||||
| Konserva statuso | ||||||||||||||
 | ||||||||||||||
Aliaj Vikimediaj projektoj
| ||||||||||||||
La Franklina mevo (Leucophaeus pipixcan) estas eta nigrakapa mevo, tio estas birdo de la familio de Laredoj kaj ordo de Karadrioformaj.
Disvastiĝo
[redakti | redakti fonton]Ĝi reproduktiĝas en sudaj centraj provincoj de Kanado kaj pli proksimaj ŝtatoj de nordokcidenta Usono, tio estas okcidente kaj nordokcidente la la regiono de la Grandaj Lagoj. Ĝi estas birdo kiu migras laŭ grandegaj grupoj (la plej grandaj inter mevoj) tra centra Usono kaj Meksiko al Pacifiko kaj vintras en Karibo kaj ĉefe Peruo kaj Ĉilio. Kelkaj en norda Argentino.
Kvankam la Franklina mevo estas rara en marbordoj de Norda Ameriko, ĝi estas rara vaganto ĉe nordokcidenta Eŭropo, sudokcidenta Afriko, Aŭstralio kaj Japanio, kun ununura vidaĵo en Eilat, Izraelo en 2002 (Smith 2002).
Aspekto
[redakti | redakti fonton]
Tiu specio estas facile identigebla; temas pri eta mevo 32 ĝis 38 cm longa kaj peza je 250 ĝis 300 g kun enverguro de 85 ĝis 95 cm. Maskloj kaj inoj estas similaj, sed ili ŝanĝas laŭsezone. Somera plenkreskulo estas blanka kun iom rozkoloreca brusto kaj la dorso kaj flugiloj estas pli malhelgrizaj ol tiuj de aliaj similgrandaj mevoj escepte la pli granda Amerika ridmevo. La flugiloj havas nigrajn pintojn kun blanka strio. La beko kaj kruroj estas malhelruĝaj. La nigro de la kapo (kun blankaj duonringoj) de la reproduktulo preskaŭ perdiĝas vintre kaj restas nur bruna malantaŭa makulo.
Junuloj estas similaj al plenkreskuloj sed havas malpli nigrajn kapojn, pli malhelajn bekon kaj krurojn kaj ne havas la blankan flugilstrion. Ili atingas plenkreskan plumaron la trian jaron.
Kutimoj
[redakti | redakti fonton]La Franklina mevo reproduktiĝas en kolonioj (eĉ de 15 000 aŭ 20 000 birdoj) ĉe herbejaj lagoj. La neston oni konstruas surgrunde aŭ foje flosantan kaj ligitan al plantaro. La ino demetas 2 aŭ 3 verdecbrunajn ovojn kiuj estos kovataj dum ĉirkaŭ 3 semajnoj fare de ambaŭ gepatroj kiuj ankaŭ zorgas la idojn dum unu monato antaŭ eknaĝo kaj poste unu semajnon plua.
La Franklina mevo estas ĉiomanĝanta, kiel plej granda parto de la mevoj de la genroj Larus kaj Leucophaeus, kaj ili manĝas rubaĵojn aŭ predas taŭgajn etajn predojn, kiel insektojn kaj tervermojn (foje sekve de terkultura maŝinaro), fiŝojn vintre.
Ili vivas ĝis 9 jarojn.
Tiu specio ricevas la nomon el Arkto-esploristo Sir John Franklin, kiu estris ekspedicion en 1825 en kii oni kolektis la tipan specimenon.[1]
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ "Franklin's Gull | State of Tennessee, Wildlife Resources Agency". www.tn.gov. Alirita en 2025-01-16.
- BirdLife International (2004). Larus pipixcan. Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj, eldono de 2006. IUCN 2006. Elŝutita 11a de Majo 2006.
- Smith, James (2002) A Franklin's Gull at Eilat - new to Israel and the Middle East, Birding World, Vol 16. No. 7 p. 281.
Eksteraj ligiloj
[redakti | redakti fonton]- Informaro pri la specio Franklina mevo - Laboratorio Cornell pri Ornitologio
- Informaro kaj fotoj de Franklina mevo - Birdoj kaj Birdumo ĉe Suda Dakoto
- Franklina mevo - Larus pipixcan Arkivigite je 2008-09-17 per la retarkivo Wayback Machine - USGS Patuxent Birdidentigejo
- Anglalingva ejo pri mevo Arkivigite je 2007-06-25 per la retarkivo Wayback Machine
- Hispanlingva ejo pri Franklina mevo
- [jp1008.tripod.com/gaviota_defranklin.htm Hispanlingva ejo pri Franklina mevo]
- Franclingva ejo pri mevo