Ŝanĝoj

Salti al navigilo Salti al serĉilo
Neniu ŝanĝo en grandeco ,  antaŭ 3 monatoj
sen resumo de redaktoj
 
Pasintece la [[virino]]j de la malaltaj klasoj laboris sur la kampoj kun siaj edzoj, por vivteni sian familion, dum la virinoj de la pli altaj klasoj restis en la domoj, ĉar iliaj edzoj vivtenis la familion. Nun multaj virinoj laboras for de la kuirforno kaj uzas koltukojn por kovri sian kapon por memorigi, ke ili estas islamanoj.
 
La plej kutimaj pladoj de la egipta kuirarto estas [[patkuko]]j, ''kusari'' (pastaĵo kun cepoj kaj diversaj herboj), fruktoj kaj freŝaj legomoj. [[Teo]] aŭ [[kafo]] kutime akompanas manĝojn. Riĉaj egiptoj kutimas enmeti en siajn menuojn eŭropajn pladojn, precipe el la [[franca kuirarto]].
 
[[Dosiero:Al Azhar1.jpg|eta|220px|Universitato Al-Azhar, en Kairo.]]
 
==Kulturo==
[[Egipta kuirarto]] multe uzas la [[legomo]]jn, [[guŝo]]jn kaj [[frukto]]jn el la riĉa Nilaj valo kaj delto de Egiptio. Ĝi kundividas similecojn kun la manĝaĵoj de la orienta mediteranea regiono, kiel [[rizo]] farĉita per legomoj, vinberoj, ŝaŭarmo, kebabo kaj koftoj. Ekzemploj de egiptaj pladoj estas ful medames, fabaj kaĉoj; kuŝari, lentoj kaj pastaĵo; kaj moloĥijo, ''Corchorus olitorius'',; Pitapita pano, konata loke kiel eish''eiŝ baladi'' (en egipta araba: عيش [ʕeʕ]; moderna norma araba: ʿayš) estas baza elemento de egipta kuirarto, kaj fromaĝoj en Egiptio fontas el la Unua Dinastio de Egiptujo, kun la domiato, kiu estas la plej populara speco de fromaĝo konsumita hodiaŭ.
 
La plej kutimajKutimaj pladoj de la egipta kuirarto estas [[patkuko]]j, ''kusari'' (pastaĵo kun cepoj kaj diversaj herboj), fruktoj kaj freŝaj legomoj. [[Teo]] aŭ [[kafo]] kutime akompanas manĝojn. Riĉaj egiptoj kutimas enmeti en siajn menuojn eŭropajn pladojn, precipe el la [[franca kuirarto]].
 
==Politiko==
(laŭ [[Enciklopedio de Esperanto - E|EdE-E]] 1933)
 
La unuaj pioniroj estis: A. Piotet en Ismailia, Robert Laussac kaj René Japiot en [[Aleksandrio]] en 1901. La lasta en 1903 presis artikolojn en "La Correspondance Egyptienne illustrée." En 1908 Fadie en ChartumĤartumo gvidis Esperanto-kursojn. En 1922 aperis propaganda gazeto Egipta Esperantisto. Laŭ la Dietterle-statistiko en 1928 esperantistoj estis en 6 urboj.
 
Pri la progresado en la lastaj jaroj [antaŭ 1934] informas nin la ICK-raportoj. "La movado pli kaj pli atingas palpeblan formon, kiel i. a. pruvas la regule aperantaj prop. artikoloj en la enlanda gazetaro, precipe araba" (1929). "La grupo de Port Said, konsilita de C. M. Cather, faris bonegan laboron. Pli kaj pli montriĝas la fruktoj de koresponda kurso en araba lingvo" (1930). "Valoran instigon ricevis la laboro per la vizito de [[Joseph R. Scherer|Scherer]] kaj kelkaj paroladoj. La apero de araba lernolibro de Amin El-Mofti en Aleksandrio faciligis la instruadon" (1932). "La ekzisto de araba lernolibro, de arabaj ŝlosiloj kaj flugfolioj faciligis senteble la laboron. Specialan meriton pro sia senlaca laboro akiris Tadros Migalli en [[Fajumo]], kiu fariĝis la efektiva gvidanto nuntempa. Ĉiama helpemo de Nassif Marus. Lastatempe la grupo de Kairo tre vigliĝis danke al la kunlaboro de L. N. Newell, kiu organizis kurson laŭ Cseh-metodo" (1933).
160 424

redaktoj

Navigada menuo